ထာ၀ရခ်စ္သူ (၁)

ခ်စ္ျခင္းရဲ႕ေနာက္မွာ နာက်င္ျခင္းေတြ ပါလာမယ္ဆိုတာ သိခဲ့ရင္ ခ်စ္မိခဲ့မယ္မထင္ပါဘူး .. ခုေတာ့ က်မဘက္က ေပးလိုက္ရတာ နားလည္မႈေတြ ၾကင္နာျခင္းေတြ စာနာျခင္းေတြ အစံု အကုန္ပါပဲ .. ဒါေပမယ့္ က်မျပန္ရခဲ့တာက နာက်င္ျခင္းတဲ့ေလ .. တရားမွ်တပါရဲ႕လား .. ဘယ္သူ႕ကို အျပစ္တင္ရမလဲ .. က်မကိုနာက်င္ေအာင္လုပ္ခဲ့တဲ့ ေမာင္လား .. ေမာင္က တရားခံလား .. ဒါေပမယ့္ မီးဆိုတာ ပူမွန္းသိရဲ႕နဲ႕ တိုး၀င္ခဲ့တဲ့ က်မလား .. က်မက ပိုးဖလံေလးပါ .. မီးဆိုတာ ပူတယ္ .. မသိလို႕ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး .. ဘယ္ေလာက္ပူတဲ့မီးျဖစ္ပါေစ က်မတပ္မက္တယ္ .. ဒီမီးၾကားထဲမွာ က်မ ကၽြမ္းေလာင္သြားပါေစ ျပာမႈန္႕ျဖစ္သြားပါေစ .. ဒီမီးကို ခ်စ္ခင္ တြယ္တာေနမိဦးမွာပါပဲ .. က်မ ေမာင့္ကို ခ်စ္သည္ေလ ..

က်မ ေမာင့္ေပၚထားရွိခဲ့တဲ့ ခ်စ္ျခင္းေတြဟာ အေရာင္အဆင္းကင္းမဲ့သလို တန္ဖိုးပါမဲ့ေနခဲ့တာကို ေမာင္က သက္ေသျပခဲ့တယ္ .. နားလည္ေပးခဲ့တဲ့ ေစာင့္စည္း ထိန္းသိမ္းခဲ့တဲ့ အရာေတြအကုန္လံုးကို ေမာင့္စကားတခြန္းတည္းနဲ႕ ဖ်က္ဆီးပစ္ခဲ့တယ္ .. အံၾသစရာေကာင္းတာက က်မ ေမာင့္အေပၚ အျပစ္မျမင္မိဘူး .. က်မ နားလည္ေနခဲ့တယ္ .. နားလည္ခ်င္ခဲ့တယ္ .. ေမာင့္ကိုပဲ ဆက္ခ်စ္ခ်င္ခဲ့တယ္ .. ဒီခံစားခ်က္ေတြနဲ႕ အျပိဳင္ ေမာင့္ကို က်မ မုန္းတီးခ်င္မိတယ္ .. စိတ္နာခ်င္ခဲ့တယ္ .. ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဆံုးအေျဖကေတာ့ ေမာင့္အေပၚ သနားၾကင္နာစိတ္နဲ႕ နားလည္ေပးေနမိတုန္း .. ခ်စ္ခင္ စြဲလန္းေနတုန္း .. ေမာင္တန္ဖိုးမထားေပမယ့္ က်မက ေပးခ်င္ေနမိတယ္ .. ဒါက က်မရဲ႕ ၀ဋ္ေၾကြးထင္ပါရဲ႕ ..

က်မကို ေမာင္လမ္းခြဲခဲ့တယ္ .. အေၾကာင္းျပခ်က္မခိုင္လံုပဲနဲ႕ .. က်မဖုန္းဆက္တိုင္း မရွိပါဘူးဆိုတဲ့အသံေတြ အပ္ေၾကာင္းထပ္ခဲ့တယ္ .. ေတြ႕လိုက္ေတာ့လည္း ေနာက္ျပန္ဆက္မယ္ဆိုတဲ့စကားနဲ႕ ေက်နပ္ခဲ့ရတယ္ .. တကယ္ေတာ့ ျပန္မဆက္ခဲ့ဘူး .. က်မမွာ မာနမရွိဘူးတဲ့လား ..


"ငါမင္းနဲ႕ စကားမေျပာခ်င္ဘူး .. ငါအလုပ္ေတြမ်ားေနတယ္ .. မင္း သတ္မွတ္ခ်င္သလို သတ္မွတ္လို႕ရတယ္ .." ေမာင့္စကားလံုးေတြ က်မ ၾကားႏုိင္စြမ္းမရွိခဲ့ဘူး .. ဒါဆို က်မ ေမာင့္ကို ေမ့ပစ္လိုက္ရမယ္လား .. ျဖစ္ႏုိင္ပါ့မလား .. ဒီလိုမွ ေမာင္ေပ်ာ္ရႊင္မယ္တဲ့လား .. ဟုတ္ပါျပီေလ က်မက ေမာင့္အတြက္ ခလုတ္တခု မျဖစ္ခ်င္ခဲ့ဘူး .. ေမာင္မလိုအပ္မွေတာ့ က်မရဲ႕ လက္ေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ျပီး ေမာင့္ဆီဖုန္းမဆက္ျဖစ္ေအာင္ .. က်မအၾကည့္ေတြ က်မ ေျခလွမ္းေတြကို ခ်ဳပ္ထိန္းျပီး ေမာင့္ဆီ မသြားျဖစ္ေအာင္ ေမာင့္ဆီအၾကည့္ေတြ မေရာက္ရေအာင္ ၾကိဳးစားရမွာေပါ့ .. ေမာင္ သိပ္ေနႏိုင္တယ္ေနာ္ .. ေမာင္ က်မကို မခ်စ္ခဲ့ဘူး ..

စိတ္နာခ်င္တယ္ .. စိတ္နာခ်င္တုိင္း မနာႏုိင္တာလည္း ၀ဋ္ေၾကြးတခု .. ေမ့ခ်င္တယ္ .. မေမ့ႏုိင္တာလည္း ၀ဋ္ေၾကြးတခု .. ေမာင့္ေပၚ က်မ အေၾကြးေတြ သိပ္မ်ားပါလား .. ေမာင့္ကို မုန္းခ်င္တယ္ .. က်မကို မ်က္ရည္က်ေအာင္လုပ္ခဲ့တဲ့ ေမာင့္ကို က်မရင္ေတြကို နာက်င္ေအာင္လုပ္ခဲ့တဲ့ ေမာင့္ကို စိတ္နာခ်င္တယ္ .. ေမာင့္ကိုမုန္းတယ္ စိတ္နာတယ္ .. ရင္ထဲမွာ အၾကိမ္ၾကိမ္ေအာ္ေနေပမယ့္ ဒါေတြဟာ ဟန္ေဆာင္ေနတာ ဟန္လုပ္ေနရတာ ပင္ပန္းလွပါတယ္ေမာင္ရယ္ ..

လူေရွ႕သူေရွ႕က်ခ်င္ေနတဲ့မ်က္ရည္ေတြကို ဟာသလုပ္ပစ္ရတာ .. စိတ္ထဲ နာက်င္ေနေပမယ့္ ဘာမွမျဖစ္သလို ဟန္ေဆာင္ရတာ သိပ္ပင္ပန္းတယ္ .. ဘာလုိ႕ ေမာင့္ကို မုန္းလို႕မရတာလဲ .. စိတ္မနာႏုိင္ရတာလဲ .. ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္လဲ သိပ္မုန္းတယ္ .. ေမာင့္သတင္းေတြ မသိခ်င္ မၾကားခ်င္တဲ့ပံုဖမ္းျပီး နားစြင့္ေနခဲ့တယ္ .. ေမာင့္ေျခရာကို ခုျမင္ရင္ေတာင္ က်မမွတ္မိေနမွာပါ ..

က်မတို႕ ေ၀းခဲ့ၾကျပီဆိုတာ လက္ခံလိုက္ရခ်ိန္ကေတာ့ ေမာင္က်မဆီအဆက္အသြယ္မလုပ္ပဲ ေနခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ ၁ႏွစ္နီးပါးရွိလာခ်ိန္မွာေပါ့ ..

က်မဘ၀မွာ ေမာင္မရွိေတာ့ေပမယ့္ ေနသားတက်နီးပါးျဖစ္လာခ်ိန္မွာ ..

သူငယ္ခ်င္း ေသြးေသြး ျပန္သြားခ်ိန္မွာ က်မစိတ္ေတြ ျပန္ရႈပ္ေထြးလာခဲ့တယ္ .. ေမာင့္ကို ေသြးေသြး ေတြ႕ခဲ့သည္တဲ့ .. မိန္းကေလးႏွစ္ေယာက္က ေမာင့္ကားေပၚမွာတဲ့ .. အနည္ထိုင္ေနျပီထင္ခဲ့တဲ့ က်မစိတ္ေတြ ဂယက္ျပန္ထခဲ့ျပန္ျပီ .. ေမာင္နဲ႕ ပတ္သက္ရင္ က်မ ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ တည္ျငိမ္ႏိုင္မွာလဲ ..

က်မစိတ္ရႈပ္ေထြးစြာနဲ႕ ေသြးေသြးဖုန္းကို ေကာက္ဆက္လိုက္တယ္ .. တဖက္က အမ်ိဳးသားတေယာက္လာကိုင္တယ္ ..
"ေသြးေသြးဖုန္းမဟုတ္ဘူးလားရွင္ .."
"မဟုတ္ပါဘူးခင္ဗ်ာ .. ဘယ္ဖုန္းနံပါတ္ကိုေခၚတာလဲမသိဘူး .."
သြားျပီ .. က်မသိလုိက္ျပီ .. ေသြးေသြးဖုန္းနဲ႕ ေမာင့္ဖုန္းနံပါတ္ ခပ္ဆင္ဆင္ကို က်မ မွားမွားဆက္ေလ့ရွိတာ ခဏခဏ .. ဒါဆိုခု ေမာင့္ဆီေရာက္သြားခဲ့ျပီ .. တုန္ယင္ခ်င္ေနတဲ့အသံကို ထိန္းရင္း ..
"ေဆာရီးပါေနာ္ .."လို႕ေျပာျပီး သူမ ဖုန္းခ်မယ္အလုပ္မွာ ..
"ယြန္း .. ခုေျပာေနတာ ယြန္းလားဟင္ .."
ေမာင့္ဆီက ခုလို မွတ္မွတ္ရရျဖစ္တဲ့အသံၾကားမိေတာ့လည္း က်မစိတ္ဓါတ္က ျပိဳလဲခ်င္ေနျပန္ေရာ .. တုန္ယင္လာတဲ့ ႏွလံုးခုန္သံကို ေမာင္ၾကားမွာစိုးမိတယ္ .. ခုထိဘာလုိ႕ မတည္ျငိမ္ႏုိင္ေသးတာလဲ ..
"ဟုတ္ပါတယ္ .."
"ဟာ ၀မ္းသာလိုက္တာ ယြန္းရယ္ .. ေမာင္ ယြန္းဆီဖုန္းဆက္မလို႕ စဥ္းစားေနတာ .."
စဥ္းစားေနတယ္တဲ့လား .. ဘာလို႕မဆက္လိုက္တာလဲေမာင္ရယ္ .. ဒါေမာင့္အက်င့္ပဲေလ .. က်မ ေကာင္းေကာင္းသိပါတယ္ .. ေမာင့္အတြက္ က်မက ေနာက္ဆံုးက လိုက္တယ္ဆိုတာ ..

က်မမ်က္လံုးေတြေ၀၀ါးစြာနဲ႕ မငိုဘူးထိန္းထားတဲ့ၾကားက မ်က္ရည္ေပါက္ေတြ ပါးျပင္ေပၚလိမ့္ဆင္းသြားတယ္ .. မ်က္ရည္ေတြကို လက္ခံုနဲ႕ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း သုတ္လုိက္တယ္ .. မေပ်ာ့ညံ့စမ္းနဲ႕ မိယြန္း ..

"ယြန္း ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္ေနျပီလား .. ေမာင္ ယြန္းကို အရမ္းသတိရေနတာ .. ယြန္းေမာင့္ဆီဖုန္းဆက္ေတာ့ ေမာင္၀မ္းသာလုိက္တာ .." ေျသာ္ .. အရမ္းသတိရေနလို႕ ၁ႏွစ္ေလာက္ အသံမၾကားလူမျမင္ေနတာေပါ့ေနာ္ ..

"ယြန္း .. ေမာင္ယြန္းနဲ႕ေတြ႕ခ်င္တယ္ .. ယြန္းလာႏုိင္မလားဟင္ .." ယြန္းကို ခ်ည္ေႏွာင္ခ်င္တုန္းလား ေမာင္ရယ္ .. စကားလံုးေတြနဲ႕ မခ်ည္ေႏွာင္ပါနဲ႕ေတာ့ .. ေနာက္တခါဆိုရင္ ခံႏိုင္ရည္ရွိေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး .. ယြန္းကို လြတ္လပ္ခြင့္ေပးပါေတာ့ ..

ဆက္ပါဦးမည္ ..

စိတ္

ဘာျဖစ္ေနတာလဲ
ကိုယ့္စိတ္ကို ျပန္ဖတ္ေတာ့
ကိုယ္တိုင္နားမလည္သလို
အူေၾကာင္ေၾကာင္ျပန္ၾကည့္တယ္
စိတ္ေတြမြန္းေနတယ္
ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္
ခၽြန္းမအုပ္ႏုိင္ေတာ့
ထိန္းမႏိုင္သိမ္းမရ
လြတ္ခ်င္ရာလြတ္တယ္
ဖမ္းလို႕မရတဲ့ဒီစိတ္
လြင့္ခ်င္သလိုသာလြင့္ေပေတာ့
ေစာင့္ၾကည့္ေနလိုက္မယ္
တေနရာရာမွာေတာ့
မွီတြယ္ရာေတြ႕ေကာင္းပါရဲ႕

Breathless

ဒီေန႕ မနက္ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ေပးသြားတဲ့ သီခ်င္းေတြနားေထာင္ရင္း သီခ်င္းတပုဒ္ကို အရမ္းၾကိဳက္မိတယ္ .. အဲဒါနဲ႕ စာသားရွာ ဆိုသူရဲ႕ အေၾကာင္းေတြ ရွာနဲ႕ ေတာ္ေတာ္အလုပ္မ်ားသြားတယ္ .. သီခ်င္းေလး နားေထာင္ၾကည့္ပါဦး .. အၾကိဳက္ခ်င္းတူတဲ့သူေတြ ရွိမယ္ထင္ပါတယ္ .. Shayne Ward ရဲ႕ Breathless သီခ်င္းေလးပါ .. နားေထာင္ျပီးရင္လည္း ျပန္ျပီး နားေထာင္တာေပါ့ .. း)

Mp3 လိုခ်င္သူမ်ားအတြက္ ဒီမွာ ပါ
"Breathless"

If our love was a fairy tale
I would charge in and rescue you
On a yacht baby we would sail
To an island where we'd say I do

And if we had babies they would look like you
It'd be so beautiful if that came true
You don't even know how very special you are

[Chorus]

You leave me breathless
You're everything good in my life
You leave me breathless
I still can't believe that you're mine
You just walked out of one of my dreams
So beautiful you're leaving me
Breathless

And if our love was a story book
We would meet on the very first page
The last chapter would be about
How I'm thankful for the life we've made

And if we had babies they would have your eyes
I would fall deeper watching you give life
You don't even know how very special you are

[Chorus]

You must have been sent from heaven to earth to change me
You're like an angel
The thing that I feel is stronger than love believe me
You're something special
I only hope that I'll one day deserve what you've given me
But all I can do is try
Every day of my life

[Chorus]

ညီမေလးနဲ႕ ပတ္သက္လို႕

က်မ ခုလတ္တေလာ မိုးမိုး(အင္းယား) ရဲ႕ ညီမေလးက အခ်စ္ကို ကိုးကြယ္သတဲ့လား ဆိုတဲ့ စာအုပ္ကို ဖတ္ျပီးသြားတယ္ .. ျပီးေတာ့ ျဖစ္လာတဲ့ခံစားခ်က္ေလးေတြကို ေရးမိလုိက္တာပါ .. ဒီစာအုပ္ကို ေယာက်ာ္းေလးေတြအေနနဲ႕ေတာ့ ၾကိဳက္မယ္ သိပ္မထင္ဘူး .. က်မလည္း အစဖတ္စက သိပ္စိတ္မ၀င္စားမိဘူး .. ဒါေပမယ့္ ဖတ္ရင္း ျပီေအာင္ ဖတ္ခ်င္လာတယ္ .. ဘယ္လိုျဖစ္မလဲေပါ့ .. မိန္းကေလးေတြ ဖတ္သင့္တယ္လို႕ထင္ပါတယ္ .. ေယာက်ာ္းေလးေတြလည္း ဖတ္သင့္ပါတယ္ .. သူတို႕လည္း တေန႕ သမီးတေယာက္ရဲ႕ အေဖျဖစ္လာႏုိင္တယ္ေလ ..

ဇာတ္ကေတာ့ စုဆိုတဲ့မိန္ကေလးအေၾကာင္းပါပဲ .. ဒီစာအုပ္ကိုဖတ္ျပီး က်မခံစားမိတာက - မိဘဆိုတာ သားသမီးအေပၚ တာ၀န္အရွိဆံုးလူပဲ .. မိဘရယ္လို႕ ျဖစ္လာျပီဆို ကိုယ့္သားသမီးကို ဆံုးမသြန္သင္ရမယ္ .. ဆံုးမသြန္သင္ပံုကလည္း မွန္ကန္ရမယ္ .. ငါေျပာသလိုလုပ္ဆိုတဲ့ေခတ္ကလည္း ကုန္ခဲ့ပါျပီ .. အရာရာ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္မယ့္အစား သူ႕လုပ္ရပ္ မွန္၏ မွား၏ကို ဆံုးျဖတ္ႏိုင္တဲ့ အေတြးအေခၚမ်ိဳးရွိလာေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးသင့္တယ္ .. ကိုယ္က သူ႕ေဘးနားတခ်ိန္လံုးရွိေနႏိုင္မွာမွမဟုတ္တာ .. ကိုယ့္မ်က္ကြယ္ဆိုတာ ရွိလာမွာပဲ .. ကေလးက ကိုယ့္ေရွ႕တင္လိမၼာတာမ်ိဳးမျဖစ္ရဘူး .. ေနာက္ကြယ္မွာလည္း ေရွ႕တင္မွာလိုပဲ ျဖစ္ရမယ္ .. ကေလးတေယာက္ ဘာလို႕လိမ္လဲ .. မိဘမသိေအာင္ဘာလို႕လုပ္လဲ ..

ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာဆိုခြင့္မရွိတဲ့ကေလးတေယာက္ မိဘမသိေအာင္ သူလုပ္ခ်င္တာကို ကြယ္ရာမွာ လုပ္မိမွာပဲ .. မိဘမသိရင္ သူအဆူခံရစရာ အရိုက္ခံရစရာမရွိေတာ့ဘူး .. မိဘအေနနဲ႕လည္း ကေလးဘာလုပ္ေနတယ္မသိေတာ့ မွား၏မွန္၏ ေထာက္ျပႏုိင္စြမ္းမရွိေတာ့ဘူး .. ဒီေတာ့ ကေလးအေနနဲ႕လည္း မွန္ကန္တဲ့ အသိတရားနဲ႕ ေ၀းသြားႏုိင္တယ္ .. အဲဒီအတြက္ ကေလးအေနနဲ႕လည္း မွားမွန္းမသိ မွားမယ္ .. မွားမွန္းသိေတာ့လည္း ျပင္ခြင့္မရွိပဲ ေနာက္ဆုတ္မရေတာ့ နစ္သထက္ ဆက္နစ္မယ္ .. မိဘအေနနဲ႕ သိျပီဆိုတဲ့အခ်ိန္မွာ ယူၾကံဳးမရေနရံုကလြဲလို႕ မတတ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး .. ခုခ်ိန္ထိေတာ့ က်မစိတ္ထင္ အျပစ္က လူၾကီးမွာ ရွိေနတယ္ .. ကေလးအေပၚ မွန္ကန္တဲ့ အသိတရားမွ ထည့္မေပးႏုိင္ခဲ့ပဲ .. ျခြင္းခ်က္ကေတာ့ ညဥ္ေပါ့ .. ျပီးေတာ့ မိဘရဲ႕ သားသမီးကံေပါ့ .. ညဥ္ပါလာျပီဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္လိုသြန္သင္သြန္သင္ မရတဲ့ကေလးမ်ိဳးလည္းျမင္ဘူးပါတယ္ .. ဒါေပမယ့္ ကေလး လိမၼာတယ္ ဆိုးတယ္ဆိုတာ မိဘအုပ္ထိန္းသူအေပၚမွာ ၉၀ရာႏႈန္းေလာက္ မူတည္ပါလိမ့္မယ္ ..

ေနာက္တခုက မိန္းကေလးတေယာက္ဟာ တခ်က္ဆို တခ်က္ေလးမွ မွားလို႕မျဖစ္ဘူး .. မွားခဲ့ျပီဆို ျပင္မလား .. ကိုယ္လုပ္ခဲ့တာ ျပင္လို႕ရတဲ့အမွားလား .. ေယာက်ာ္းေလးတေယာက္ကို ကိုယ့္ရွိသမွ်ပံုျပီးခ်စ္လိုက္တယ္ .. ဒီလိုခ်စ္ဖို႕ ထိုက္တန္သူဟုတ္ရဲ႕လား .. ကိုယ္ကေတာ့ မိသားစုအသိုင္းအ၀ုိင္းအားလံုးကို ဆန္႕က်င္ျပီးသူ႕ကိုခ်စ္လိုက္ရတာ .. ထုိက္တန္မႈဆိုလို႕ ကိုယ့္တေယာက္တည္းအေပၚကိုေတာင္ တာ၀န္မေက်ခဲ့ဘူး .. အင္း .. စုအစား ေတာ္ေတာ္ စိတ္နာမိတယ္ .. ဒါေပမယ့္ အဆံုးသတ္ထိ စုက သူ႕ခ်စ္သူကို ျပဳျပင္ႏုိင္မယ္ ယံုၾကည္ေနတုန္း .. လက္ေတြ႕မွာေရာ ..

ကိုယ္ယူခ်င္သလို ကိုယ္နဲ႕ စိတ္ကူးတည့္ရာယူႏုိင္ပါတယ္ .. က်မကေတာ့ ျဖစ္တတ္တဲ့သေဘာေလးေတြျဖစ္လို႕ ဖတ္ရတာ ၾကိဳက္မိတယ္ .. မျဖစ္ႏုိင္တဲ့ကိစၥမရွိဘူး .. မျဖစ္သင့္တာ မျဖစ္ရေအာင္ နမူနာယူစရာေလးေတြ ပါတယ္လို႕ ထင္ပါတယ္ .. က်မကေတာ့ အဲလိုအျဖစ္မ်ိဳး ၾကံဳေတြ႕ရမွာ ေၾကာက္မိတာ အမွန္ပါပဲ ..

မဖတ္ရေသးလို႕ ျဖစ္ျဖစ္ .. ျပန္ေႏြးခ်င္လို႕ျဖစ္ျဖစ္ ယူခ်င္ရင္ ဒီမွာ ယူႏုိင္ပါတယ္ ..

ႏွစ္သစ္ဆုေတာင္း

တန္ခူးေလကို ရႈရိႈက္ရင္း သၾကၤန္ရဲ႕ အေငြ႕အသက္ေတြကို ထိေတြ႕ မခံစားလိုက္ရေပမယ့္ လက္ျပႏႈတ္ဆက္ေနသလို ခံစားရတယ္ .. သၾကၤန္ခ်ိန္ကေတာ့ လာခ်ိန္တန္လို႕ လာခဲ့ျပီး ျပန္ခ်ိန္တန္ေတာ့လည္း ျပန္သြားခဲ့ျပီ ..
ပိေတာက္ေတြလည္း ေ၀ျပီးလို႕ ေၾကြၾကျပီ ..

ျပီးခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြကို လက္ျပႏႈတ္ဆက္ျပီး ေရွ႕ဆက္မယ့္အနာဂတ္ကို ၾကိဳဆိုလက္ခံလိုက္မယ္ ..

ျမန္မာခုႏွစ္ သကၠရာဇ္တခုကို ေနာက္ခ်န္ျပီး ႏွစ္သစ္ကို ေျခဦးလွည့္ခဲ့ျပီ .. ႏွစ္သစ္မွာ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္း ခ်စ္သူ ခင္သူအားလံုး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာက်န္းမာခ်မ္းသာျပီး လိုအင္ဆႏၵေတြ ျပည့္စံုပါေစလို႕ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္ .. ေပ်ာ္ရႊင္စရာႏွစ္သစ္ေလးမွာ ဆႏၵေတြလည္း ကိုယ္စီ ျပည့္စံုႏိုင္ပါေစ .. ခုလက္ရွိ လုပ္ေနတဲ့ ေကာင္းမႈေတြထက္ ပိုမို မြန္ျမတ္တဲ့ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြလည္း ျပဳခြင့္ေတြ႕ၾကံဳၾကပါေစ ..

ရန္ကုန္မွာကလည္း သတင္းေတြၾကားေနေသးတယ္ .. မုန္တိုင္း၀င္ဦးမယ္တဲ့ .. ျမန္မာႏုိင္ငံသူ ႏုိင္ငံသားအားလံုးလည္း ေဘးအႏၱရယ္ကင္းရွင္းၾကပါေစလို႕ ဒီကပဲဆုေတာင္းေနလိုက္ပါတယ္ ..

ခုထိေယာင္ခ်ာခ်ာ

ဒီေန႕ သၾကၤန္ေနာက္ဆံုးရက္ .. ရန္ကုန္မွာက လူေတြ ေတာ့ေပ်ာ္ေနၾကမွာပဲ .. က်မသာ ရန္ကုန္မွာ ရွိေနမယ္ဆိုရင္လည္း သၾကၤန္ျပီးခါနီးမို႕ ခြဲရဦးမယ္ဆိုျပီး လြမ္းေနမိမယ္ .. တဖက္ကေတာ့ သၾကၤန္က်ဖို႕ ေနာက္တႏွစ္ပဲလိုေတာ့တယ္ဆိုျပီး ႏွစ္သိမ့္မယ္ .. သၾကၤန္ေရမစိုတဲ့ႏွစ္တႏွစ္ျပီးခဲ့ျပန္ျပီ ..

ဒီေန႕ကေတာ့ ရန္ကုန္က လူေတြ အကဲဆံုးျဖစ္မယ့္ေန႕ပဲ .. သၾကၤန္ပံုရိပ္ေတြနဲ႕လည္း ေ၀းေနေလရဲ႕ေနာ္ .. ျမင္ေယာင္ပံုေဖာ္ရင္း အေတြးနဲ႕ပဲ ေပ်ာ္လိုက္ပါမယ္ ..

ဒီခ်ိန္ဆို ေပ်ာ္ေနက် .. သၾကၤန္ေရ ေအးေအးနဲ႕ ျပဳခဲ့တဲ့အညစ္အေၾကးေတြကို ေျပာင္စင္ေအာင္ သန္႕စင္မယ္ ..

ၾကည္လင္သန္႕ရွင္းတဲ့စိတ္မ်ိဳးနဲ႕ ႏွစ္သစ္မွာ ျပန္လည္ရွင္သန္မယ္ .. အသက္တႏွစ္ၾကီးခဲ့သလို စိတ္ဓါတ္လည္းတႏွစ္စာ ရင့္က်က္သင့္တယ္မဟုတ္လား ..

ဒီႏွစ္အတြင္း ဘာေတြလုပ္ျဖစ္ခဲ့လဲ .. အိပ္ရာ၀င္တိုင္း ႏွဖူးေပၚလက္တင္ စဥ္းစား .. ေသခ်ာတာေတာ့ ေထြေထြထူးထူးမရွိေသးဘူးပဲ ..

အခ်ိန္ေတြ ျဖဳန္းခဲ့တာလည္း ရွိတယ္ .. သံုးခဲ့တာလည္းရွိတယ္ .. ေနာင္တရစရာေတာ့ မရွိခဲ့ဘူးထင္ရဲ႕ ..

ခုလာမယ့္ႏွစ္သစ္အတြက္ လူသစ္ စိတ္သစ္နဲ႕ ေနာင္တ ကင္းကင္း ျဖတ္သန္းႏုိင္ဖို႕လိုမယ္ .. အင္း လုပ္ႏုိင္ရမွာေပါ့ ..

မနက္ျဖန္ဆို ျမန္မာႏွစ္ဆန္း ၁ရက္ေန႕ .. ေကာင္းမႈကုသလိုလ္မွ ေထြေထြထူးထူး လုပ္ျဖစ္ပါ့မလား .. ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေတာင္ မေရာက္ႏိုင္ခဲ့ဘူး .. သြားျဖစ္ေအာင္ေတာ့ ၾကိဳးစားမွပဲ .. ဥပုသ္ သီလဆိုတာလည္း ေ၀လာေ၀း .. အေၾကာင္းျပခ်က္ေကာင္းေကာင္းနဲ႕ သီလကို ေရွာင္ေနခဲ့တာလည္း ၾကာေပါ့ .. ဟင္း .. ငါေတာ္ေတာ္လိုေသးတာပဲ ..

ဘုန္းဘုန္းတပါး တရားမွာေဟာတယ္ .. ေလာကမွာ လူသံုးမ်ိဳးရွိသတဲ့ ..
တမ်ိဳးက လုပ္သင့္တယ္ လုပ္ရမယ္ဆိုတာကို သိလည္းသိ က်င့္လည္းက်င့္တဲ့ လူစား
ေနာက္တမ်ိဳးက လုပ္သင့္တယ္ လုပ္ရမယ္ဆိုတာကို သိေပမယ့္ မက်င့္သံုးတဲ့ လူစား
ေနာက္ဆံုးတမ်ိဳးက လုပ္သင့္တယ္ လုပ္ရမယ္ဆိုတာကို သိလည္းမသိ က်င့္ၾကံဖို႕ဆို ေ၀လာေ၀းပဲ ဆိုတဲ့လူစား ..

လူ ၃မ်ိဳးထဲမွာ နံပါတ္ ၂ ေယာင္၀ါး၀ါး သမားေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္တဲ့ .. က်မအပါအ၀င္ေပါ့ .. ခုထိ သိေနေပမယ့္ မလုပ္ႏိုင္ေသးတာ ညံ့တာေပါ့ .. ဒါလုပ္ရင္ ေကာင္းတယ္ အက်ိဳးရွိတယ္ လုပ္သင့္တယ္ ဆိုတာကို သိပါရက္နဲ႕ မလုပ္ႏိုင္တဲ့လူမ်ိဳး .. နံပါတ္ ၃ လူမ်ိဳးေလာက္ မဆိုးေသးဘူးဆိုျပီး ကိုယ့္ကိုယ္ ႏွစ္သိမ့္ေနခဲ့တာလည္းၾကာေပါ့ .. ေသခ်ာတာေတာ့ ခုခ်ိန္ထိ ညံ့ေနတုန္းပဲ ..

ေ၀းေနဦးမယ့္ .....

တနဂၤေႏြေန႕ကလည္း ဘယ္ဆို ဘယ္မွ မေရာက္ခဲ့ဘူး .. က်မအက်င့္ကလည္း လူမ်ားတဲ့ေနရာဆို မသြားခ်င္တတ္ဘူး .. ကိုယ့္ဟာကိုယ္ပဲ ေအးေအးေနခ်င္တယ္ .. သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ေတာ့ ဓါတ္ပံုေလွ်ာက္ရိုက္မယ္ေျပာထားျပီး အိမ္က စထြက္ျဖစ္တဲ့အခ်ိန္က ၃နာရီထိုးေနျပီ .. ေယာင္းမေတာ္နဲ႕လည္း ခ်ိန္းထားေသးတယ္ .. (ကိုယ္က ေပးရမွာပါ .. း) ေယာင္းမနဲ႕ ခ်ိန္းထားတဲ့ဆီ ၄နာရီခြဲေလာက္ေရာက္ျပီး သံုးေယာက္သား ညေနစာထမင္းစားျပီး ဓါတ္ပံုေတြ ေလွ်ာက္ရိုက္လိုက္တယ္ .. လူေတြကေတာ့ စည္လိုက္တာ .. စီးေဟာမွာ အျပည့္ပါပဲ .. ညေန ၈နာရီခြဲေလာက္ျပန္ျပီး မနက္ျဖန္ သၾကၤန္အၾကိဳေန႕မွာ သိၾကားမင္းကို ဘယ္လိုၾကိဳမလဲလို႕ သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ေျပာျဖစ္တယ္ .. ညမအိပ္ဘူး မနက္ ၅နာရီမွ အိပ္မယ္ဆိုလို႕ သူငယ္ခ်င္းက ေျပာျပန္ျပီတဲ့ .. (ေျပာေျပာျပီး က်မက အရင္ အိပ္အိပ္သြားတတ္လို႕ပါ .. :D)

မေန႕က သၾကၤန္ၾကိဳၾကတယ္ .. ပ်င္းပ်င္းရွိတာနဲ႕ အလုပ္မသြားပဲ အမ္စီလိုက္တယ္ .. သိၾကားမင္းကိုလည္း အိမ္မက္ထဲမွာပဲ ၾကိဳလိုက္ရတယ္ .. ၀ီရိယက အဲလိုေကာင္းတာ .. ေန႕လည္ ေဆးခန္းသြား အမ္စီ ယူျပီးေတာ့ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ အိမ္မွာ အိပ္လိုက္တာ ညေန ၄နာရီထိုးေရာ .. ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေလးသြားမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ကူးလည္းပ်က္သြားျပီး expo ကို သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္သြားလိုက္တယ္ .. ပစၥည္းေတြကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေစ်းခ်ပါတယ္ .. လူလည္းရွင္းေတာ့ ေစ်း၀ယ္ရတာ စိတ္ခ်မ္းသာတယ္ .. မဟုတ္ရင္ ပစၥည္း အေသးေလးတခုပဲျဖစ္ျဖစ္ ၀ယ္ခ်င္ဦး တQထဲ Qေနရတာ စိတ္ညစ္ဖို႕ေကာင္းတယ္ .. ဟိုၾကည့္ ဒီၾကည့္နဲ႕ ၇နာရီထိုးတာပဲ .. ညေန စီးတီးေဟာသြားျပီး ဗုိက္ျဖည့္ ျပန္လာခဲ့လိုက္တယ္ .. အဲဒါ က်မအတြက္ သၾကၤန္အၾကိဳေန႕တဲ့ ..

ဒီေန႕ေတာ့ သၾကၤန္ က်ျပီေပါ့ .. ဘာပဲေျပာေျပာ ရန္ကုန္သၾကၤန္ အနည္းနဲ႕ အမ်ားေတာ့ စည္ကားမွာပါ .. ပံုရိပ္ေတြကိုျမင္ေယာင္မိတယ္ .. ခုေလာက္ဆို အိမ္မွာလည္း မုန္႕ေတြ လုပ္စားေနေလာက္ေရာေပါ့ .. က်မမွာသာ .. း(

မတတ္ႏိုင္ဘူးေလ .. မိုးလင္းတာနဲ႕ ႏိုးစက္သံကို မုန္းမုန္းနဲ႕ ပိတ္ျပစ္ျပီး ထရတာပဲ .. တခါတေလလည္း ေန႕စဥ္အလုပ္ေတြကို ျငီးေငြ႕မိတယ္ .. အလုပ္ျပီး အိမ္ အိမ္ျပီး အလုပ္နဲ႕ .. တခါတေလလည္း လမ္းသြားေနရင္း မိုးအံု႕အံု႕မွာ သၾကၤန္အနံ႕ကိုရမိတယ္ .. စိတ္က လြမ္းမိျပန္ေရာ .. ဘယ္ေလာက္ထိ ေ၀းေနရဦးမလဲ .. တကယ္ကေတာ့ မေ၀းပါဘူး .. ကိုယ္က ေ၀းဖို႕ ေရြးခ်ယ္ခဲ့တာပဲ .. ေနာင္တလား ေနာင္တေတာ့လည္း မရပါဘူး .. ခုေနေနတာ လုပ္ေနရတာ မေပ်ာ္ေပမယ့္ လုပ္သင့္တာလုပ္ေနရတာပဲ .. အခ်ိန္တန္ရင္ေတာ့ လုပ္သင့္လုပ္ထိုက္တာကို လူတိုင္းလုပ္ၾကရတာပဲ .. ဒီေတာ့ ေနသာပါတယ္ေလ ..

အက်ေန႕ တရက္လည္း ကုန္ဦးေတာ့မယ္ .. မထူးျခားတဲ့ ေန႕စဥ္လုပ္ငန္းေတြကိုလည္း ျငီးျငီးနဲ႕ လုပ္ေနရဦးမယ္ .. အင္း .. ဒီလိုေန႕မ်ိဳးေတြက်ေတာ့ ကုန္ခဲေနသလို စိတ္ကထင္တယ္ ..

P.S - သူမ်ားေတြ ေပ်ာ္ေနၾကမယ္လို႕ ညစ္တစ္တစ္နဲ႕ ေတြးျပီး ေရးထားပါတယ္ .. မနာလိုဘူး း(

One Sweet Day

ဒီသီခ်င္းက ငယ္ငယ္တုန္းကတည္းက နားေထာင္ဘူးျပီး ၾကိဳက္ခဲ့တဲ့သီခ်င္းပါ .. Mariah Carey ရဲ႕ One sweet day ပါ .. ခု သတိရလို႕ ျပန္ရွာၾကည့္ျပီး အၾကိဳက္တူသူေတြ နားေထာင္ႏုိင္ေအာင္ တင္ေပးလိုက္တာပါ .. ဒီမွာ က mp3 ပါ ..
One Sweet Day
Sorry, I never told you, all I wanted to say.
Now it's too late to hold you. '
Cause you've flown away, so far away.

Never, Had I imagined, yeah, living without your smile.
Feelin' and knowing you hear me.
It keeps me alive. Alive!

And I know you're shining down on me from Heaven,
Like so many friends we've lost along the way,
And I know eventually we'll be together.
One sweet day.

Picture a little scene from Heaven.

Darling, I never showed you.
Assumed you'd always be there.
I took your presence for granted.
But I always cared
And I miss the love we shared.

And I know you're shining down on me from Heaven.
Like so many friends we've lost along the way.
And I know eventually we'll be together.
One sweet day.

Picture a little scene from Heaven.

Although, the sun will never shine the same, I'll
always look to a brighter day.

Yeah, Lord, I know, when I lay me down to sleep,
You'll always listen, as I pray!

And I know you're shining down on me from Heaven,
Like so many friends we've lost along the way,
And I know eventually we'll be together.
One sweet day.

And I know you're shining down on me from Heaven,
Like so many friends we've lost along the way,
And I know eventually we'll be together.
One sweet day.

Sorry, I Never told you, all I wanted to say

အမွတ္ရေနေသာ သၾကၤန္အခ်ိန္ေလးမ်ား

သၾကၤန္ တဲ့ .. ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း ၾကံဳေတြ႕ေနရေပမယ့္ ဘယ္ေတာ့မွမရိုးႏိုင္တဲ့ ကာလေလးတခု .. မေရာက္ခင္တည္းက ၾကိဳတင္ေမွ်ာ္လင့္ေနျပီး ေရာက္ေနတုန္းမွာလည္း ျပီးဆံုးသြားမွာကို ႏွေျမာေနတတ္ျပန္တယ္ .. အမွန္တကယ္ျပီးဆံုးသြားခ်ိန္မွာေတာ့ ေနာက္ထပ္တႏွစ္ပဲေစာင့္ရေတာ့မယ္ဆိုတဲ့စိတ္နဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္မိျပန္တယ္ .. ေနာက္လာမယ့္ သၾကၤန္ကို ေမွ်ာ္လင့္ရင္း ျပီးဆံုးသြားတဲ့ သၾကၤန္ခ်ိန္ေလးကို လြမ္းဆြတ္ရင္း တႏွစ္တႏွစ္ ကုန္ဆံုးလာခဲ့တယ္ ..

ငယ္ငယ္တုန္းက သၾကၤန္ေရာက္ေတာ့မယ္ဆို ကေလးကစားစရာေတြနဲ႕ ပန္းကံုးေတြနဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ သၾကၤန္ကို ၾကိဳတယ္ .. သၾကၤန္မနက္ခင္းႏိုးထေနက်ပံုစံနဲ႕ ၾကားေယာင္ေနက် အသံေလးေတြကို သတိတရ ရွိျဖစ္တယ္ .. မနက္မိုးလင္းျပီဆို အိမ္ေရွ႕မွာ ကိုယ္နဲ႕ရြယ္တူ အေပါင္းအေဖာ္ေတြရဲ႕ ဆူညံတဲ့ ေရကစားသံၾကားရင္ကို စိတ္က လန္းဆန္းသြားတတ္တယ္ .. ႏိုးတာနဲ႕ အ၀တ္အစားလဲျပီး အိမ္ေရွ႕ထြက္ ေရပက္တာပဲ .. ဒါက ကေလးဘ၀တုန္းက အရိုးသားဆံုး ေပ်ာ္စရာေပါ့ ..





အရြယ္ေရာက္လာေတာ့ အိမ္ကဦးေလးေတြ အေဒၚေတြ အမေတြနဲ႕ ေရပက္ခံထြက္ၾကတယ္ .. ေရပက္ခံထြက္ရတဲ့ အရသာကို ေရပက္ရတာထက္ ပိုႏွစ္သက္တယ္ .. အသားကလည္းမည္းမွာကေၾကာက္ေသး .. အဲဒီတုန္းက သၾကၤန္လည္ျပီဆို ျမိဳ႕လည္ေခါင္ကိုသြားတာသိပ္မရွိဘူး .. ကားေတြၾကပ္ျပီး နာရီနဲ႕ခ်ီေအာင္ေစာင့္ရတယ္ေလ .. အိမ္က ဦးေလးေတြက လွည္းကူးဘက္ ပဲခူးဘက္ သံလွ်င္ဘက္ေတြကိုသြားျပီး အဲဒီအနီးတ၀ိုက္မွာရွိတဲ့ ဘုရားပုထိုးေတြကို ၀င္ဖူးေလ့ရွိတယ္ .. တေနကုန္ကားတစီးနဲ႕ ေလွ်ာက္သြား .. ေတြ႕တဲ့ ၾကံဳတဲ့ေနရာမွာ စားေသာက္ၾကျပီး .. ညေနေစာင္းက်မွ အိမ္ျပန္ေလ့ရွိတယ္ ..

ျမိဳ႕စြန္ေတြဘက္ကိုသြားေတာ့ မ႑ပ္ဆိုတာလည္း ၾကီးၾကီးမားမားမရွိဘူး .. ကိုယ့္ဟာကို ျပင္ဆင္ထားတဲ့ ထန္းပင္ထန္းလက္ေတြနဲ႕လုပ္ထားတဲ့ မ႑ပ္ေလးေတြမွာ ကားကိုရပ္ျပီး အပက္ခံရတယ္ .. သြားေနရင္း ကားဘီးေပါက္ျပီဆိုရင္ေတာ့ အနီးဆံုးက ဘီးဖာလို႕ရမယ့္ေနရာကို ဦးေလးေတြက ဘီးသယ္သြားတာကို တေနရာရာမွာ ေနကုန္ေနခမ္းထိုင္ေနေပေတာ့ပဲ .. ထိုင္ေစာင့္ေနရင္းနဲ႕ အ၀တ္ေတြကလည္း ေျခာက္ေနျပီ .. ေျခာက္ခါနီးျပီဆို ဘယ္ကေရာက္လာမွန္းမသိတဲ့လူေတြက တခါလာပက္ၾကျပန္ေရာ .. ထူးဆန္းတာတခုက သၾကၤန္တြင္း ေရပက္ခံရလို႕ အပူရွပ္လို႕ဆိုျပီး ဖ်ားတယ္ဆိုတာ တခါမွ မၾကားဘူးတာပဲ .. သၾကၤန္ေရက အႏၱရာယ္ကို မျဖစ္ေစဘူးေနာ္ .. ကားဘီးေပါက္ရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္စိတ္ညစ္ရတယ္ .. လိုတဲ့ခရီးကိုလည္း မေရာက္ေတာ့ဘူးေလ .. ဦးေလးေတြ ထန္းရည္ေသာက္ရင္ ကပ္စားလို႕ရတဲ့ ၾကက္ေၾကာ္ကိုလည္း စားလို႕မရေတာ့ဘူးေပါ့ ..

ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ အိမ္က လိုင္းကားေတြမရွိေတာ့တဲ့အခ်ိန္က်ေတာ့ ဘယ္မွ မသြားရေတာ့ဘူး .. အိမ္မွာပဲေနျပီး ဦးေလးေတြ လုပ္ေကၽြးတဲ့ မုန္႕လက္ေဆာင္းတို႕ ေရႊရင္ေအးတို႕ကိုပဲ တေနကုန္ထိုင္ေသာက္ရတယ္ (ဆီးခ်ိဳေတာ့ျဖစ္ေတာ့မွာပဲ :P) အိမ္ကလူၾကီးမပါပဲ က်မတို႕ကို အျပင္ေပးထြက္ေလ့မရွိဘူး .. လူပ်ိဳၾကီး အပ်ိဳၾကီးေတြနဲ႕ ေနတဲ့တူေတြ တူမေတြရဲ႕ ထံုးစံေပါ့ .. :D

တခါလည္း မွတ္မွတ္ရရ သြားခ်င္လြန္းလို႕ဆိုျပီးပူဆာ .. ေရပက္မခံရရင္ေနပါေစ လိုက္ျပပါလို႕ ပူဆာေတာ့ ဦးေလးက လိုက္ပို႕တယ္ .. တအိမ္လံုးေပါ့ .. သံလွ်င္ဘက္သြားျပီး ဘုရားဖူးၾကတယ္ .. အျပန္က်ေတာ့ ကေလးေတြကတားတယ္ .. သူတို႕လည္း ေရပက္ခ်င္လြန္းလို႕ .. က်မတို႕ ေမာင္ႏွမကလည္း ေရပက္ခံခ်င္ေနတာေလ .. ဦးေလးက ကားမွန္မဖြင့္ခိုင္းလို႕သာျငိမ္ေနရတယ္ .. ဘယ္လိုမွ ထြက္လို႕မရေအာင္ ကားေရွ႕ပိတ္ေနေတာ့ ဦးေလးက မွန္ဖြင့္ေပးလိုက္တဲ့ .. အားရ၀မ္းသာဖြင့္ေပးလိုက္တာေပါ့ .. ကေလးေတြကလည္း ပက္သြားပါတယ္ .. ပက္ျပီးေတာ့မွ ေရေတြက နံလိုက္တာ .. ေျမာင္းေရေတြနဲ႕ မိတ္ဆက္သြားတယ္ .. :D ေရွ႕သို႕ကလည္း မွန္ပိတ္လို႕ မထူးေတာ့ျပီမို႕ ဒီေမာင္ႏွမ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီးေပါ့ .. :D အျပန္က်ဦးေလးကသနားပါတယ္ .. ေပသမွ် ပြသမွ် ဒိုင္ခံရွင္းရေရာပဲ ..

ကေလးဘ၀က ျဖဴစင္လြန္းပါတယ္ .. 
ေတာင္းဆိုသမွ်က အစ မာယာကင္းတယ္ .. 
ဒီလိုအခ်ိန္ေတြလိုခ်င္လို႕ ဘယ္ေတာ့မွျပန္မရႏုိင္ေတာ့ဘူး ..

သၾကၤန္ဆို ႏွစ္တုိင္းေပ်ာ္တယ္ .. ကေလးဘ၀တုန္းကလည္းေပ်ာ္တယ္ .. ဘယ္ကိုမွမလည္ရရင္ေတာင္ လမ္းထဲကကေလးေတြ ေရကစားေနတာကို ၾကည့္ရရံုနဲ႕ ၾကည္ႏူးတယ္ .. ငါတို႕ငယ္ငယ္ကလည္း ဒီလိုပါပဲလားလို႕ ျပန္ေတြးမိျပိး ၾကည္ႏူးရတယ္ .. ကိုယ့္ကိုယ္ ျပန္ျမင္ေနသလိုပဲ ..

ေနာက္ ၁၀ တန္းျပီးေနာက္ပိုင္းမွာ တခါ မွတ္မွတ္ရရ အေျခအေနကလည္းေပးေတာ့ အိမ္ကို ေရပက္ခံထြက္ဖို႕ ဆႏၵျပတာ ခုထိ အစ္မေတြေျပာလို႕မဆံုးဘူး .. ေက်းဇူးတင္လို႕ .. က်မအတင္းေခါင္းမာျပီးသြားမယ္ေျပာလို႕ သူတို႕ပါ လိုက္ရတာေလ .. း) အဲဒီအေခါက္ကေတာ့ ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္ ေရပက္ခံထြက္ျခင္းပါပဲ ..

ေနာက္ပိုင္း မ်ားေသာအားျဖင့္ တရားစခန္းပဲသြားျဖစ္တယ္ .. မဟာစည္ေပါ့ .. ပထမဆံုးသၾကၤန္ႏွစ္မွာ မဟာစည္၀င္ရတုန္းက တရားကလည္း မထိုင္တတ္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ အေပါင္းအသင္းကလည္း ေကာင္းတယ္ေလ .. ကြန္ပ်ဴတာေက်ာင္းကအမတေယာက္လည္းပါေတာ့ အဲဒီႏွစ္တရားစခန္းသြားလိုက္တာ တရား ရမရေတာ့မသိဘူး ဖဲေဗဒင္ တြက္တတ္လာတယ္ .. :D

ခု ဒီကိုမလာခင္ တႏွစ္ကေတာ့ လက္မွတ္အလကားရတာနဲ႕ မ႑ပ္သြားထုိင္တယ္ .. အဲဒါပထမဆံုးနဲ႕ ေနာက္ဆံုးပါပဲ .. (ခုခ်ိန္ထိေပါ့ ..) အိမ္က မလႊတ္ခ်င္ဘူး .. ဒါေပမယ့္ က်မက အေဖနဲ႕ အေမကို ရိပ္သာပို႕ျပီး သြားတာ .. အေဖနဲ႕ အေမကလည္း အိမ္မွာရွိေနရင္ က်မ ျပန္မလာမခ်င္း စိတ္ပူေနရမွာစိုးလို႕ထင္ပါတယ္ .. ရိပ္သာ၀င္သြားတယ္ .. အေဖ့ကို ၃ရက္ပဲသြားမယ္ေျပာထားလို႕ ပထမ၃ရက္ပဲသြားလိုက္တယ္ .. ေနာက္ဆံုးရက္မသြားလိုက္ဘူး ..

အဲဒါက က်မအတြက္ ေနာက္ဆံုးသၾကၤန္ပါပဲ .. ေနာက္ပိုင္း လည္တယ္ဆိုတဲ့သၾကၤန္ေတြကို ငယ္ငယ္က အျဖစ္ေတြေလာက္ ျပန္ေတြးရင္မေပ်ာ္မိဘူး .. ငယ္ငယ္တုန္းကအခ်ိန္ေလးျပန္ရရင္လိုခ်င္တယ္လို႕ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့စကားနဲ႕ မေတာင္းဆိုခ်င္ပါဘူး .. ရွိခဲ့တဲ့ အမွတ္တရ သၾကၤန္ရက္ေလးေတြကို ျပန္ေတြးတုိင္း လြမ္းဆြတ္ေနမွာပါ ..

ေကာင္ေလးေရ ေက်နပ္မယ္ထင္ပါတယ္ .. သၾကၤန္အေၾကာင္းေရးမိေတာ့လည္း နဂိုကငုတ္ေနတဲ့ပိုးေလး ျပန္ၾကြလာသလိုပဲ .. ေ၀းေနဦးမယ္ သၾကၤန္ေရလို႕ပဲ ေအာ္လိုက္ခ်င္ပါေတာ့တယ္ ..

ဆက္လက္ျပီး ကိုယ့္လိုပဲ လြမ္းမိေစခ်င္သူေတြကေတာ့ (မ်က္ခံုးလႈပ္ေနၾကျပီလား) .. ေမာင္မ်ိဳး ျဖိဳးေမာ္ သက္ပိုင္သူ ဇူလိုင္အိပ္မက္ သီဟသစ္ ေမဒီ မဆုမြန္ ၀ိႈက္ တို႕ကို တဂ္ပါတယ္ .. တဂ္ခ်င္သူေတြရွိေသးေပမယ့္ တျခားလူေတြတဂ္စရာမရွိမွာစိုးလို႕ ခ်န္ေပးလိုက္ပါတယ္ .. း)

ပံုရိပ္ေဟာင္းမွ သီခ်င္းမ်ား

စာေရးစရာစဥ္းစားမရလို႕ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ့သီခ်င္းေလးေတြပဲ နားျငီးေအာင္ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္ .. အထူးသျဖင့္ ေမာင္မ်ိဳး :P
အာဇာနည္နဲ႕ မီးမီးခဲရဲ႕ ပံုရိပ္ေဟာင္း ေခြထဲကပါ -
တိတ္တဆိတ္ - မီးမီးခဲ
ပံုရိပ္ေဟာင္း - မီးမီးခဲ
ေမွ်ာ္လင့္ေသာ မနက္ျဖန္ - အာဇာနည္
ေရႊေရာင္အရံႈး - အာဇာနည္ မီးမီးခဲ
မိန္းကေလးအခ်စ္ - မီးမီးခဲ

သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က ပံုရိပ္ေဟာင္းသီခ်င္းညည္းသံၾကားတာနဲ႕ လိုက္ရွာျပီး ေဒါင္းထားတာပါ အၾကိဳက္ခ်င္းတူရင္ နားေထာင္ႏုိင္ေအာင္လို႕