လိုအပ္ခ်က္ ႏွင့္ အလိုအပ္ဆံုး

လူတန္းစားေပါင္းစံုအတြက္ လိုအပ္ခ်က္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရွိပါတယ္ .. မလိုအပ္တဲ့အရာရယ္လို႕ကို မရွိဘူး .. အကုန္လံုးတေနရာရာမွာေတာ့လိုအပ္ေနတာပါပဲ .. ကိုယ္တုိင္ကိုက ေလာဘၾကီးလို႕လည္းျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္ .. ခု လိုေနတယ္ဆိုတာေတြ အကုန္လံုး မျဖစ္မေနလိုအပ္တာလားဆိုေတာ့လည္း မဟုတ္ျပန္ဘူး .. မရွိလို႕လည္း ရေနျပန္ေရာ .. (ရႈပ္ေနတာပဲေနာ္ ..)

ေလာေလာဆည္ က်မအတြက္ ဘာလိုအပ္လဲ .. ကိုယ့္ဘ၀ရပ္တည္ဖို႕အတြက္ အလုပ္တခုလိုအပ္ပါတယ္ .. ဘ၀ကို ရပ္တည္ႏိုင္ဖို႕ လမ္းခင္းေပးခဲ့တဲ့ မိဘႏွစ္ပါးကို က်မ လိုအပ္ပါတယ္ .. (ခုေလာေလာဆည္ေတာ့ အနားမွာရွိမေပးႏုိင္ပါဘူး ..) ပင္ပန္း ႏြမ္းနယ္လာတဲ့အခါ လက္တြဲေခၚယူအားေပးမယ့္ လက္တစံုလိုအပ္ပါတယ္ .. ျပီးေတာ့ က်မခ်စ္တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြကို က်မလိုအပ္ျပန္ပါတယ္ .. ဒါက ရင္ထဲက လိုအပ္ခ်က္ေတြေပါ့ ..

ေနာက္တခု ရုပ္၀တၱဳပစၥည္းေတြအေနနဲ႕လည္း လိုအပ္ျပန္ပါေရာလား .. သူမ်ားတန္းတူဆိုတဲ့စကားအတုိင္း အသက္ရွင္ေနသေရြ႕ ေနထိုင္ရပ္တည္ႏိုင္ဖို႕ လိုအပ္ခ်က္ေတြလည္း မ်ားပါတယ္ .. လိုအပ္တယ္လို႕ ေတြးေနရင္ အရာတုိင္းက လိုအပ္ေနမွာပါပဲ .. လူပဲ ေလာဘရဲ႕ သားေကာင္ေတြပဲေလ .. သူမ်ား၀တ္ရင္ ၀တ္ခ်င္မယ္ .. သူမ်ားစားရင္ စားခ်င္မယ္ .. သူမ်ားသံုးသလို သံုးခ်င္တယ္ .. ေလာကီမွာက်င္လည္ေနသေရြ႕ေတာ့ ဒါေတြကို လိုခ်င္တပ္မက္ေနဦးမွာပါပဲ .. ၀န္ခံရရင္ေတာ့ က်မက ေလာဘၾကီးတယ္ .. ထိလို႕ေတြ႕လို႕ရတဲ့ အရာ၀တၱဳေတြကအစ ရင္ထဲက ေမတၱာတရားအဆံုး အားလံုးအေပၚမွာ က်မ ေလာဘၾကီးပါတယ္ ..

ဒါေပမယ့္ က်မ ေတြးမိတယ္ .. ဒါေတြက လိုအပ္ခ်က္ေတြဆိုတာမွန္ေပမယ့္ အျမဲတမ္းေတာ့ လိုအပ္ႏိုင္ပါ့မလား ..

ဘ၀ရပ္တည္ဖို႕ အလုပ္တခုလိုအပ္တယ္ .. မျဖစ္မေနလုပ္ရမယ္ .. ဒါေပမယ့္ လုပ္ခ်င္လုိ႕ေတာ့မဟုတ္ဘူး .. လုပ္သင့္လို႕လုပ္ေနရတာပါ .. မိဘႏွစ္ပါးကို စိတ္ထဲက လိုအပ္ေနပါတယ္ .. ဒါေပမယ့္ တခ်ိန္ခ်ိန္က်ရင္ က်မ မိဘေတြမရွိပဲ ဆက္လက္ရွင္သန္ရဦးမွာပဲ .. ခုလည္း ေ၀းေနေသးတယ္ .. တြဲေခၚမယ့္ လက္တစံုကေရာ အျမဲတမ္း တြဲေခၚႏုိင္မယ္တဲ့လား .. တြဲေခၚႏုိင္တယ္ထားဦး ခြဲခြာျခင္းဆိုတာ တခ်ိန္မွာေတာ့ ၾကံဳရဦးမွာပါပဲ .. သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြဆိုတာေရာ ထိုနည္းလည္းေကာင္းေပါ့ ..

လိုအပ္ေနတဲ့ ရုပ္၀တၱဳပစၥည္းေတြ ဒါေတြကေရာ .. လိုအပ္ခ်က္ေတြမွန္ေပမယ့္ အလိုအပ္ဆံုးေတြေတာ့ မဟုတ္တာ အမွန္အကန္ပါပဲ .. ပိုက္ဆံေတြဘယ္ေလာက္ရွိရွိ အသက္ကို မ၀ယ္ႏုိင္ပါဘူး .. ဒါေပမယ့္ အသက္ရွင္ေနသေရြ႕ေတာ့ ပိုက္ဆံဆိုတဲ့အရာကို ရေအာင္ရွာေဖြရဦးမယ္ .. လုိအပ္ခ်က္ေတြကို ျဖည့္ဆည္းေနရဦးမွာပါ ..

အလိုအပ္ဆံုးဆိုတဲ့အရာကို ေတြးမိတယ္ .. က်မအတြက္ကေတာ့ ဘာသာတရားပါပဲ .. က်မကိုးကြယ္ယံုၾကည္တဲ့ ဘာသာတရား .. အဆံုးမေတြ .. ဒါေတြကို သိေန နားလည္ေနမွ ေရွ႕မွာ ၾကံဳရမယ့္ အေကာင္းအဆိုးဒဏ္ေတြ ဆံုးရံႈးမႈဒဏ္ေတြကို ခံႏုိင္ရည္ရွိမွာပါ .. စိတ္ထားတတ္မွ ခံႏိုင္ရည္ရွိမယ္ .. စိတ္ထားတတ္ေအာင္လည္း ကိုယ့္ဘက္က ေလ့က်င့္ေပးမွရမယ္ .. အေကာင္းအဆိုးသိမွ ခြဲျခားႏုိင္မယ္ .. သိမွ မေကာင္းတာကို ေလ်ာ့ျပီး လုပ္ျဖစ္မယ္ .. ဒီလိုခြဲျခားႏုိင္ဖို႕ ဥာဏ္ရွိမွရမယ္ .. ဥာဏ္ရွိေအာင္လည္း က်င့္ယူရမယ္ .. ဒါေပမယ့္ ခုထိ လုပ္သင့္တယ္ လုပ္ရမယ္ဆိုတဲ့ ေနရာမွာတင္ ရပ္ေနေသးတယ္ .. တကယ္ မလုပ္ျဖစ္ေသးဘူး .. ဥာဏ္နဲေနပါေသးတယ္ ..

ဒီေတာ့ က်မအထင္ (က်မတဦးတည္းအတြက္ပါ ..) ဘာသာတရားအဆံုးအမ လိုအပ္ပါတယ္ .. အလိုအပ္ဆံုးလားဆိုတာေတာ့ ေျပာရခက္တယ္ .. တေယာက္နဲ႕တေယာက္လည္း ခံယူပံုခ်င္းတူမွာမဟုတ္သလို လုပ္ေဆာင္ခ်က္လည္းတူမွာမဟုတ္လို႕ပါ .. က်မအတြက္ ခုေလာေလာဆည္ အလိုအပ္ဆံုးထင္တာကေတာ့ စိတ္ထားမွန္ဖို႕ .. ဥာဏ္ရွိဖို႕ လို႕ပဲ ထင္မိပါတယ္ ..

ေမာင္ေလး အဆိပ္ခြက္က တဂ္ထားတာပါ .. ထင္တာေတြခ်ေရးမိတယ္ .. တကယ္ေတာ့ ေယာင္၀ါး၀ါးပဲ .. ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ေသခ်ာမသိႏိုင္ေသးလို႕ပါ .. ေက်နပ္မယ္ထင္တာပဲ .. (မေက်နပ္လည္း မတတ္ႏိုင္ဘူး .. ရန္စတာ :P)

အစက ထပ္မတဂ္ေတာ့ဘူးလို႕ .. ခုေတာ့ တဂ္လိုက္ဦးမယ္ .. ဂ်ပန္ေကာင္ေလး ေရးေပးပါ .. စိတ္မပါလက္မပါျဖစ္ေနတဲ့ ကိုျပာသိုကိုလည္း တက္ခ်င္ပါတယ္ .. ေရးေပးပါေနာ္ .. မဆုမြန္ကိုေတာ့ အားရင္တဂ္ခ်င္ပါတယ္ .. အဆင္ေျပရင္ေပါ့ .. မေျပရင္ရပါတယ္လို႕ .. း)

ရက္ေလး ၁ရက္

မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းေပါမ်ားျခင္းကလည္း မဂၤလာတပါးပါပဲ .. တဦးတည္း အထီးက်န္ေနမယ္ဆို ဘယ္ေလာက္ေတာင္ပ်င္းဖို႕ေကာင္းလိုက္မလဲေနာ္ .. ဒီကို ေရာက္ခါစကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းဆိုလို႕ လက္တဖက္ေတာင္မျပည့္ပါဘူး .. ခုေနာက္ပိုင္းေတာ့သူငယ္ခ်င္းေတြ အမေတြ ညီမေတြ ေမာင္ေလးေတြ အကိုေတြနဲ႕ စိုစိုေျပေျပျဖစ္လာျပီဆိုပါေတာ့ .. း)

တနဂၤေႏြေန႕ဆို ေစာေစာစီးစီး ထေလ့ကိုမရွိပါဘူး .. မနက္ျဖန္ရံုးပိတ္ျပီဆိုတာနဲ႕ အင္တာနက္ကို ညလံုးေပါက္သံုးရမယ္လို႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ထားတာနဲ႕အညီ က်န္ခဲ့တဲ့စေန (၉.၅.၀၉) ကလည္း ဘေလာ့ကို ျပင္ရင္း ကလိရင္း မနက္ ၅နာရီထိုးပါတယ္ .. ေနာက္ေန႕မနက္ အေမမ်ားေန႕က်ေတာ့ အမက အျပင္ထြက္ဖို႕လုပ္ေနသံၾကားတာနဲ႕ ႏိုးသြားတယ္ .. ဒီလိုနဲ႕ မ်က္လံုးပြင့္ရင္ အထီးက်န္မေနတတ္လို႕ ကြန္ပ်ဴတာခလုတ္ေလး အသာဖြင့္လုိက္တယ္ .. အမက မအိပ္ေတာ့ဘူးလားတဲ့ .. ႏိုးမွေတာ့ သိပ္လည္း အိပ္ခ်င္စိတ္ကမရွိ .. ဒီလိုနဲ႕ ဒီဇာတ္လမ္းေလးျဖစ္လာတာေပါ့ ..

ဘေလာ့စြဲေနသူေတြ ထံုးစံအတုိင္း ကြန္ပ်ဴတာပြင့္တာနဲ႕ အရင္ဖြင့္ျဖစ္တာ ဘေလာ့ပါပဲ .. ကိုယ့္ဘေလာ့ကိုဖြင့္လုိက္ေတာ့ အဆိပ္ခြက္ရဲ႕ ေအာ္သံက်ယ္က်ယ္ကိုၾကားရတယ္ .. သီခ်င္းလိုခ်င္လို႕အက္ထားပါတယ္တဲ့ .. ခုသူလိုခ်င္တဲ့သီခ်င္း ရျပီဆိုေတာ့ ခုျပန္ျဖဳတ္ရေတာ့မယ္ထင္တယ္ .. :P .. ဒါနဲ႕ ဒီလိုနဲ႕ မနက္ေစာေစာ (၁၀ နာရီ) ကို အဆိပ္ခြက္ေအာ္ဂ်က္နဲ႕ စဖြင့္လိုက္တယ္ ..

ဒီလိုနဲ႕တဆက္တည္း ခ်စ္မမ မေရာင္က တက္လာျပန္ေရာ .. သူနဲ႕လည္း ဆက္ပြားတာေပါ့ .. ပြားရင္းနဲ႕ ရုပ္ရွင္ၾကည့္မယ္တဲ့ .. ဒီက ျပန္အိပ္ဖို႕ေခ်ာင္းေနတာ .. ရာသီဥတုက ကိုယ့္ဘက္မွာရွိေနတာကို အျပင္ထြက္ရင္ ကိုယ့္ေလာက္မိုက္တဲ့လူရွိပါ့မလား .. ဒါေပမယ့္ မိုက္ဇာတ္ပဲ ခင္းလိုက္တယ္ .. :P သိပ္ေတာ့ မေခၚလုိက္ရပါဘူး .. ဒီကလည္း ပ်င္းပ်င္းနဲ႕ ဘာလုပ္ရပါ့ စဥ္းစားေနတဲ့လူဆိုေတာ့ .. သြားမယ္ လာေလ ေပါ့ ..

ဘယ္သူေတြလဲ ဘယ္လဲ ဘာလဲ ဘယ္ခ်ိန္လဲ ဘယ္ေနရာလဲ နဲ႕ ေမးခြန္းမ်ားစြာကို ေဆြးေႏြးအေျဖရွာျပီးတဲ့ေနာက္မွာ ေနာက္ဆံုးသတင္းကေတာ့ ၂နာရီခြဲ ေအာခ်ပ္ အမ္အာတီပါတဲ့ ..

ထံုးစံအတုိင္းမိုးခါးတို႕ အခ်ိန္မွန္ ၂နာရီခြဲခ်ိန္းတာ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ေနာက္က်သြားတယ္ .. ခ်ိန္းထားတဲ့ေနရာေရာက္ေတာ့ မေရာင္ရယ္ .. ကိုရီႏိုရယ္က ေရာက္ေနျပီ .. အဆိပ္ခြက္ကိုလည္း ျမင္လုိက္တယ္ လွစ္ခနဲ .. သူက လက္မွတ္ကို ေရွ႕ေတာ္ေျပးသြား၀ယ္ပါတယ္တဲ့ .. ေနာက္ေတာ့ ဂ်ပန္ေကာင္ေလးနဲ႕ေတြ႕ (သူက အရင္ေရာက္ေနတာပါ .. သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္နဲ႕ ..) ဘယ္သူက်န္ေသးလဲဆိုေတာ့ ေတာင္ေပၚသား ဦးရွင္ၾကီးနဲ႕ မၾကယ္တို႕ကို ေစာင့္ရမယ္ဆိုျပီး ေစာင့္ .. အတိုခ်ဳပ္ရရင္ေတာ့ ေနာက္ဆံုး လူစံုသြားတယ္ေပါ့ .. ဒီလိုနဲ႕ ရုပ္ရွင္ၾကည့္တယ္ .. ဗီဗိုးစီးတီးသြားထုိင္တယ္ .. ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္ ၾကည့္တယ္ .. ဒီေလာက္ပါပဲ .. :D

ေနာက္ဆံုးေတာ့ the end ေပါ့ေနာ္ .. :P

ခြဲခြာခ်ိန္တိုင္လို႕ ခြဲရမယ္ဆိုေတာ့ ျပံဳးေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႕ပဲ ခြဲခြာလာခဲ့ၾကတယ္ေပါ့ .. ေနာက္တခ်ိန္အတြက္လည္း တခါတည္း ဘြတ္လိုက္ေသးတယ္ .. ေနာက္တပတ္အတြက္ကိုေလ .. ဒါေတာ့ မၾကာမီ လာမည္ ေမွ်ာ္ေပါ့ .. အဲဒီအခါက် ထပ္ေရးမယ္ေနာ္ .. ခုေတာ့ ေတာ္ေသးျပီ ..

ေအာက္က လင့္ေတြမွာလည္း သူတို႕ေတြေရးထားတာရွိေသးတယ္ .. ေတြ႕ျဖစ္ခဲ့ၾကတဲ့ ေမာင္ႏွမေတြေပါ့ .. အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ .. ပံုေတြလည္းတင္ထားၾကတယ္ .. အဲဒါေၾကာင့္ အပ်င္းထူျပီး မတင္ေတာ့ပါေနာ္ .. း)


အဲဒီေန႕က တကယ္ေပ်ာ္ရပါတယ္ .. ေျခကိုလည္းတိုေရာပဲ .. အိမ္ေရာက္ေတာ့လည္း တံုးကနဲပဲ .. မနက္ ရံုးသြားဖို႕အလန္းျမည္ေတာ့ေတာင္ အိပ္မက္မွတ္ေနတာ .. (အဲလိုႏုိးၾကားပါတယ္ ..:D)



မေရာင္
မၾကယ္
ဦးရွင္ၾကီး
ကိုရီႏို
ေတာင္ေပၚ
ဂ်ပန္
အဆိပ္

နားစြဲေနေသာစကားလံုးမ်ား

ငယ္ငယ္တုန္းကၾကည့္ဘူးတဲ့ ဇာတ္လမ္းတပုဒ္ .. သားက ငယ္ငယ္က သူမ်ားပစၥည္းေတြယူယူလာတတ္တယ္ .. အေမလုပ္သူက ဘာမွဆိုဆံုးမျခင္းမရွိဘူး .. ငယ္ငယ္တည္းက သူမ်ားပစၥည္းယူတတ္တဲ့အက်င့္ရွိသူက ၾကီးေတာ့ သူခိုးျဖစ္ေရာ .. ေနာက္ဆံုးက်ေတာ့ ဘုရင္ကဖမ္းမိ .. အဆံုးသတ္က်ေတာ့ ေတာင္စြယ္ေနကြယ္ရင္ သတ္ေစေပါ့ .. မေသခင္ သားလုပ္သူက အေမကိုေျပာတယ္ .. သားနားကိုခဏလာပါ .. တိုးတိုးေျပာစရာရွိတယ္တဲ့ .. အေမက နားနားကပ္ျပီးသားေျပာတာနားေထာင္ေတာ့ သားလုပ္သူက အေမ့နားရြက္ကို ကိုက္ျဖတ္ပါေလေရာ .. ျပီးေတာ့ေျပာတယ္ .. အေမ သားငယ္ငယ္က ဆိုဆံုးမတာမရွိလို႕ သူခုလို သူခိုးျဖစ္ျပီး ေသဒဏ္သင့္ရတယ္ေပါ့ ..

ဒီဇာတ္လမ္းကို ငယ္ငယ္တုန္းက တီဗြီမွာလာတာၾကည့္ဘူးတယ္ .. ေနာက္ပိုင္း အေမက ေျပာဆိုဆံုးမလို႕ က်မတို႕ေမာင္ႏွမ နားေထာင္ဘူး ကလန္ကဆန္လုပ္ျပီဆို အေမေျပာေလ့ရွိတာက "နားရြက္ကိုက္ျဖတ္ခံရတဲ့ မိန္းမၾကီးလိုျဖစ္မွာစိုးတယ္"တဲ့ .. ဒါေၾကာင့္ေျပာဆို ဆံုးမေနရတာတဲ့ .. ဒီစကားက ခုထိ က်မနားထဲစြဲေနတဲ့စကား .. ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ မျဖစ္မေနမို႕လို႕ နားေထာင္ခဲ့ရတယ္ .. ခုေတာ့ ငယ္ငယ္တုန္းက ဆံုးမထားတဲ့ စကားေတြ ၾကားေယာင္မိတုိုင္း ေမၾကီးကို ေက်းဇူးတင္မိတယ္ .. ခုထိလည္းဆံုးမရင္ သိပ္လြယ္လြယ္နဲ႕ေတာ့ လက္ခံတတ္တာမ်ိဳးမဟုတ္ေပမယ့္ ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း ျဖစ္သင့္တဲ့ကိစၥပဲဆိုျပီး အျမဲနာခံတတ္ခဲ့တယ္ .. နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႕ စိတ္ပင္ပန္းခံ မနာခံတုိင္းလည္း စိတ္ဆင္းရဲခံျပီး မျဖစ္မေန ဆံုးမေပးခဲ့တဲ့ ေမၾကီးကို အရမ္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ..

ေနာက္ပိုင္း အသက္အရြယ္အရ သစ္ရြက္လႈပ္ရင္ေတာင္ ရင္ခုန္တတ္တဲ့အရြယ္မ်ိဳးက်ျပန္ေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ထိန္းသိမ္းတတ္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းႏုိင္ေအာင္ စကားေတြနဲ႕ဆံုးမတတ္ျပန္ပါတယ္ .. "ကိုယ့္ကိုယ့္တန္ဖိုးထားမွ သူမ်ားက တန္ဖိုးထားမယ္"တဲ့ .. ကိုယ္တိုင္ အျမင့္ကိုေရာက္ဖို႕အရင္ၾကိဳးစားပါ .. အခ်ိန္တန္ရင္ေတာ့ ေယာက်ာၤးတေယာက္ ရမွာပဲ .. ဒီအတြက္ပူေနစရာမလိုဘူးတဲ့ .. ကိုယ္အဆင့္အတန္းနဲ႕လိုက္ျပီး ကိုယ္နဲ႕ အဆင္ေျပ လိုက္ဖက္မယ့္သူေတြ႕လိမ့္မယ္တဲ့ ..

အဲဒီတုန္းကေတာ့ သမီးကလည္း ေယာက်ာၤးလုိခ်င္ေနတာမဟုတ္ပါဘူးလို႕ ကတ္ကတ္လန္ေျပာဖူးခဲ့တာပဲ .. တကယ္တန္းခုေနစဥ္းစားမိေတာ့ မိခင္တေယာက္က သမီးတေယာက္အေပၚထားတဲ့ ဂရုဏာေဒါသ၊ မျဖစ္သင့္တာမျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ ေစတနာ၊ အကာအကြယ္ေပးလိုတဲ့ စိတ္ ေတြနဲ႕ ဒီစကားထြက္လာခဲ့တာပဲလို႕ စဥ္းစားမိတယ္ .. မိခင္တုိင္းက ကိုယ္သာအနာခံလိုက္မယ္ ကိုယ့္သားသမီးကိုေတာ့ စိတ္ေရာ လူေရာ နာက်င္မွာစိုးတတ္တာပါပဲ .. ဒါေပမယ့္ က်မလို မီးဆိုတာပူတယ္လို႕ ဘယ္သူက ဘယ္လိုေျပာေျပာ ဟုတ္ရဲ႕လား ေသခ်ာေအာင္ စမ္းသပ္ခ်င္စိတ္ရွိျပီး ကိုယ္တုိင္အပူေလာင္မွ ေျသာ္ ပူတာပဲလို႕ လက္ခံတတ္တဲ့စိတ္ရွိသူကိုေတာ့ ဒီလိုနည္းနဲ႕ နာေအာင္ေျပာမွ မွတ္မယ္ နာမယ္ဆိုတာ ေမၾကီးစိတ္ထဲက သိေနပါလိမ့္မယ္ .. ခုေတာ့ ဒီစကားအတြက္ ေက်းဇူးတင္ေနမိပါတယ္ ..



လုပ္ငန္းခြင္ကို ၀င္ရေတာ့မယ္ .. ကိုယ့္ရင္ခြင္ထဲမွာ ထည့္ထားဖို႕မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့တဲ့အခ်ိန္မွာလည္း အေမက က်မကို လြတ္လပ္ခြင့္ေပးခဲ့ပါတယ္ .. ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚကိုယ္ရပ္ ကိုယ့္အေတာင္ကိုယ္ဖြင့္ျပီး သြားခိုင္းခဲ့တယ္ .. ဒါေပမယ့္ ေရွ႕ေလွ်ာက္မွာ ဘယ္လိုအခက္အခဲေတြ ၾကံဳေတြ႕ႏိုင္တယ္ .. ဘယ္လိုစိတ္ဓါတ္မ်ိဳးထားျပီး ေက်ာ္ျဖတ္သင့္တယ္ .. ဘယ္လိုအေျခအေနပဲျဖစ္ျဖစ္ အေမတို႕ အိမ္ကေတာ့ သမီးအတြက္ အျမဲတမ္းအဆင့္သင့္တခါးဖြင့္ထားမယ့္အိမ္ပဲလို႕ စကားလံုးနဲ႕တမ်ိဳး အျပဳအမူနဲ႕တဖံု ျပသခဲ့တယ္ .. တကယ္တမ္းခြဲရမယ့္အခ်ိန္မွာေတာ့ ဟန္မေဆာင္ႏုိင္ပဲ မ်က္ရည္ျဖိဳင္ျဖိဳင္က်ခဲ့တယ္ .. အဲဒီညကိုလည္း က်မဘယ္ေတာ့မွ ေမ့လိမ့္မယ္မဟုတ္ဘူး ..

"ပ်ားသာအစဥ္ခ်ိဳတယ္ လူအစဥ္မခ်ိဳဘူး"တဲ့ .. လူေတြနဲ႕ေပါင္းသင္းဆက္ဆံတဲ့အခါ လူ႕စရိုက္မ်ိဳးစံုနဲ႕ ၾကံဳေတြ႕ႏုိင္လို႕ ဒီလူ႕ေၾကာင့္ စိတ္ဆင္းရဲရင္ရဲရမယ္ စိတ္ခ်မ္းသာရင္ စိတ္ခ်မ္းသာရမယ္ .. ဒီစိတ္ဆင္းရဲျခင္း ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြကလည္း တည္ျမဲမွာမဟုတ္ဘူး .. သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္း လူတန္းစားမ်ိဳးစံုနဲ႕ အဆင္ေျပေအာင္ေနရမွာပဲ .. ခု ခ်စ္ခင္ေနတယ္ဆိုရင္ေတာင္ တခ်ိန္ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ကြဲကြာတာမ်ိဳး ရန္ျငိဳးဖြဲ႕ အမုန္းပြားတာမ်ိဳးျဖစ္လာႏုိင္တယ္ .. ဒီလိုအခါမ်ိဳးဆိုရင္လည္း ကိုယ့္စိတ္ကို ထားတတ္ေအာင္ေနရမယ္ .. ေမြးကတည္းက တေယာက္တည္းျဖစ္လို႕ သူရွိမွျဖစ္မယ္ဆိုတာမ်ိဳး မျဖစ္ေစရဘူး ဆိုတဲ့စိတ္ဓါတ္မ်ိဳး က်မမွာ ကိန္းေအာင္လာေအာင္ လုပ္ႏုိင္စြမ္းရွိခဲ့တယ္ .. ဒါက ေစတနာ ေမတၱာေတြရဲ႕ စြမ္းအားေတြျဖစ္လိမ့္မယ္လို႕ က်မယံုၾကည္တယ္ ..

ယံုၾကည္မိတယ္
အေမ့ရင္ခြင္က
ဘယ္ေတာ့မွ မပိတ္မယ့္တံခါး
အေမ့အိမ္က
ထာ၀ရအတြက္
ေအးျမမႈေပးစြမ္းမယ့္ေနရာ
ဘယ္လိုမွ ႏိႈင္းမရတဲ့
မိခင္ရင္ခြင္ကို
ေျခစံုမကန္ခဲ့ေပမယ့္
ဥပကၡာေတာ့ျပဳခဲ့တာပဲ
ဒီရင္ခြင္တံခါး
ေအးျမမယ္မွန္း
ေသခ်ာသိေပမယ့္
ပူေလာင္မႈေတြကို
မက္ေမာေနမိတာပဲ
အရာရာတိုင္းအတြက္
အေမကအသင့္ျဖစ္ေနေပမယ့္
သမီးတေယာက္အေနနဲ႕
အေမ့အတြက္ အသင့္ျဖစ္ေပးႏိုင္ဖို႕
ေသခ်ာပါ့မလား

မိခင္တေယာက္အတြက္ ေရးေပးတယ္ဆိုတဲ့စာက အဲဒီမိခင္ရင္ထဲက ေစတနာ ေမတၱာ ခ်စ္ခ်င္း ဘာတခုနဲ႕မွ အျပည့္အ၀ ႏိုင္းယွဥ္ေဖာ္ျပႏုိင္မယ္မထင္ပါဘူး .. အေမေျပာတတ္တဲ့စကားတခြန္းရွိေသးတယ္ .. "မိခင္ေနရာ မေရာက္သေရြ႕ မိခင္ရဲ႕ စိတ္ထားကို ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္ဦးမွာ မဟုတ္ဘူး"တဲ့ ..

အားလံုးပဲ အခ်ိန္ရွိတုန္းေလး မိခင္ရင္ခြင္ကို တန္ဖိုးထားၾကရေအာင္ေနာ္ .. အေ၀းေရာက္ သားသမီးေတြ အကုန္လံုး ေတာင့္တတဲ့ အိမ္ျပန္ခ်ိန္ကို အျမန္ဆံုးေရာက္ႏုိင္ၾကပါေစ .. အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္စြာ ဆံုေတြ႕ၾကေလသတည္းေပါ့ .. း)

မွတ္ခ်က္ - အေမမ်ားေန႕အတြက္ အမွတ္တရ

ၾကယ္ေလး

ၾကယ္ေလးေရ
ေငးေမာရင္း လိုခ်င္လာတယ္
ေ၀းကြာလြန္းတယ္
မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာ
မင္းက မိုးထက္မွာ
ေၾကြက်လာမလား
ေမွ်ာ္လင့္မိတယ္
တကယ္မ်ား ေၾကြက်သြားမလား
စိုးထိတ္မိတယ္
ကိုယ့္စိတ္က ဒြိဟနဲ႕
လိုခ်င္တယ္
ပိုင္ခ်င္တယ္
ဒါေပမယ့္
ၾကယ္ေလး နာက်င္မွာစိုးမိတယ္
စြန္႕လႊတ္လိုက္ရမလား
စြန္႕လႊတ္ႏုိင္သလား
တေယာက္ကပိုင္ဆိုင္ျပီး
တေယာက္ကဆံုးရံႈးရမယ္ဆို
ဘယ္တရားပါ့မလဲေနာ္
ဒီေတာ့
ေကာင္းကင္ေပၚက
ၾကယ္ေလးကို
ျမင္ရယံုနဲ႕
ေက်နပ္လိုက္တယ္

မိုးမိုးရဲ႕ ၾကယ္သီခ်င္း နားေထာင္ရင္း ဒီစာေလးကို ေရးလုိက္မိပါတယ္ .. တကယ္ေတာ့ သီခ်င္းစာသားနဲ႕ ဒီကဗ်ာ သိပ္ေတာ့မဆိုင္ပါဘူး.. (ၾကိဳ ကန္ထားတာ :D) နားေထာင္ၾကည့္ခ်င္ရင္ ဒီမွာ ပါ

ျမန္မာ "ေရသူမ"

ေရသူမ တကယ္ရွိတယ္လို႕ ယံုၾကည္ၾကလား .. ဟုတ္ေသာ္ရွိ မဟုတ္ေသာ္ရွိ စိတ္ကူးယဥ္လို႕ေတာ့ေကာင္းတဲ့ကိစၥပဲ .. ငယ္ငယ္ကေတာ့ ေရသူမဇာတ္လမ္းကို တခါပဲၾကည့္ဖူးတယ္ .. လူၾကီးေတြက မၾကည့္ခိုင္းဘူးေလ .. ေနာက္ပိုင္းလည္းမၾကည့္ျဖစ္ဘူး .. ၾကည့္ဖူးသေလာက္ကုိေတာ့ မွတ္မိေနတယ္ .. ၾကည္ဖူးတယ္ေပါ့ .. သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကေျပာတယ္ .. ျမန္မာေရသူမကားရွိတယ္တဲ့ .. ဟုတ္ရဲ႕လားေပါ့ .. ဟုတ္တယ္ဆို ဘယ္လိုရိုက္လဲ သိခ်င္မိတယ္ .. ဒါနဲ႕ ဟိုရွာဒီရွာ ရွာၾကည့္မိတယ္ ..

ေအာင္ရဲလင္းနဲ႕ သဥၹာ၀င့္ေက်ာ္ တို႕ သရုပ္ေဆာင္ထားျပီး ဒါရိုက္တာ ၾကည္ျဖဴရွင္ရိုက္ကူးထားတဲ့ ေရသူမကားကို ခုပဲၾကည့္ျပီးတယ္ .. စိတ္ကူးယဥ္ဇာတ္လမ္းတပုဒ္ေပါ့ .. ဒါေပမယ့္ ၾကည့္ေကာင္းပါတယ္ .. ဇာတ္လမ္းကို အတင္းျဖတ္လုိက္တာေတာ့ ရွိတယ္ .. ျမင္ေနက်ကားေတြလိုမဟုတ္ပဲ တမ်ိဳးေလးေပါ့ .. ဒါရိုက္တာကိုယ္တုိင္လည္း တျခားကားေတြထက္ ပိုအားထုတ္ၾကိဳးစားထားတယ္လို႕ေျပာထားတယ္ .. အားေပးသင့္တယ္ထင္ပါတယ္ .. ဒါမွလည္း ျမန္မာ ရုပ္ရွင္ေလာက ဗီဒီယိုေလာက တိုးတက္လာလိမ့္မယ္ထင္တယ္ .. ေျပာင္းလဲသင့္ျပီ ခြဲထြက္သင့္ျပီေလ ..

ခုဒီကားမွာ ကြန္ပ်ဴတာ animation ေတြသံုးထားပါတယ္ .. မဆိုးပါဘူး ၾကည့္ရတာ .. ၾကည့္ၾကည့္ခ်င္တယ္ဆို ေအာက္ကလင့္မွာ ၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္..

http://www.mayhninaye.com/movie_458a.html

ဒီဇာတ္ကားနဲ႕ပတ္သက္တဲ့ သတင္းေတြကို ဖတ္ခ်င္ရင္ ေအာက္ကလင့္မွာ ဖတ္ႏိုင္ပါတယ္ ..
http://www.thanzinhlaing.com/forums/showthread.php?t=469

(လွ်ပ္တျပက္ဂ်ာနယ္မွ သတင္း) http://snapshot-news.com/modules.php?name=News&file=article&sid=14768

ညီမွ်ခ်က္ (သို႕) မညီမွ်ခ်က္

ေရစက္က ေတာ္ေတာ္ဆန္းက်ယ္တယ္ .. တေနရာစီကေန ဆံုေတြ႕ၾကတယ္ .. ေတြ႕ၾကတယ္ .. ခင္ၾကတယ္ .. ေရစက္ကုန္ေတာ့လည္း အေ၀းဆံုး ေ၀းသြားျပန္တယ္ .. ေရစက္ကုန္ျပီဆို တခ်ိန္က သိပ္ခ်စ္ၾကသူေတြ အမုန္းပြားၾကတယ္ .. အရင္က စကားေတြ တြတ္ထိုးေနတတ္ေပမယ့္ ခုခ်ိန္ ေျပာစရာစကားရွာမေတြ႕ၾကဘူး .. အရင္က မျမင္ရင္ မေနႏိုင္ၾကသူေတြ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ေတြ႕ရင္ေတာင္ မ်က္ႏွာလႊဲသြားတတ္ၾကတယ္ .. ပုခံုးခ်င္ တုိက္ခဲ့ၾကတယ္ .. ေရစက္ကုန္ျပီဆို ဘာမွမတတ္ႏိုင္ၾကေတာ့ဘူး ..

ခင္ၾကတယ္တဲ့ .. သိပ္ခင္တာပဲတဲ့ .. အျမဲတမ္းခင္ခ်င္တယ္တဲ့ .. ဘာလို႕ခင္တာလဲ .. ဘာလို႕အျမဲတမ္းခင္ခ်င္ၾကတာလဲ .. အဲဒီအခ်ိန္က သူ႕အေပၚ ေကာင္းခဲ့လို႕ေပါ့ .. ကိုယ့္ေပၚေကာင္းတဲ့လူကုိဆို လူတိုင္းက ခင္ခ်င္ၾကတယ္ .. ခ်စ္ၾကတယ္ .. သူက သိပ္ေကာင္းတာကုိး .. သူမေကာင္းေတာ့ရင္ေရာ .. မခင္ေတာ့ဘူးလား .. မခင္ခ်င္ေတာ့ဘူးလား ..

လူတုိင္းက အေကာင္းဆံုးကို ရဖို႕ ေမွ်ာ္လင့္ၾကတယ္ .. ေကာင္းမယ္လို႕ထင္ရရင္ အဲဒီအရာေပၚကို တြယ္တာတတ္ၾကတယ္ .. ကိုယ္ေမွ်ာ္လင့္သလိုျဖစ္မလာရင္ စိတ္ကုန္စိတ္ပ်က္သြားတတ္တယ္ .. ဆက္ျပီးလည္း အဲဒီအရာေပၚကို တြယ္မက္မေနၾကေတာ့ဘူး .. တရားရဲ႕လား .. ျဖစ္သင့္ရဲ႕လား ..



ဘာေၾကာင့္ သူ အရင္ကလို မေကာင္းႏုိင္ေတာ့တာလဲ .. ဘာအေၾကာင္းရွိလဲ .. သူ႕မွာ ခံစားခ်က္ေတြရွိေနလား .. အခက္အခဲေတြရွိေနလား .. အဲလိုစဥ္းစားေပးတတ္တဲ့လူေတြ ရွိေပမယ့္ ရွားပါးတယ္ .. အမ်ားစုက ကိုယ့္ကိုယ္သိပ္ခ်စ္တဲ့ အတၱ သိပ္ၾကီးၾကတယ္ .. ကိုယ္အရင္ရခ်င္တယ္ .. ကိုယ္က ျပန္ေပးႏုိင္ဖို႕ စဥ္းစားၾကရဲ႕လား .. သူ႕လိုအပ္ခ်က္ဘာလဲ စဥ္းစားေပးရဲ႕လား .. သူ႕ဖို႕ဆိုျပီး မစဥ္းစားေပးႏုိင္ရင္ေတာင္ သူခက္ခဲေနမလားလို႕ နားလည္ေပးတတ္ၾကရဲ႕လား ..

တခ်ိဳ႕က ကိုယ့္ခံစားခ်က္ေတြကို ရင္သိပ္ဖြင့္ခ်င္တယ္ .. သူသာ ကိုယ္ေျပာတာေတြကို နားေထာင္ေပးေနမယ္ ႏွစ္သိမ့္ေပးေနမယ္ နားလည္ေပးေနမယ္ ၀င္ေရာက္ခံစားေပးေနမယ္ဆို ဒီလူကို ခင္တြယ္လုိက္ၾကတာ .. ခ်စ္လုိက္ၾကတာ .. သူသိပ္ေကာင္းတာပဲ .. ငါ့ကို သိပ္နားလည္ေပးတာပဲ .. အရမ္းသေဘာက်ၾကတယ္ .. နားမေထာင္ေပးႏုိင္တဲ့အခါ ၀င္ေရာက္ခံစားေပးဖို႕ အခ်ိန္မေပးႏုိင္တဲ့အခါ သူငါ့ကို ဂရုမစိုက္ဘူး အေလးအနက္မထားဘူး ငါကေတာ့ သူ႕ကိုခ်စ္လိုက္ရတာ သူကေတာ့ဆိုျပီး စကားသံေတြနဲ႕ ကိုင္ေပါက္တတ္ၾကတယ္ .. တရားပါရဲ႕လား .. ကိုယ့္မွာပဲ အခက္အခဲရွိတတ္သလား .. သူက အားလံုးျပည့္စံုေနသူလား .. သူ႕မွာေရာ အပူအပင္မရွိဘူးလား .. အခက္အခဲမရွိဘူးလား ..

နဲနဲေလးေတာ့ ေတြးေပးေစခ်င္တယ္ .. ကိုယ္ကပဲရခ်င္ေနသလား .. ဒါဟာ တရားပါရဲ႕လား .. ကိုယ္က နဲနဲေပးျပီး မ်ားမ်ားလိုခ်င္ေနမိလား .. ဒါဟာ တရားမွ်တပါရဲ႕လား .. ေနာက္ဆံုးေမးခ်င္တာက ကိုယ့္ဘက္ကေန အရင္ဆံုး ေပးဖို႕ စဥ္းစားမိဘူးလား .. ၾကိဳးစားမိဘူးလား ..

သူ႕ကိုဘာလို႕ခ်စ္တာလဲ .. သူသိပ္ေကာင္းလို႕ပါ ..

က်မ၏ ဖြားဖြားၾကီး

သူမသည္ ထက္ျမက္ေသာ ျပတ္သားေသာ သတၱိရွိေသာ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးတေယာက္ျဖစ္ပါသည္ .. တရုတ္ေသြးစပ္ေသာ အသားအေရာင္ ရုပ္ရည္မ်ိဳးျဖင့္ ငယ္စဥ္ကေတာ့ လွပေနပါလိမ့္မည္ .. အရပ္နိမ့္နိမ့္ ျဖဴျဖဴေဖြးေဖြးႏွင့္ မ်က္ႏွာမွာ ျပံဳးေယာင္သန္းေနတတ္ေသာသူမသည္ က်မ၏ ဖခင္ဘက္မွ အဖြားရင္းပင္ျဖစ္ေလသည္ ..

ဖြားဖြားၾကီးသည္ အျမဲ ဆံပင္ကို ဘီးစပတ္ပတ္ထားေလ့ရွိသည္ .. ဖြားဖြားၾကီးကိုယ္မွ သနပ္ခါနံ႕သင္းသင္း အျမဲရတတ္သည္ .. ေငြေရာင္ဆံပင္ေတြကို အနက္မဆိုးပဲ အရွိအတိုင္းထားတတ္သည္ .. အျမဲတန္း ပုတီးတကံုးႏွင့္ စၾကၤန္ေလွ်ာက္ေနေလ့ရွိသည္ .. ဖြားဖြားၾကီးကို ၾကည့္လိုက္လွ်င္ အျမဲတမ္း သန္႕ရွင္း သပ္ရပ္ေနတတ္သည္ .. ေအးခ်မ္းေနတတ္သည္ .. အျဖဴေရာင္ အက်ီႏွင့္ ပါတိတ္ထမိန္ကို အျမဲ၀တ္ဆင္ထားေလ့ရွိသည္ ..

ဖြားဖြားၾကီးတြင္ သား ၁၁ ေယာက္ႏွင့္ သမီးရွားရွားပါးပါး ၁ ေယာက္ရွိသည္ .. သားတုိင္းသည္ အေမအေပၚ သိတတ္ၾကျပီး စကားလည္း နားေထာင္တတ္တာ က်မ မ်က္ျမင္ျဖစ္သည္ .. ဖြားဖြားၾကီးရွိစဥ္က က်မတို႕ တိုက္သည္ အျမဲတမ္း စည္ကားလွ်က္ရွိသည္ ..



ဖြားဖြားၾကီးသည္ မိန္းမ ပီသလြန္းေသာ မိန္းမတေယာက္ျဖစ္ခဲ့သည္ .. ဇာထိုး ပန္းထိုး စက္ခ်ဳပ္ လက္ခ်ဳပ္ အကုန္ရသည္ .. ငယ္စဥ္က ဖြားဖြားၾကီးလက္ရာ ျခံဳထည္ေလးတထည္ရဖူးသည္ .. အခ်ဳပ္အလုပ္ပညာကိုေတာ့ အေမြမရခဲ့ပါ .. က်မ၏ ညံ့ဖ်င္းခ်က္ပင္ျဖစ္ေလသည္ .. ဖြားဖြားၾကီးခ်ဳပ္ထားေသာ စပ္ေစာင္မ်ား အ၀တ္အထည္ေလးမ်ားကို ဟိုလူ ဒီလူစီမွ ေတြ႕ရတတ္သည္ .. က်မျပန္ၾကားရတာကေတာ့ ဖြားဖြားၾကီးပညာအေမြအျဖစ္ ဘယ္ေျမးတေယာက္မွ မရဟူသတည္း ..

ဖြားဖြားၾကီးသည္ လူပံု ႏြဲ႕ႏြဲ႕ႏွင့္ အလြန္ စိတ္မာ ျပတ္သားေသာ သတၱိရွိေသာ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးတေယာက္ ျဖစ္ျပန္ေလသည္ .. ေမြးထားတာ သားခ်ည္းျဖစ္ေသာ္လည္း အဖြားကို လြန္ဆန္ရဲသူမရွိေအာင္ အဖြားက အာဏာရွိသူျဖစ္သည္ .. အဖြားခြင့္မလႊတ္မည့္အလုပ္ မည္သူမွ်မလုပ္ရဲေပ .. လုပ္မိခဲ့လွ်င္လည္း အဖြားက ျပတ္သားစြာ လွည့္ပင္မၾကည့္တတ္သူျဖစ္သည္ .. စကားကိုလည္း ႏွစ္ခြန္းမဆိုတတ္ေပ .. အဖြားသည္ သားမ်ားကို လူလိမၼာ လူယဥ္ေက်း မ်ားျဖစ္ေအာင္ လူ၀င္ဆန္႕ေအာင္ သင္ျပေပးႏုိင္ခဲ့သူျဖစ္သည္ .. အဖြား၏ သားမ်ားသည္ ညီအကိုခ်င္း ညီအကို စိတ္ဓါတ္ရွိျပီး တပါးသူအေပၚ ညွာတာတတ္ေသာ နားလည္ေပးႏုိင္စြမ္းရွိေသာ လူမ်ားျဖစ္ေအာင္ ေမြးထုတ္ေပးႏုိင္ခဲ့ေလသည္ ..

အခုဆိုလွ်င္ အဖြားဆံုးသည္မွာ ၁၀စုႏွစ္တခုေက်ာ္ ၾကာျမင့္ခဲ့ျပီ .. အဖြားအသက္ ၈၂ ႏွစ္တြင္ ဆံုးပါးခဲ့သည္ .. အဖြားဆံုးေသာအခါ မဆံုးခင္မွာခဲ့သည့္အတိုင္း ခႏၶာကိုယ္ကို စစ္ေဆးရံုတြင္ လွဴဒါန္းခဲ့သည္ .. က်မတို႕ အဖြားဆံုးျပီးခ်ိန္ ေရာက္ရွိသြားခဲ့ျပီး ေနာက္ဆံုး ရွိခိုးကန္ေတာ့ကာ ေရခဲတိုက္ထဲသို႕ ပို႕ေဆာင္ေပးခဲ့သည္ .. ေရခဲတိုက္တံခါးပိတ္လိုက္သံအဆံုးတြင္ အဖြားက်မတို႕ႏွင့္ ဘ၀ျခားခဲ့ျပီဟု ယံုၾကည္ လက္ခံလိုက္ရသည္ ..

အဖြားစ်ာပနအတြက္ က်မတို႕အားလံုး ငူငူငိုင္ငိုင္ႏွင့္ျပီးဆံုးခဲ့သည္ .. အသုဘခ်စရာမလို အခင္းအက်င္းမလို .. အသုဘအိမ္သည္ အသုဘအိမ္ႏွင့္ မတူခဲ့ .. ရက္လည္ဆြမ္းေကၽြးျခင္းတခုသာ အဖြားစ်ာပနအတြက္ ျပဳလုပ္ခဲ့ရသည္ .. စိတ္ဓါတ္ ထက္ေသာအဖြား .. ေအးေအးေဆးေဆးေနတတ္ေသာအဖြားသည္ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ထိ ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ထြက္ခြာသြားခဲ့သည္ .. က်န္ခဲ့သူေတြမွာေတာ့ ငိုင္တိုင္တိုင္ .. အဖြားကေတာ့ ျငိမ္းခ်မ္းေနေလျပီ ..

ေတြ႕ခ်င္ျမင္ခ်င္မိေသာ ၁၀ ဦးေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ား

အေတြ႕ခ်င္ဆံုး (၁၀)ေယာက္တဲ့ .. ေတာ္ေတာ္ေရြးရခက္တဲ့ေမးခြန္းပါပဲ .. စိတ္ထဲကအတုိင္းေျပာရရင္ ခုခင္မင္ေနသမွ် သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြေတြအကုန္လံုးကို ျမင္ေတြ႕ခ်င္တယ္ .. ျပင္ပမွာပါ ခင္မင္ခြင့္ရခ်င္တယ္ .. ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ဘေလာ့က သူငယ္ခ်င္းေတြအကုန္ က်မေလးစားခ်စ္ခင္ရတဲ့အကိုေတြ အမေတြအကုန္ .. စီနီယာ ဂ်ဴနီယာေတြအားလံုး ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ တစုတစည္းထဲ ဘေလာ့ဂါေတြ႕ဆံုပြဲဆို လုပ္ျဖစ္ရင္ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းမယ္ေနာ္ .. စိတ္ကူးေပါ့ .. ျဖစ္ဖို႕ကေတာ့ မနီးေသးပါဘူး .. ငါမမွီေတာ့ဘူးဆိုတာလိုမ်ားျဖစ္မလားပဲ .. က်မကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံမွာပဲ အဲဒီပြဲကိုလုပ္ခ်င္တာကိုး .. (စပြန္ဆာ အလိုရွိသည္ ..) :D

ေသခ်ာစဥ္းစားျပီးေရြးထုတ္လိုက္ရတာ ေတာ္ေတာ္အုန္းစားသြားတယ္ .. ဟိုလူ႕လည္းေတြ႕ခ်င္ ဒီလူ႕လည္းေတြ႕ခ်င္ .. သတ္မွတ္ထားတာက (၁၀)ေယာက္ဆိုေတာ့လည္း ၁၀ေယာက္ပဲေရြးရေတာ့မွာေပါ့ .. အဆစ္ေလးမ်ားေတာင္းလို႕ရမလားမသိဘူး .. :D

က်မေရာက္ျဖစ္တဲ့ဆိုက္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကိုလင့္လုပ္ထားျဖစ္တယ္ .. စာေတြကိုမလြတ္တမ္းဖတ္ခ်င္တာကိုး .. စာဖတ္ရတာၾကိဳက္ေတာ့ စာေတြေရးတဲ့ မိတ္ေဆြေတြကိုလည္း စိတ္ထဲက ခင္မင္ေနမိတယ္ .. ဒါေၾကာင့္မို႕ျဖစ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ အားလံုးနဲ႕ေတြ႕ဆံု ခင္မင္ခြင့္ရခ်င္ပါတယ္ .. ေနာက္မ်ားမွေပါ့ .. ခုေတာ့ ၁၀ေယာက္ကိုပဲ ခ်ေရးလိုက္ပါ့မယ္ ..

စိတ္မွန္းနဲ႕ ၾကီးစဥ္ငယ္လိုက္ ခ်ေရးလိုက္ပါတယ္ .. း) (စိတ္မွန္းလို႕ေျပာထားတယ္ေနာ္ .. မွားရင္သည္းခံပါ :D)

မသက္ဇင္၊ မဆုမြန္၊ တီခ်မ္း၊ ကိုဇူလိုင္၊ လင္းၾကယ္ျဖဴ၊ မေနာသား၊ သဇင္၊ ေမာင္မ်ိဳး၊ ေႏြးေနျခည္၊ ျဖိဳးေမာ္ တို႕ကို ေတာ္ေတာ္ ခက္ခက္ခဲခဲ ေရြးထုတ္လိုက္ရပါတယ္ ..

လူေတြေရြးျပီးျပီဆိုေတာ့ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုတဲ့အေၾကာင္းျပခ်က္ေလးက လိုလာျပန္ေရာ .. ဘာလို႕ေတြ႕ခ်င္တယ္ ဆိုတာေလးကိုလဲ သည္းခံျပီးဆက္ဖတ္လိုက္ပါဦးေနာ္ ..




မသက္ဇင္
မသက္ဇင္ကစာေရးေကာင္းတယ္ .. ျဖည္းျဖည္းခ်င္းလူကိုဆြဲေခၚသြားလိုက္တာ ပုဂံေရာ ပုပၸါးေရာ ေရာက္သြားတယ္ .. ဒါေတာင္ ဖတ္ရတာ မကုန္ေသးဘူး .. အပိုင္းလိုက္ေရးထားတဲ့ ခရီးသြားမွတ္တမ္းေတြကို ပရင့္ထုတ္ျပီး ေအးေအးေဆးေဆး အစအဆံုးထိုင္ဖတ္မယ္လို႕ စဥ္းစားထားပါတယ္ .. လူၾကီးအလစ္ကိုေခ်ာင္းေနလို႕ပါ .. :D အမရဲ႕စာေတြကိုဖတ္ရတာ ဗဟုသုတေရာ ရသပါခံစားရလို႕ အရမ္းႏွစ္သက္မိပါတယ္ .. ျပီးေတာ မသက္ဇင္က က်မေရးတဲ့စာေတြဖတ္ျပီး လာလာအားေပးတတ္တယ္ .. အဲဒီအတြက္လည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ .. အခြင့္ၾကံဳရင္ေတာ့ အမေျပာျပမယ့္ သမိုင္းေၾကာင္းေတြ ထိုင္နားေထာင္ခ်င္ေနပါတယ္ ..

မဆုမြန္
မဆုမြန္ရဲ႕အသက္ကို သြားၾကည့္ေတာ့ မေတြ႕ပါဘူး .. ဒါနဲ႕ lady first ဆိုျပီး ကိုဇူလိုင္တို႕ တီခ်မ္းတို႕ ေရွ႕မွာထားလုိက္ပါတယ္ .. မဆုမြန္ဆီသြားလည္ရင္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းနဲ႕ အမွန္တရားေတြေရးထားတတ္လို႕ မသိတာေတြ သိလာရပါတယ္ .. မဆုမြန္ေရးတဲ့ သတင္းေတြကိုလည္း စိတ္၀င္စားပါတယ္ .. မဆုမြန္ရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈပံုရိပ္ေတြကို ျမင္ေယာင္လာမိတယ္ .. ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ညီမေလးေခၚတတ္လို႕ ေတြ႕ခ်င္ျမင္ခ်င္မိပါတယ္ .. မဆုမြန္နဲ႕ေတြ႕ျဖစ္ရင္ေတာ့ ေလထဲမွာ ေနရတဲ့အရသာကို ေမးမိဦးမယ္ထင္ပါတယ္ .. ေလာေလာဆည္ မတည္မျငိမ္ျဖစ္ေနတဲ့ေနရာမွာ ေနေနရလို႕ ေဘးအႏၱရယ္ ကင္းပါေစလို႕ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္ .. ခ်စ္တဲ့ ညီမတို႕ ႏိုင္ငံဆီလည္း အျမန္ဆံုးေျခဦးျပန္လွည့္ႏုိင္ပါေစ ..

တီခ်မ္း
အားလံုးရဲ႕ အခ်စ္ေတာ္ ပရီမီယာၾကိဳက္တဲ့ တီခ်မ္းပါ .. တီခ်မ္းဆီသြားလည္ရင္ အစားအစံုျမင္ရတယ္ .. (စားလို႕ေတာ့မရ :D) သီခ်င္းေတြ ခံစားခ်က္နဲ႕ နားေထာင္ႏုိင္တယ္ .. တီခ်မ္းရဲ႕ အခ်စ္ အလြမ္းေတြကို ၀င္ေရာက္ခံစားမိတယ္ . ဒသနေတြနဲ႕ တခ်ိဳ႕က် ေပါ့ေပါ့ပါးပါးဖတ္စရာေလးေတြလည္းရွိေသးတယ္ .. ျပီးေတာ့ လူကိုလည္း ဆိုက္ကို တက္စ္ စစ္လိုက္ေသးတယ္ .. ေျဖတာဟုတ္မွ မဟုတ္ရင္ .. ??? :P တီခ်မ္းကိုေတြ႕ခ်င္တယ္ .. တီက ေတြ႕ရင္ စားခ်က္တာခ်က္ေကၽြးမယ္ေျပာထားတာကိုး .. ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလးနဲ႕ေပါ့ .. :D တီလည္း အႏၱရယ္ကင္းပါေစ .. ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ပါေစလို႕ ဒီကေနဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္ .. ေျသာ္ .. လက္တြဲေဖာ္နဲ႕ျမဲဖို႕ေရာ ဆုေတာင္းေပးရဦးမလား .. တီရာ ျမဲေနရင္ အသစ္မရပဲေနမွာေပါ့ .. :D တီေရ အဆင္ေျပရင္ေတာ့ တီခ်က္ေကၽြးတာေတြစား .. တီေျပာမယ့္ ဒသနေတြ အခ်စ္အေၾကာင္းေတြ နားေထာင္ခ်င္ပါေသးတယ္ .. း) ပရီမီယာေလးပါတိုက္ေနာ္ ..

ကိုဇူလိုင္
ကိုဂဏန္းေကာင္ၾကီးကိုေတာ့ ေသြးလွဴဒါန္းတဲ့စာေတြ မီးသတ္သမားအေၾကာင္းေရးထားတဲ့စာေတြကစျပီး ခင္သြားမိတာပါ .. ျပီးေတာ့ လူ႕ကန္႕လန္႕ၾကီးဆိုေတာ့လည္း ျမင္ဘူးခ်င္မိသား .. ကိုဇူလိုင္ရဲ႕ အေတြးအေခၚနဲ႕ လုပ္ရပ္ေတြကို ေလးစားမိတယ္ .. (ေျမွာက္ထားမွ:P) ကိုဇူလိုင္ရဲ႕စာေတြကေန အေတြးေတြရမိတယ္ .. စဥ္းစားစရာေတြ ေပၚလာတတ္တယ္ .. ဗဟုသုတရပါတယ္ .. တခါတခါက်ေတာ့ လြမ္းစရာေလးေတြေပးတတ္ျပန္ေရာ .. အလြမ္းဓါတ္ခံရွိတယ္ထင္တယ္ .. တေယာက္တည္းလြမ္းရတာအားမရလို႕ တျခားလူေတြကိုပါ ႏွိပ္စက္တယ္ :P .. ျပီးေတာ့ ကိုဇူလိုင္မွာ စာအုပ္ေတြအမ်ားၾကီးတဲ့ .. ၾကံဳရင္ ငွားဖတ္ဦးမွ ..

လင္းၾကယ္ျဖဴ
သူတက္တာေလ .. သူတက္လို႕ ဒီမွာ ဦးေႏွာက္ေျခာက္ေနရတာ .. :D စကားလည္း မေျပာဘူးပါဘူး .. ဘေလာ့မွာပဲ သြားသြားလည္ျဖစ္တယ္ .. အေတြ႕အၾကံဳေတြ ေ၀မွ်တတ္လို႕ လည္ရင္းလည္ရင္းကေန လည္သြားတာပါ .. မွားလို႕ ခင္သြားတာပါ :P .. က်မနဲ႕အသက္သိပ္ကြာမယ္မထင္လို႕ ရြယ္တူလို ဆက္ဆံမိပါတယ္ .. အသက္ဘယ္ေလာက္ဆိုတာလဲ ေျပာမွမထားတာ .. ဟိုေန႕ကေတာ့ ဘယ္လိုေၾကာင့္ အကိုကို အိုးမဲသုတ္ခ်င္ရတာလဲလို႕လာေျပာသြားတယ္ .. ဒီေတာ့ နဲနဲေတာ့စဥ္းစားသြားတယ္ .. အသက္မ်ားၾကီးေနသလားလို႕ .. း) သတိထားမိသေလာက္ကေတာ့ တျခားစာေတြ သိပ္ေရးတာမေတြ႕ပဲ ဗဟုသုတရစရာေလးေတြ ေရးတတ္ပါတယ္ .. ဒါေပမယ့္ သၾကၤန္က်ေတာ့ ဓါတ္ခံရွိတယ္ထင္တယ္ .. ကဗ်ာေတြေရးလို႕ .. ခံစားခ်က္ရွိတယ္ထင္တယ္ .. ေတြ႕ရင္ေတာ့ အင္တာဗ်ဴးျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္ .. း)

မေနာသား
သယ္ရင္းကေတာ့ ဘေလာ့စလုပ္တည္းက တခုခုဆို သူ႕ပဲေျပးေျပာေနရတာ .. ေက်းဇူးရွင္ၾကီးေပါ့ .. နားပူနားဆာလုပ္ရတာလဲ ခဏခဏ .. ကူညီတတ္ေတာ့လည္း အကူညီေတာင္းခံရတာေပါ့ဟာ .. ဂုဏ္ယူလိုက္ပါ :D .. မေနာသားရဲ႕ နည္းပညာစာေတြကိုဖတ္ျပီး ကလိရတာေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္ .. ခုလိုသိတဲ့လူေတြ ေ၀မွ်ေပးေနလို႕လဲ က်မတို႕ ေနာက္က ေကာက္စားလို႕ရတာပါ .. (ေကာက္စား=မေနာသားေျပာတဲ့စကားပါ .. း) .. ျပီးေတာ့ သူက ကဗ်ာေရးလည္းေကာင္းေသးတယ္ .. ၾကည့္ရတာ ခံစားခ်က္ေတြရွိေနဘီနဲ႕တူတယ္ .. :D မေနာသားရဲ႕စာေတြအတြက္ ေ၀မွ်မႈေတြအတြက္ ေက်းဇူးလည္းတင္ပါတယ္ .. ခင္လည္းခင္တယ္ .. ေနာက္လိုရင္လည္း အကူအညီေတာင္းဦးမယ္လို႕ ..

သဇင္
ဘေလာ့လုပ္ျပီးေနာက္ပိုင္း စစခ်င္း ခင္ျဖစ္တာ သဇင္ပါ .. ေကာ့မင့္ပထမဆံုးေပးတာ သဇင္ပါ .. ေနာက္ပိုင္းေတာ့ က်မဆီကို တန္ဖိုးရွိတဲ့စာေလးေတြ ေမးကေန ပုိ႕ပို႕ေပးတတ္ပါတယ္ .. သဇင့္စာေလးေတြကလည္း အရမ္းဖတ္လို႕ေကာင္းပါတယ္ .. သဇင္ေရးထားတာလည္းအစံုပဲ .. ကဗ်ာ က်န္းမာေရးကအစ ဘာသာျပန္အဆံုးပဲ .. ခုေနာက္ပိုင္းေတာ့ သိပ္မေရးျဖစ္ဘူးထင္တယ္ .. အသစ္သိပ္မတက္လာဘူး .. လြမ္းေနတယ္ သဇင္ေရ .. အသစ္ေရးပါဦး ..

ေမာင္မ်ိဳး
ေမာင္မ်ိဳးနဲ႕က အသက္တူတူပဲ .. ၂၃ႏွစ္ကို အပ်ိဳၾကီးလားတဲ့ .. သူက လူပ်ိဳၾကီးမျဖစ္ခ်င္ေသးဘူးထင္တယ္ .. ခုေတာ့ ဦးဇင္းလူထြက္ .. သၾကၤန္တြင္း ဘုန္းၾကီး၀တ္တယ္ဆိုေတာ့ သာဓု သာဓု သာဓု .. ေမာင္မ်ိဳးရဲ႕စာေတြကိုဖတ္လိုက္ရင္ ကိုယ္က သူ႕စာထဲေမ်ာသြားတယ္ .. သူေျပာတဲ့ျမင္ကြင္းေတြကိုျမင္ေယာင္လာမိတယ္ .. သူေျပာတာေတာ့ ပိန္ေညွာင္ေညွာင္ ေမာင္မ်ိဳးတဲ့ .. အမကိုလည္း အႏိုင္က်င့္တတ္ေသးတယ္ .. ပိန္လို႕ေပါ့ .. ဗလေတာင့္ရင္ေတာ့ သူ႕အမအတြက္ မေတြး၀ံ့ဘူး .. :D ေမာင္မ်ိဳးေရးေနက် သူ႕ရြာေလးကို အေတြးနဲ႕သြားလည္လိုက္တယ္ .. ခ်စ္တဲ့ရြာေလးနဲ႕ အျမန္ဆံုးျပန္လည္နီးစပ္ပါေစေမာင္မ်ိဳးေရ ..

ေႏြးေနျခည္
ေနျခည္ကေတာ့ က်မရဲ႕စာေတြကို ဖတ္ျပီးအားေပးတယ္ .. ေနျခည္နဲ႕ စကားအျပန္အလွန္ေျပာရတာ စိတ္ထဲကေနရင္းႏွီးမိတယ္ .. အသက္လည္း ရြယ္တူပဲ .. လပဲကြာမယ္ .. ဒါေၾကာင့္လည္း စိတ္ထဲရင္းေနမိတယ္ထင္တယ္ .. စလံုးမွာပဲေနတာဆိုေတာ့ တရက္ရက္ေတာ့ အျပင္မွာ ခင္မင္ခြင့္ရလိမ့္မယ္ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္ .. အိမ္ကိုလာလာလည္တတ္ျပီး စာေတြစိတ္ရွည္လက္ရွည္ဖတ္ေပးလို႕ ေက်းဇူးေနျခည္ေရ ..

ျဖိဳးေမာ္
အငယ္ဆံုးေမာင္ေလး ျဖိဳးေမာ္အလွည့္ေပါ့ .. သူ႕စာေတြဖတ္ရင္ေတာ့ အသက္က အန္ကယ္ၾကီးအရြယ္လို႕ထင္ရေလာက္တယ္ .. ျပီးေတာ့ ဒီစာကိုဖတ္ျပီးရင္လည္း တခ်ိန္လံုး :D:P:) ေတြပါေနလို႕ သေဘာေကာင္းမယ္ထင္ရတယ္ .. ဟုတ္မဟုတ္ေတာ့မသိဘူးလို႕ ေတြးေနဦးမလားမသိဘူး .. က်မကလည္း စာေရးျပီဆို အဲလိုလုပ္လိုက္ရမွ .. သူ႕စာေတြဖတ္ရတာလည္း အေတြးေတြရေစတယ္ .. ငယ္ငယ္ေလးနဲ႕ ေတာ္ပါတယ္ .. ငယ္ေပမယ့္ တန္ဖိုးရွိတဲ့စာေတြ အေတြးေတြ ေပးတတ္လို႕ ေလးစားမိပါတယ္ .. ေနာက္လည္း ျဖိဳးေမာ္ထပ္ေရးမယ့္ စာေတြကို အားေပးဖို႕ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနပါတယ္ ..

ကဲ .. ၁၀ေယာက္ေတာ့ျပည့္သြားျပီ .. တကယ္ေတာ့ ေရးမယ္ဆို ေရးစရာေတြေရာ ေရးရမယ့္လူေတြေရာ က်န္ေနပါေသးတယ္ .. ခုေတာ့ စာလည္းမ်ားေနျပီ လက္လည္းေညာင္းေနျပီ ဖတ္တဲ့လူလည္းပ်င္းေနေလာက္ျပီ .. ဆိုေတာ့ကာ .. ေတာ္ေသးဘီ ..

ျပီးေတာ့ အခုေတြ႕ခ်င္တဲ့လူေတြကိုပဲ ဆက္တက္ခ်င္ပါတယ္ .. အားတဲ့အခါေလးေရးေပးေပါ့ .. အဆင္ေျပမွပါ .. အဆင္မေျပလည္း ေျပေအာင္ေလးလုပ္ျပီး ေရးေပးေပါ့ေနာ့ .. ကိုယ့္ခင္လို႕တက္တာပဲဟာ .. :D

ျဗဳတ္စဗ်င္းေတာင္း

က်မက ေတာ္ေတာ္ေၾကာက္တတ္ပါတယ္ .. ေၾကာက္တဲ့အရာေတြကလည္း ခပ္မ်ားမ်ားရယ္ .. သရဲဆိုလည္းေၾကာက္ .. အေကာင္ဗေလာင္ဆိုလည္းေၾကာက္ .. ရန္ကုန္မွာမိုးရြာလို႕ တီေကာင္ေတြျမင္ရင္ေတာင္ေၾကာက္တတ္တယ္ .. ပိုးဟပ္ျမင္ျပီဆိုလည္း ဘယ္နားေျပးေရွာင္ရမွန္းကမသိ .. ကိုယ္ကေျပးလိုက္ျပီဆိုတာနဲ႕ ဘာဓါတ္လဲမသိဘူး .. ပိုးဟပ္က ကိုယ္ေျပးတဲ့ဘက္လုိက္ေျပးတာလည္း အေခါက္တိုင္း .. ကိုယ္ကေၾကာက္လို႕ လြတ္တဲ့ဘက္ေျပး .. သူကေၾကာက္လို႕ကိုယ့္ဘက္လိုက္ေျပး အိုး ရႈပ္ရွက္ကိုခပ္ေနတာ .. တေယာက္တည္းနဲ႕ .. အေကာင္ဆို ေသးေသးေလးကအစ အၾကီးၾကီးထိေၾကာက္တယ္ .. အိမ္ေမြးတိရစၦာန္ေတြကိုေတာ့ မေၾကာက္တတ္ဘူး .. ခ်စ္ခ်င္တဲ့အခ်ိန္ခ်စ္တယ္ .. (စိတ္က အစိုးမရတာေလ ..) ခ်စ္ဖို႕ေကာင္းတဲ့အခ်ိန္ ကိုယ္စိတ္ၾကည္ေနတဲ့အခ်ိန္ဆို ေၾကာင္ေတြေခြးေတြကို ပြတ္သီးပြတ္သတ္လုပ္္သေလာက္ စိတ္မထင္ရင္မထင္သလိုလည္း ျဖစ္ညစ္တတ္ေသးတယ္ ..

သရဲဆိုတာကိုေတာ့ဘာလို႕ရယ္မသိဘူး .. ေတြးေတြးျပီးကိုေၾကာက္တာ .. ေမၾကီးကေျပာတယ္ .. သမီးအရင္က မေၾကာက္တတ္ပါဘူးတဲ့ .. ဟုတ္တယ္ အရင္က မေၾကာက္တတ္ဘူး .. ခုေနာက္ပိုင္းမွေၾကာက္တတ္လာတာ .. ရန္ကုန္မွာတုန္းက သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က အျမဲတမ္းသရဲကားယူယူလာတယ္ .. အဲဒါကို ၾကည့္ၾကည့္ျပီး ေနာက္ပိုင္းေၾကာက္တတ္သြားတာ ..

သူယူလာတာ သရဲကားက ႏုိင္ငံေပါင္းစံုက .. တျခားသူငယ္ခ်င္းေတြကလည္းေပးတယ္ .. ဂ်ပန္သရဲကားေတြေရာ ကိုရီးယားသရဲကားေတြေရာ .. သူတို႕ၾကည့္ေတာ့ ကိုယ္လည္းၾကည့္ခ်င္တာေပါ့ .. ၾကည့္ျပီးရင္ ေရမခ်ိဳးရဲဘူး .. ေရခ်ိဳးခန္း၀မွာ တေယာက္ကိုေစာင့္ခိုင္းျပီး အထဲက တခ်ိန္လံုးေအာ္ေနတာ .. အဲလိုသတိၱကေကာင္းတယ္ ..

သရဲေတြကလည္း ေျခာက္ပံုေျခာက္နည္းကအစံု .. ေရထဲကထြက္လာလိုက္ .. ဓါတ္ေလွကားကထြက္လာလိုက္ .. ေရပန္းက ေသြးေတြက်လိုက် .. ဟင္း .. ၾကည့္ျပီး ေတြးေတြးေၾကာက္တာ .. မ်က္ႏွာသစ္ေနတုန္း မ်က္လံုးလဲဖြင့္လိုက္ေရာ ကိုယ့္မ်က္ႏွာေရွ႕တည့္တည့္မွာ ကိုယ့္ကိုရီျပီးၾကည့္ေနမလား .. မွန္ၾကည့္တုန္း ကိုယ့္ေနာက္က ေပၚလာမလား .. ကုတင္ေအာက္ပဲေရာက္ေနမလား .. ေၾကာက္လိုက္ရတာ .. တေရးႏိုး ကုတင္ေအာက္ ေျခေထာက္ေတာင္ မခ်ရဲဘူး .. မျဖစ္မေနထရရင္လည္း ျခင္ေထာင္ထဲ အျမန္ဒိုင္ဗင္ပစ္၀င္တာ .. အဲလိုျဖစ္တယ္ဆိုေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ကေမးတယ္ .. နင္က အေျခာက္ခံဘူးလို႕လားတဲ့ .. အေျခာက္သာခံရရင္ ငါ့ကိုဒီလိုေတာင္ျမင္ရေတာ့မွာမဟုတ္ဘူးလို႕ေျပာလုိက္တယ္ .. သတိၱေကာင္းပံုမ်ား .. :P

ငမန္းကား မိေက်ာင္းကားေတြကိုလည္းသိပ္ၾကိဳက္တာ .. ၾကည့္ျပီးေတြးေၾကာက္တာပဲ .. အုတ္ကန္ထဲ ေရခြက္နဲ႕ေရခပ္ေနတုန္း ဘြားဆိုေပၚလာမလား .. ကိုယ့္လက္ကိုပဲ လွမ္းဆြဲမလား .. ေတြးမိေတာ့လည္းရီခ်င္တယ္ .. :D တကယ္က အိမ္က အုတ္ကန္ကျဖင့္ ေသးေသးေလး ..

လူသတ္မ်ားၾကည့္ျပီးရင္ေတာ့ ေသြးသံရဲရဲေတြကို အိမ္မက္ထဲထိျမင္ျပီး ေကာင္းေကာင္းအိပ္လို႕မရ .. အဲဒီလူသတ္ကားေနရာမွာလဲ ၀င္ျပီးခံစားလိုက္ေသးတယ္ .. ကိုယ့္ေနာက္က လိုက္လို႕ ေျပးေျပး .. ပုန္းစရာေနရာရေတာ့ ကိုယ္ကပုန္းေနတာေပါ့ .. လူသတ္သမားၾကီးက ေျခသံေပးျပီးေလွ်ာက္လာ .. ကိုယ့္ဘက္ကို သူကမျမင္ .. ကိုယ္က စိတ္ခ်ရျပီထင္ေတာ့မွ သူက ကုိယ့္ဘက္ကို ျဗဳန္းကနဲလွည့္ၾကည့္ .. အိုး ေတြးေတြးေၾကာက္လိုက္ရတာ အစံုပါပဲ ..

ဒါေတြအကုန္ အတုေတြအစစ္အမွန္မဟုတ္ဘူးဆိုတာသိသိၾကီးနဲ႕လည္း ေတြးေၾကာက္တာပဲ .. ေသခ်ာေတြးမိရင္ေတာ့ ရီရတယ္ .. တကယ္ တေယာက္တည္းေနရျပီဆိုရင္ေတာ့ ေရခ်ိဳးခန္းထဲေတာင္မ၀င္ရဲဘူး .. :P

အဂၤလိပ္ကားမေျပာနဲ႕ ကိုယ့္ျမန္မာျပည္က ျမန္မာမင္းသားမင္းသမီးေတြ ျမင္ေနက်လူေတြရိုက္တဲ့သရဲကားေတြေတာင္ ေသခ်ာမၾကည့္ရဲဘူး .. သရဲဆိုတာနဲ႕ စိတ္က အလိုလို ေၾကာက္စိတ္ျဖစ္မိေနတာျဖစ္မယ္ .. ကိုယ္သာ မၾကည့္ရဲတာ ေရွ႕ဘာျဖစ္မယ္ဆိုတာေတာ့ သိပ္သိခ်င္ .. လူ႕စိတ္မ်ားခက္လိုက္တာ .. ေရွ႕ေလွ်ာက္လည္း ဆက္ေၾကာက္ေနမိဦးမယ္ထင္တယ္ .. သရဲကား လူသတ္ကားလည္း ၾကံဳရင္ၾကံဳသလို ၾကည့္မိေနဦးမွာ .. တေယာက္တည္းေတာ့မဟုတ္ဘူး .. အေဖာ္ေကာင္းရင္ .. :D

ထာ၀ရခ်စ္သူ (၂)

ထာ၀ရခ်စ္သူ (၁)

က်မမ်က္လံုးေတြေ၀၀ါးစြာနဲ႕ မငိုဘူးထိန္းထားတဲ့ၾကားက မ်က္ရည္ေပါက္ေတြ ပါးျပင္ေပၚလိမ့္ဆင္းသြားတယ္ .. မ်က္ရည္ေတြကို လက္ခံုနဲ႕ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း သုတ္လုိက္တယ္ .. မေပ်ာ့ညံ့စမ္းနဲ႕ မိယြန္း ..

"ယြန္း ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္ေနျပီလား .. ေမာင္ ယြန္းကို အရမ္းသတိရေနတာ .. ယြန္းေမာင့္ဆီဖုန္းဆက္ေတာ့ ေမာင္၀မ္းသာလုိက္တာ .." ေျသာ္ .. အရမ္းသတိရေနလို႕ ၁ႏွစ္ေလာက္ အသံမၾကားလူမျမင္ေနတာေပါ့ေနာ္ ..

"ယြန္း .. ေမာင္ယြန္းနဲ႕ေတြ႕ခ်င္တယ္ .. ယြန္းလာႏုိင္မလားဟင္ .." ယြန္းကို ခ်ည္ေႏွာင္ခ်င္တုန္းလား ေမာင္ရယ္ .. စကားလံုးေတြနဲ႕ မခ်ည္ေႏွာင္ပါနဲ႕ေတာ့ .. ေနာက္တခါဆိုရင္ ခံႏိုင္ရည္ရွိေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး .. ယြန္းကို လြတ္လပ္ခြင့္ေပးပါေတာ့ ..

စိတ္ထဲက ျငင္းဆန္ေနမိေပမယ့္ တကယ္တန္း လက္ေတြ႕မွာေတာ့ ေမာင့္စကားေတြကိုေတာ့ ဥပကၡာမျပဳႏုိင္ခဲ့ဘူး .. ေမာင့္စကားအခြန္းတိုင္းအေပၚ အေလးအနက္ထားျပီး ေတြးေပးေနတတ္တုန္း .. ေမာင္နဲ႕ ပတ္သက္တုိင္း ထိန္းခ်ဳပ္မႈမဲ့ခဲ့ရတာ ေမာင္နဲ႕ေတြ႕ခ်ိန္က စလို႕ေပါ့ .. က်မဘယ္ေတာ့မွ ေမာင့္ေပၚထားတဲ့ခံစားခ်က္က ေျပာင္းလဲသြားလိမ့္မွာ မဟုတ္ဘူးေမာင္ ..

"ယြန္း ေမာင္ေျပာတာၾကားရဲ႕လား .. ေမာင့္ကိုစိတ္ဆိုးေနတုန္းလားဟင္ .. ေမာင္ယြန္းကိုလာေတြ႕ခ်င္တယ္ .. သိပ္လြမ္းတာပဲ ယြန္းရယ္ .." ယံုၾကည္ရမွာလားေမာင္ရယ္ .. က်မစိတ္ဓါတ္ကိုက ေပ်ာ့ညံ့လြန္းပါတယ္ .. အနက္ေရာင္ကို ျမင္ေတြ႕ေနပါရက္နဲ႕ ဒါအျဖဴပါလို႕ ေမာင္ေျပာေနရင္ေတာင္ က်မလိုက္ျဖဴမိမလားပဲ .. အိုး က်မ ႏံုအလိုက္ေလျခင္း ..

"ေမာင္ သိပ္ေနႏိုင္တာပဲေနာ္ .." တုန္ရီေနတဲ့အသံကိုထိန္းရင္ ေျပာမိလုိက္တယ္ ..
"ဒီလိုမဟုတ္ဘူး ယြန္း .. ေမာင္ ေတြ႕ရင္ ေအးေအးေဆးေဆးရွင္းျပခ်င္တယ္ .. ေမာင္ ညေန ယြန္းကိုလာေတြ႕မယ္ေနာ္ .."
"အင္း .." ျငင္းဆန္မယ္စဥ္းစားရင္းက ေခါင္းညိမ့္ လိုက္ေရာမိျပန္တယ္ .. ကိုယ့္ကိုယ္လည္း စိတ္ပ်က္မိပါရဲ႕ ..


။ ။ ။ ။ ။

ေသြးေသြးကိုေျပာျပမိေတာ့ အျပစ္တင္စကားေတြၾကားရတယ္ .. ေသြးေသြးေမးတယ္ .. "နင္သူ႕ကို ယံုၾကည္သလားတဲ့ .." ျပန္ေျဖဖို႕အေျဖ က်မမွာ မရွိခဲ့ဘူး .. ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း က်မေခါင္းမာမႈကို ေသြးေသြး အေလွ်ာ့ေပးခဲ့ရတယ္ .. "စိတ္ကို သိပ္ေတာ့ႏွစ္မထားနဲ႕ မိေရႊယြန္း .. နင္မမွတ္ေသးဘူးလားတဲ့ .." က်မ ျပတ္သားခ်င္ပါတယ္ .. ဒါေပမယ့္ ..

။ ။ ။ ။ ။

ကားသံၾကားလို႕ ေမာင္လာျပီဆိုတာ သိလိုက္တယ္ .. ကားေပၚက ဆင္းလာတဲ့ ေမာင့္သြင္ျပင္က သိပ္ကိုလန္းဆန္းေနတယ္ .. ေမာင္က အျမဲ ရႊင္လန္းတက္ၾကြေနတတ္သူေလ ..

"ယြန္း .." ေမာင့္ေလသံက ၁ႏွစ္နီးပါးခြဲခြာထားခဲ့တဲ့ ခ်စ္သူကို ေခၚပံုနဲ႕မတူပဲ သိပ္ႏူးညံ့ေနတယ္ .. က်မမ်က္ႏွာကို ေစ့ေစ့ၾကည့္လို႕ ေမာင္က "ယြန္းကို သိပ္ခ်စ္တာပဲ .. ယြန္းကို သိပ္လြမ္းေနတာ .. ယြန္း မ်က္ႏွာဘာလို႕ ညိွဴးေနတာလဲ .. ေမာင့္ကိုခုလိုေတြ႕ရတာ မေပ်ာ္ဘူးလား .."
"ေသြးေသြးက ေမာင့္ကို ေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္နဲ႕ေတြ႕တယ္ေျပာတယ္ .."
"ဟင္ .. မျဖစ္ႏုိင္တာ .. ေမာင္ ရန္ကုန္မွာ မရွိတာၾကာျပီ ယြန္းရဲ႕ .. ဒါေၾကာင့္ ယြန္းနဲ႕ အဆက္အသြယ္ ျပတ္သြားတာ .. ေမာင့္အကိုျဖစ္ပါလိမ့္မယ္ .. ေမာင့္မွာ ခ်စ္သူ ရည္းစားဆိုလို႕ ယြန္းပဲရွိတာေလ .. ဒါကို ယြန္းသိသားပဲ .." ဟုတ္ပါတယ္ .. ေမာင့္မွာ ခ်စ္သူဆိုလို႕ က်မတေယာက္ပဲရွိတာ .. ေမာင္က လူရႈပ္လူေပြတေယာက္မဟုတ္ဘူးဆိုတာေတာ့ က်မယံုၾကည္တယ္ .. က်မအေပၚထားတဲ့စိတ္က သာမန္သူငယ္ခ်င္း မိန္းကေလးေတြ ထက္ပိုတယ္ဆိုတာလည္း က်မသိေနတယ္ .. ဒါေပမယ့္ အဲဒီေမာင့္ခံစားခ်က္က က်မအေပၚထားတဲ့အခ်စ္လားဆိုတာေတာ့ မေသခ်ာခဲ့ဘူး .. က်မစိုးရိမ္ပူပန္ေနရတာလည္း အဲဒီအေၾကာင္းပဲ ..

တရက္ေတာ့ ေမာင္ေျပာလာတယ္ ..
"ယြန္း ယြန္းကိုေမာင္ သိပ္ခ်စ္တာသိလား .."
"ေမာင့္ကို ယြန္းသိပ္ခ်စ္တာေရာ ေမာင္သိရဲ႕လား .." ေမာင့္ေမးခြန္းကို ျပန္ေမးခြန္းထုတ္မိေတာ့
"သိတာေပါ့ .. ဒါေၾကာင့္လည္း ယြန္းကိုေမာင္က ပိုပိုခ်စ္လာရတာ .." က်မ သိပါတယ္ .. ေမာင္က်မကိုခ်စ္တာ က်မက ေမာင့္ကိုသိပ္ခ်စ္ႏုိင္လြန္းလို႕ဆိုတာ .. နာက်င္မိေပမယ့္ ေက်နပ္လိုက္ပါတယ္ ..

။ ။ ။ ။ ။
ခုတေလာ က်မ အစာစားရင္ သိပ္နင္တာပဲ .. လည္ပင္းက အစ္ေနသလိုခံစားေနရတတ္တယ္ .. ေဆးခန္း သြားမယ္ သြားမယ္နဲ႕ မသြားျဖစ္ႏိုင္ေသးဘူး ..

ခုရက္ပိုင္း အလုပ္ေတြသိပ္မ်ားေတာ့ အစားပ်က္အေသာက္ပ်က္ အလုပ္ေတြ ပိေနမိတယ္ .. လူကလည္း အားမရွိသလို ခံစားေနရေပမယ့္ အလုပ္ကိုပဲ အာရံုကေရာက္ျပီး ကိုယ့္ကိုယ္ဂရုမစိုက္ႏုိင္ခဲ့ဘူး .. တရက္ေတာ့ က်မဗိုက္ထဲက အရမ္းနာလာတယ္ .. မျဖစ္ေတာ့ဘူး .. က်မ ေဆးခန္းသြားမွ ျဖစ္ေတာ့မယ္ ..

ညေနအလုပ္ကအျပန္ ေမာင္လာၾကိဳရင္း တခါတည္းေဆးခန္း၀င္ျပျဖစ္တယ္ .. ဆရာ၀န္က စမ္းသပ္မႈေတြျပဳလုပ္ျပီး အေျဖကိုမနက္ျဖန္လာယူဖို႕ ခ်ိန္းလိုက္တယ္ ..

ေနာက္ေန႕ ေဆးခန္းေရာက္ေတာ့ ..
"ေျသာ္ .. သမီး .. လာ .." ေဒါက္တာက စကားဆက္မေျပာပဲ .. က်မေဆးမွတ္တမ္းကို ၾကည့္ေနတယ္ ..
"သမီး .. ေဒါက္တာတို႕ ခုသံသယျဖစ္ေနတာ .." က်မ မ်က္ႏွာကို ၾကည့္ျပီး ေဒါက္တာက စကားကိုရပ္ထားလုိက္တယ္ .. က်မ ရင္ေတြခုန္လွျပီ ..
"ေဒါက္တာ .. ဟို ခု ဘာေတြ႕လို႕လဲဟင္ .."
ေဒါက္တာက ဂရုဏာသက္စြာၾကည့္ရင္း ..
"ေသခ်ာေအာင္ထပ္စစ္ေဆးေသးတာေပါ့သမီးရယ္ .. ေဆးထုိးေဆးေသာက္လုပ္ျပီး ေစာင့္ၾကည့္ေသးတာေပါ့ .. ခု ဆရာမတို႕ ေဆးစစ္ခ်က္အရ သမီးမွာ အစာအိမ္ကင္ဆာျဖစ္ႏိုင္ေနတယ္ .. ၾကိဳးစားၾကတာေပါ့ .. စိတ္ဓါတ္ကို လႊတ္မခ်လုိက္နဲ႕ေနာ္ .. သမီး အခု အရမ္းလည္းအားနည္းေနတယ္ .. အားရွိေအာင္ ေနရမယ္ .. ခုနည္းလမ္းေတြ ရွိလာေနပါျပီ .. နည္းမွန္ လမ္းမွန္နဲ႕ ကုသရင္ .."
"ေတာ္ပါေတာ့ ေဒါက္တာရယ္ .." က်မ စိတ္ဓါတ္ေတြ ဟိုးေအာက္ထိ ဆြဲခ်ခံလိုက္ရသလိုပါပဲ .. က်မအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဆိုတာ ဘယ္ႏွစ္ရာႏႈန္းေလာက္မ်ား ရွိမွာမို႕လဲ .. က်မ မ်က္စိေရွ႕တင္ က်မဦးေလးတေယာက္ အစာအိမ္ကင္ဆာရဲ႕ ေ၀ဒနာေတြကို ခါးစည္း ခံစားသြားတာ က်မမသိတာလိုက္လို႕ .. ခုဆို က်မက ေသလူျဖစ္သြားျပီ .. ဘာလို႕ ဒီေလာက္ကံဆိုးရတာပါလိမ့္ ..

။ ။ ။ ။ ။

က်မ ကမၻာမွာ အေမွာင္ေတြသာၾကီးစိုးေနတယ္ .. က်မႏိုးထလာေတာ့ ေတာအုပ္ၾကီးတခုေရွ႕မွာ .. သားရဲတိရစၦာန္ေတြရဲ႕ ေအာ္ျမည္သံေတြကိုၾကားေနရတယ္ .. အနားမွာလည္း ဘယ္သူမွမရွိဘူး .. ေနာက္မွာေတာအုပ္ၾကီး ေတာ့အုပ္ၾကီးေရွ႕မွာ က်မတေယာက္ထဲ .. ၀ံပုေလြတေကာင္ ေတာအုပ္ထဲက ထြက္လာတယ္ .. ၀ံပုေလြေအာ္လိုက္သံက အားကိုးရာမဲ့ေနတဲ့က်မကို ပိုလို႕ ေၾကာက္လန္႕ေစတယ္ .. အတင္းကုန္းထျပီး ေရွ႕တည့္တည့္ကို ေျပးထြက္လိုက္မိတယ္ .. က်မေျပးတာျမင္ေတာ့ ၀ံပုေလြက က်မေနာက္ ေျပးလုိက္လာတယ္ .. က်မလြတ္ေအာင္ေျပးမွျဖစ္မယ္ .. ဘာလို႕ က်မတေယာက္တည္းျဖစ္ေနရတာလဲ .. ခုဘယ္ကိုေရာက္ေနတာလဲ ..

အိုး .. ေရွ႕မွာ ေခ်ာက္ၾကီး .. ေခ်ာက္ၾကီးေအာက္မွာ ေရစီးသံ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းကို ၾကားေနရတယ္ .. ေနာက္ကိုလွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဟို ၀ံပုေလြ .. ေရွ႕မွာေခ်ာက္ .. က်မတေယာက္တည္း အားကိုးရာမဲ့လိုက္တာ .. သေရတျမားျမားနဲ႕ ၀ံပုေလြက ေရွ႕ကိုတိုးလာတယ္ .. က်မဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္ျပီး ေခ်ာက္ထဲခုန္ဆင္းလိုက္တယ္ ..

မ်က္ႏွာေပၚ ေရမႈန္ေရမႊားေလးေတြလာစင္တာကို ခံစားလိုက္ရတယ္ .. အားယူျပီးမ်က္လံုးဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ ေမာင္က ျပဴတင္းေပါက္ေတြကို လိုက္ပိတ္ေနတယ္ .. မိုးရြာတာေပါ့ ..

ေမာင္က်မကိုလွည့္ၾကည့္ျပီး ျပံဳးျပတယ္ .. ေမာင့္အျပံဳးက မပီျပင္ျပီ .. မ်က္လံုးေတြ နီရဲေနတာၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ေမာင္ငိုထားတယ္ .. ေမာင္စိတ္ဆင္းရဲေနျပီထင္တယ္ ..
"ယြန္း ႏိုးလာျပီလား .. ယြန္း သိပ္အားနည္းေနတယ္ .. ဗိုက္ဆာျပီလားယြန္း .."
"မဆာပါဘူး ေမာင္ရယ္ .. ယြန္းအနားမွာ ေနပါလား .."
ေမာင္ က်မနားလာျပီး က်မရဲ႕ အားနည္းပိန္ခ်ိေနတဲ့လက္ေလးေတြကို လာဆုပ္ကိုင္တယ္ ..
"ေမာင္ .. ယြန္းမရွိေတာ့ရင္ .."
"ယြန္း .. ေမာင္ေတာင္းပန္ပါတယ္ .. အဲလိုစကားမ်ိဳးမေျပာပါနဲ႕ .." ေျပာရင္း ေမာင္မ်က္ရည္က်တယ္ .. က်မ စိတ္မေကာင္းလုိက္တာ .. ဒီလိုဆိုေတာ့လည္း ေမာင္က က်မအေပၚခ်စ္သားပဲလို႕ ေက်နပ္လိုက္မိေသးတယ္ ..
"ေမာင္ ယြန္းကို သိပ္ခ်စ္တယ္ .. ေမာင္ ယြန္းအေပၚ မေကာင္းခဲ့ဘူး .. ေမာင္ ယြန္းအေပၚ အျပစ္လုပ္မိတယ္ .. ေမာင့္အျပစ္ေတြပါ .. ဒီအျပစ္ေတြအတြက္ ဒဏ္ခံရမယ္ဆိုရင္ေတာင္ ဒီလိုနည္းနဲ႕ေတာ့ မခံပါရေစနဲ႕ .. ေမာင့္ ရင္ေတြကြဲေတာ့မယ္ ယြန္းရယ္ .. ယြန္းနဲ႕ မေ၀းခ်င္ဘူး .. ယြန္းရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို ဥပကၡာျပဳခဲ့ဘူးတယ္ .. ေမာင္ဖ်က္ဆီးခဲ့ဘူးတယ္ .. အားလံုးက ေမာင့္အျပစ္ေတြပါ .. ဒီဒဏ္ေတြကို ေမာင္တေယာက္ပဲခံခ်င္တယ္ .. ဒီလိုအျဖစ္မ်ိဳးနဲ႕ေတာ့ အျပစ္မေပးလိုက္ပါနဲ႕ ယြန္းရယ္ .."
"အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနၾကတာပဲေမာင္ရယ္ .. စိတ္ညစ္စရာေတြမေျပာပါနဲ႕ေတာ့ .. ေမာင္ ယြန္းကိုသိပ္ခ်စ္လား .. ဘယ္တုန္းက ခ်စ္သြားတာလဲ .."
"ေမာင္ ယြန္းကို သိပ္ခ်စ္တယ္ .. ျဖစ္္ႏုိင္ရင္ ယြန္းအစား ေမာင္ပဲခံလိုက္ခ်င္တယ္ .. ယြန္းကို စခ်စ္ကတည္းက ခ်စ္ခဲ့တာ .. ယြန္းအေပၚ အႏိုင္ယူလို႕ရလို႕ ေမာင္ အႏိုင္ယူခဲ့တယ္ .. ေမာင္မတရားခဲ့ဘူးေနာ္ ယြန္း .. ယြန္းကို ျပန္ျဖည့္ဆည္းေပးခ်င္တယ္ .. ယြန္း ေမာင့္ကို ခြဲမသြားပါနဲ႕ေနာ္ .."
"အင္းပါ ေမာင္ရယ္ .. ေမာင့္ကို ခြဲမသြားပါဘူး .. ေမာင့္နားမွာ အျမဲတမ္းရွိေနမွာပါ .."

။ ။ ။ ။ ။

က်မတကိုယ္လံုးေပါ့ပါးလို႕ .. ၀ါဂြမ္းတစလို လြင့္ေျမာေနမိတယ္ .. ေမာင္ေရာ .. ေမာင့္ကို က်မ လိုက္ရွာမိတယ္ .. ေမာင့္မ်က္လံုးေတြ နီေနတယ္ .. ေမာင္ငိုေနတယ္ .. မငိုပါနဲ႕ေမာင္ရယ္ .. က်မ ေမာင့္နားမွာ ရွိေနသားပဲ ..

ျပီးပါျပီ
PS/ ႏွစ္ပိုင္းခြဲခ်င္လို႕မဟုတ္ပဲ ညက ဘယ္လိုမွမတတ္ႏိုင္ေတာ့လို႕ ႏွစ္ပိုင္းျဖစ္သြားတာပါ .. သည္းခံပါရွင္ :D