ဒိုင္ယာရီ တအုပ္

ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ ျခံဳလႊမ္းဘူးတဲ့
ဒီ စာမ်က္ႏွာေတြ
အလြမ္း တရြက္
အေဆြး တရြက္
တဖ်တ္ဖ်တ္နဲ႕ ေလအဟုန္မွာ လြင့္ေမ်ာ
ဒါေတြက တကယ္ အတိတ္တဲ့

အတိတ္ရဲ႕ ပံုရိပ္ေတြမွာ
ျမက္ခင္းစိမ္းနဲ႕ ထုိင္ခံုေလး ႏွစ္ခုပါတယ္
စမ္းေခ်ာင္းေလး ေကြ႕ေကြ႕ ေကာက္ေကာက္စီးတယ္
သာယာခ်ိဳျမိန္ဖြယ္ ရယ္သံတခ်ိဳ႕ စြက္တယ္
စာတုိက္ပံုးေလးလည္း မအိပ္ရဘူးတဲ့

ေျပာင္းလဲျခင္း စာမ်က္ႏွာအလယ္မွာ
ငိုသံတခ်ိဳ႕နဲ႕ မ်က္ရည္စ တခ်ိဳ႕အလည္လာတယ္
ေဒါသသံေတြနဲ႕ တံခါးပိတ္သံ ၾကမ္းၾကမ္း တခ်ိဳ႕
တခ်ိဳ႕စာမ်က္ႏွာေတြက အနားသတ္ေတြ စုတ္ျပဲလို႕

ေနာက္ဆံုးရဲ႕ ေရွ႕တရြက္မွာ
တည္ျငိမ္တဲ့ အျပံဳးတ၀က္ စူးစမ္းျခင္းတ၀က္
သံေယာဇဥ္ တစ နာက်င္ျခင္း တစ
ႏွေျမာတသျခင္းေတြကို မာနတစံုနဲ႕ ဖံုးတယ္

ေနာက္ဆံုးစာမ်က္ႏွာကိုေရာက္ျပီ
ဒါက ဒီစာအုပ္ရဲ႕ အဆံုးသတ္
ဟန္ေဆာင္ျခင္းကင္းကင္းနဲ႕
အျဖဴထည္ သက္သက္ ျဖစ္ဖို႕
တစံုတခုမွ မေရးျခစ္မိေအာင္ ၾကိဳးစားမွ ထင္တယ္

စိတ္ကူးေလးပါ .. ဘ၀တခုက ဒိုင္ယာရီတအုပ္ဆိုရင္ စာအုပ္ထဲက တမ္းတစရာေတြကို ရွာေဖြ တမ္းတျပီး ေရးလုိက္ပါတယ္ .. း) တခ်ိဳ႕အတြက္ကေတာ့ ဇာတ္လမ္းတပုဒ္ ဒိုင္ယာရီ တအုပ္လည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါေသးတယ္ .. ကိုယ္တုိင္ စာအုပ္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးစာရြက္ကို ေရးရေတာ့မယ့္အခ်ိန္ ေရာက္လာခဲ့ရင္ ... "The End" ဆိုျပီးေတာ့သာ ပိတ္လုိက္ပါေတာ့မယ္ .. :D

ခုတေလာ

ခုတေလာ ဘာေတြ ရႈပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနလဲ .. :D

အရင္တပတ္က အိမ္ေျပာင္းပါတယ္ .. ေ၀းေ၀း လံလံ ဟိုဘက္ကားလမ္းကေန ဒီဘက္ကားလမ္းကို ေျပာင္းတာပါ .. :D အရင္ အိမ္မေျပာင္းခင္ကတည္းက ကိုယ့္အခန္းကိုယ္ မရွိတာမ်ားျပီး အလုပ္ျပီးတာနဲ႕ ေရာက္ေရာက္သြားတတ္တဲ့ အိမ္ေပါ့ .. ခုေတာ့ ျပန္ခ်င္ရင္ အိမ္ေနာက္ခန္း ၀င္လုိက္ရံုပဲ .. အိမ္ျပန္ဖို႕ရာ အီေလးဆြဲျပီး ေနစရာမလိုေတာ့ဘူးေပါ့ ..

သူငယ္ခ်င္း အေပါင္းအသင္းမက္တဲ့ မိုးခါးအတြက္ ခုေတာ့ သူငယ္ခ်င္းလို ခင္မင္မႈမ်ိဳး ေမာင္ႏွမေတြလို ရင္းႏွီးမႈမ်ိဳးနဲ႕ အိမ္လို႕ ပီပီ သသ ေခၚဆိုႏုိင္တဲ့ ေနရာတခုမွာ ေနေနရင္း အျပင္ေလာကနဲ႕ပါ အဆက္အသြယ္ ျပတ္ခ်င္သလိုလို ျဖစ္ေနပါျပီ :D .. ဘယ္ေလာက္ ေမာင္ႏွမေတြ တရံုးရံုးျဖစ္ေနလဲဆို မ်က္ႏွာခ်င္းေတြဆုိင္ အျပိဳင္ေပြလီေနၾကျပီး စာေရးဖို႕ေတြပါ လစ္ဟင္းတဲ့ထိပါပဲ ..

ေသြးသား မေတာ္စပ္ၾကဘူး .. ဒါေပမယ့္ ခင္ရာ ေဆြမ်ိဳး ..
ငယ္ေပါင္းၾကီးေဖာ္လည္း မဟုတ္ၾကဘူး .. ၾကီးေပါင္း ၾကီးေဖာ္ေပါ့ .. :P
အေတြးထဲမွာေတာ့ မိသားစုေလးတခုလိုပါပဲ ..

အခ်ိန္တန္ျပီဆို ဘယ္သူ မလာေသးဘူးလဲ .. လာေနျပီလား .. ဘယ္ေရာက္ေနျပီလဲ .. ဒီလူက မလာဘူးလား .. ဘာလို႕လဲ .. ဘာျဖစ္လို႕လဲ စသည္ျဖင့္ ေခ်ာ့တန္ေခ်ာ့ ေျခာက္တန္ေျခာက္ .. နည္းမ်ိဳးစံုသံုးျပီး အျပိဳင္ပလီ (အဲ .. ဟုတ္ပါဘူး .. :P) အျပိဳင္အဆုိင္ ခ်စ္ေနၾကပါတယ္ ဆိုပါေတာ့ .. :P

ခု ေလာေလာ လတ္လတ္မွာ .....

ေတြးေနမိတာက

အမွန္အတုိင္းေျပာရရင္ ေတြးဖို႕ အခ်ိန္ မရွိဘူးျဖစ္ေနတယ္ .. ပလီရ ရန္ျဖစ္ရနဲ႕ ေတြးမယ္ၾကံလုိက္ရင္ အိပ္ခ်ိန္ေရာက္ေရာက္ သြားလို႕ပါ .. :D ေျပာရမယ္ဆို ေတြးလည္း မေတြးခ်င္ဘူး .. သိပ္ေ၀းေ၀းထိ ေတြးလုိက္မိရင္ ခု စိတ္ခ်မ္းသာေနတာေတြရဲ႕ ေ၀းေ၀းကို ေရာက္သြားမွာဆိုးလို႕ ..

ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္ဆင္ျခင္မိတာက

အေပ်ာ္ဘက္ပဲ စိတ္ေရာက္ေနတယ္ .. စိတ္ခ်မ္းသာေနရင္ အကုန္ေမ့ေမ့ေနတတ္တယ္ .. (စိတ္ခ်မ္းသာတာေကာင္းေပမယ့္ တခ်ိဳ႕တာ၀န္ေတြ လစ္ဟင္းကုန္ေနျပီ ..)

က်န္းမာေရး

ေရာဂါ ေတာ္ေတာ္ ၾကီးေနပါတယ္ .. ထမင္းစားျပီးရင္ မ်က္လံုးက ပိတ္ခ်င္ေနတယ္ .. :P

ဖတ္ျဖစ္ေနတာက

ျမင္ေနရတဲ့ မ်က္ႏွာေတြ :P ..

ေရာက္ေနတဲ့ေနရာက

ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕ .. :P (ေနာက္တာ) အေပၚက ေျပာထားတဲ့ အိမ္ .. း))

မုန္းေနမိတာက

အခ်ိန္ေတြ .. မလိုရင္ သိပ္ကုန္လြယ္တာပဲ .. ျမန္ျမန္ကုန္ေစခ်င္ရင္ မကုန္ဘူး ..

ခ်စ္ေနတာက

ေ၀းေ၀းကဆို မိသားစုေလး .. အနားမွာေတာ့ အမ်ားၾကီးပဲ .. တေယာက္တမ်ိဳး အားလံုးကေတာ့ ခ်စ္ဖို႕ ေကာင္းေနတာပဲ .. း)

စိတ္ပ်က္ေနမိတာက

ဟိုတေလာကေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ စိတ္ပ်က္တယ္ .. ခုတေလာေတာ့ မပ်က္ေတာ့ျပန္ဘူး ..

စိတ္ထဲက မပါပဲ ေျပာတတ္တဲ့ ၀တ္ေက်တန္းေက် စကားေတြ .. (စိတ္ပ်က္ေပမယ့္ လိုအပ္တယ္ဆိုတာလည္း သိေနေတာ့ ..)

လူၾကီးလူေကာင္းေယာင္ေဆာင္ထားတဲ့ လူေတြ .. မ်က္ႏွာေျပာင္ေျပာင္နဲ႕ အရွက္ မရွိသူေတြ ..

နားေထာင္ေနမိတဲ့ သီခ်င္း

ၾကားၾကားသမွ် ..

တမ္းတေနမိတာက

အိမ္ျပန္ခ်ိန္ .. ရံုးပိတ္ရက္ ..

စြဲလန္းေနမိတာက

မရွိဘူးထင္တယ္ .. စဥ္းစားလို႕ မရဘူး ..

ေမ့ေလွ်ာ့ျပစ္ေနတာက

ေရွ႕မွာ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ၾကံဳေတြ႕ရမယ့္ ကံတရား .. ေတြ႕ ၾကံဳ ဆံု ကြဲ .. (ေမ့ထားခ်င္ေသးတယ္ ..)

လိုအပ္ေနတာက

လိုအပ္တာေလးေတြ အခ်ိန္နဲ႕ အမွ် ရွိေနေပမယ့္ အထူးတလည္ လိုအပ္တာမ်ိဳးေတာ့ မရွိပါ ..

စားျဖစ္ေနတာက

ဆိုက္ပရက္စ္က စာဖိုးမွဴးၾကီး လက္ရာ .. း))

လြမ္းေနမိတာက

ခုတေလာ လြမ္းဖို႕ အခ်ိန္ မရွိပါ ..

သနားေနမိတာက

ခုေတာ့ သနားစရာလူ မရွိဘူး .. ကိုယ့္နားလည္း ဘယ္သူမွ မရွိဘူးေလ .. သနားဖို႕ ေကာင္းတဲ့ ျမင္ကြင္းကိုျမင္ရင္ေတာ့ သနားတယ္ ..

ေတာင္းမိေနတဲ့ဆု

ဆုမေတာင္းျဖစ္ဘူး .. ဆႏၵေတြေတာ့ ရွိတယ္ .. ဆႏၵေတြအတုိင္း ျပည့္၀လာရင္ေတာ့ ေကာင္းမွာပဲ ..

ထပ္ျပန္တလဲလဲ ေအာ္ဟစ္ေနမိတာက

အက်ယ္ၾကီးေတာ့ မေအာ္မိပါဘူး .. ခပ္တိုးတိုး ေရရြတ္မိတယ္ ဆိုပါေတာ့ .. :P .. လုပ္သင့္တာေတြ လုပ္ရဦးမယ္ .. လုပ္စရာေတြ အမ်ားၾကီး ရွိေသးတယ္ ..

ၾကိတ္ျပီး ခ်ီးက်ဴးေနတာက

ကိုယ့္ထက္ စိတ္ဓါတ္ေရးရာ ေကာင္းမြန္ ျပတ္သားသူေတြ .. တပါးသူ အေပၚ ေစတနာ ထားႏုိင္လြန္းတဲ့ သူေတြ .. ဇြဲ ၀ီရိယ အားေကာင္းတဲ့သူေတြ .. အမွား အမွန္ကို ခ်င့္ခ်ိန္ ဆံုးျဖတ္ႏုိင္တဲ့သူေတြ ..

ၾကိတ္ျပီး အထင္ေသးေနမိတာက

အရွက္တရား မရွိတဲ့သူေတြ .. ကိုယ္ အသာရေနရင္ ျပီးေရာ သူတပါးအေပၚ ကိုယ္ခ်င္းစာနာစိတ္ မရွိသူေတြ ..

၀န္ခံခ်င္တာက

ဒီပို႕စ္ကို ေရးဖို႕ ၃ရက္ အခ်ိန္ယူလုိက္ရပါတယ္ .. :P

ခ်စ္လွစြာေသာ အကိုၾကီး ကိုဖိုးစိန္က စာမေရးတဲ့သူေတြကို ၾကည့္မရလို႕ ဆိုျပီး တဂ္ပါတယ္ .. ဘယ္ၾကည့္လို႕ရမလဲ .. ေနရာခ်င္းက အရမ္းေ၀းတာကိုး .. :P

မိုးခါး အၾကိဳက္

ေကာ္ဖီ

ေကာ္ဖီကို စြဲစြဲလန္းလန္း ေသာက္ျဖစ္ေနတာ ၾကာခဲ့ျပီ .. အခ်ိန္အားတုိင္း .. စိတ္ကူးေပါက္တုိင္း .. သတိရတုိင္း ေကာ္ဖီကို ေသာက္ျဖစ္တယ္ .. (သတိရတုိင္းဆိုတာ တျခားမေတြးပါနဲ႕ .. ေကာ္ဖီေသာက္ဖို႕ သတိရတာကို ဆိုလိုတာပါ .. :D .. ဒီတုိင္း သတိရတတ္တဲ့သူကေတာ့ ေကာ္ဖီကို မစြဲလန္းသလို ေသာက္ေလ့ ေသာက္ထလည္း မရွိပါဘူး .. ဤကား ေၾကာ္ျငာ :P)

ေကာ္ဖီကို အိမ္က ေဖၾကီးတို႕ေမၾကီးတို႕ကလည္း ေသာက္တတ္ေတာ့ ငယ္ငယ္တည္းက ေသာက္ျဖစ္ ေသာက္တတ္ခဲ့ပါတယ္ .. ေကာ္ဖီေသာက္ျပီး အိပ္မေပ်ာ္ျခင္းအျဖစ္ကိုလည္း မၾကံဳေတြ႕ဘူးလို႕ စာေမးပြဲရက္တြင္းမွာေတာင္ ေကာ္ဖီ ေသာက္ေကာင္း အိပ္ေကာင္း ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ..

ေကာ္ဖီကို ဘာလို႕ ၾကိဳက္လဲ .. က်မအတြက္ ေကာ္ဖီက ကိုယ္ ခ်ိဳခ်င္ရင္ ခ်ိဳတဲ့အရသာ ေပၚေအာင္ ေဖ်ာ္ႏုိင္သလို ခါးခ်င္ရင္လည္း ခါးတဲ့အရသာ ေပၚေအာင္ ေဖ်ာ္ျပီး စိတ္ၾကိဳက္ ေသာက္ႏုိင္ပါတယ္ .. တခါတေလ အခ်ိဳလြန္ျပီး ပ်က္သြားတဲ့အခါ သြန္ပစ္လိုက္ရံုကလြဲျပီး တျခားဆိုးက်ိဳးလည္း မေပးပါဘူး .. ခါးသက္တဲ့ အရသာကို မႏွစ္သက္ေပမယ့္ တခါတေလ ခါးသက္သက္အရသာကလည္း က်မကို ဆြဲေဆာင္တတ္ပါေသးတယ္ ..

စာအုပ္စာတမ္း လွလွေလးမ်ား .. ေဘာလ္ပင္ ေရာင္စံု လွလွေလးမ်ား ..

စာအုပ္လွလွေလးေတြ ေဘာလ္ပင္ေရာင္စံုေလးေတြ ျမင္ရင္ က်မစိတ္က ၀ယ္ခ်င္တဲ့စိတ္ ျဖစ္ေပၚလာတတ္ပါတယ္ .. ဒါကလည္း ငယ္တည္းက က်မ အက်င့္ တခုပါပဲ ..

ေက်ာင္းတက္တုန္းကေတာ့ စာအုပ္လွလွေလးေတြမွာ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ့သီခ်င္းေလးေတြ ေရးကူးတတ္တယ္ .. ေရာင္စံုေတြနဲ႕လည္း ဟိုေလွ်ာက္ျခစ္ ဒီေလွ်ာက္ျခစ္ေပါ့ .. လက္ေရးကေတာ့ မလွပါဘူး .. :P

ေနာက္ .. က်မမွာ ရင္ဖြင့္ေဖာ္ သူငယ္ခ်င္း မရွိေပမယ့္ စာအုပ္လွလွေလးေတြမွာ စိတ္ခ် လက္ခ် ရင္ဖြင့္ႏုိင္ပါတယ္ .. သူက ႏႈတ္လံုတယ္ .. သူတပါး မသိေစခ်င္တဲ့ကိစၥကို က်မခြင့္ျပဳခ်က္ မရပဲ ဘယ္သူမွ မသိေစရဘူး .. ဒါေပမယ့္ က်မ ေဘးနားက စာအုပ္ လွလွေလးေတြက စုတ္ျပတ္သတ္ေနတတ္တယ္ .. အဖံုးသာလွျပီး အထဲကစာရြက္ေတြကေတာ့ အျမဲတမ္း စုတ္ျဖဲ ခံရတတ္တယ္ ..

ကြန္ပ်ဴတာ

ကြန္ပ်ဴတာကေတာ့ က်မအတြက္ မရွိမျဖစ္ကို လိုအပ္တဲ့ အရာပါပဲ .. ကြန္ပ်ဴတာနဲ႕အတူ တြဲရက္လိုအပ္တာကေတာ့ အင္တာနက္ေပါ့ .. ခုလို စာေတြေရးဖို႕ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ စကားေျပာဖို႕ .. အလုပ္ခ်ိန္မွာ ပ်င္းရင္ သူငယ္ခ်င္းေတြကို လွမ္းနားပူဖို႕ .. အင္တာနက္က မရွိမျဖစ္ပါ ..

သီခ်င္း

သီခ်င္းေတြကို အရမ္းၾကိဳက္ပါတယ္ .. တခါတေလ ကိုယ္လြမ္းတဲ့အခ်ိန္ သူက လုိက္လြမ္းေပးတယ္ .. ကိုယ္စိတ္ညစ္တဲ့အခ်ိန္ အတူလိုက္ျပီး ေပါက္ကြဲေပးတတ္သလို တခါတေလ စိတ္ေျဖေဆး တခုလိုပဲ .. သီခ်င္းေတြကလည္း က်မအတြက္ မရွိမျဖစ္တခုပါပဲ ..

ဒီလိုေတြးလုိက္ေတာ့လည္း က်မမွာ အေဖာ္ေတြ မ်ားမွ မ်ားပဲ .. က်မအနားမွာ တခုမဟုတ္တခု (သို႕မဟုတ္) အားလံုးက ရွိေနခဲ့တယ္ ..

မဇြန္တဂ္တဲ့ တဂ္ပို႕စ္ေလးပါ .. မိုးခါး အၾကိဳက္ေတြ မ်ားလြန္းလို႕ ခုခ်က္ခ်င္း ေပၚလာတဲ့ အၾကိဳက္ေတြကို စာစီေရးလုိက္ပါတယ္ .. မၾကိဳက္တာေတြလည္း မ်ားမွ မ်ားပါပဲ .. :D ေရးတာ ေနာက္က်လို႕ စိတ္မဆိုးဘူး ထင္ပါတယ္ .. း)) စိတ္ဆိုးနဲ႕ေနာ္ .. း)) အရႈပ္ေတြ မ်ားလြန္းေနလို႕ပါ .. :D

အခြံ

ၾကာလွေပါ့
မုန္းတတ္ခဲ့တာ
၀တ္ေက်တန္းေက်
အလာပ သလာပ
ဝတ္ေက်တန္းေက်
ျပံဳးျပ မဲ့ၾက
ဝတ္ေက်တန္းေက်
ငိုၾက ရီၾက
ဝတ္ေက်တန္းေက်
ေျပာၾက ဆိုၾက

အားနာမႈေတြ
ဝတၱရားေတြနဲ႕
ဒီအေရျခံဳေတြ
တလႊာခ်င္းစီ ဆြဲခြာ ျဖတ္ထုတ္

ရင္ဘတ္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႕
အေပၚယံေတြ
အေပၚယံ အခြံနဲ႕
ရင္ခြင္ဗလာေတြ

တစိမ့္စိမ့္ထိုင္ေတြး
တစိမ့္စိမ့္ထိုင္ေငး
ေရးေရးေလးေတာင္ ေပၚမလာတဲ့ အေျဖ

တခါတခါ
ကိုယ့္အေတြး ကိုယ္ေမ့
ေလာကၾကီးနဲ႕ အဆက္အသြယ္ ျပတ္/ျဖတ္

အက်င့္ပါျပီး ေခါင္းထဲေရာက္ေရာက္လာတတ္တာက

လူေတြ အခြံ ျဖစ္ေနရတဲ့ အေၾကာင္း
ရင္ခြင္ ဗလာ ျဖစ္ေနရတဲ့ အေၾကာင္း

PS. ေပါက္ကြဲျခင္း မဟုတ္ပါ .. ခုလည္း ေပါက္ကြဲမေနပါ .. စိတ္ကူးေပါက္သလို ေတြးေတြး ေရးေရးပါပဲ .. း)) ခုတေလာက အလုပ္ထဲမွာ ဆုိက္ထဲ ဆင္းဆင္းေနရပါတယ္ .. အသားေတြလဲ မဲကုန္ဘီ း( .. လူေတြနဲ႕ ဆက္ဆံတဲ့အခါ တခါတေလ စိတ္အခန္႕ မသင့္တာနဲ႕ စိတ္ထဲ ဘ၀င္မက်တာနဲ႕ ဒီလိုပဲ ဟိုေလွ်ာက္ျခစ္ ဒီေလွ်ာက္ျခစ္လိုက္တာပါ .. ကိုယ္တုိင္လည္း လိုအပ္ရင္ လိုအပ္သလို မရီျပခ်င္လည္း ရီျပျဖစ္ပါတယ္ .. မေျပာခ်င္တဲ့လူနဲ႕လဲ ေျပာျဖစ္ရျပန္ပါတယ္ .. အဲလိုလုပ္ရတာ သူမ်ားေတြေတာ့ မသိဘူး ကိုယ့္စိတ္မွာေတာ့ အရမ္းကို ပင္ပန္းပါတယ္ .. စိတ္မပါတဲ့ အလုပ္ကို လုပ္ရတာကိုး .. ကိုယ့္အေပၚကိုလည္း စိတ္ထဲကအတုိင္း မဟုတ္ပဲ စိတ္ထဲက မပါပဲ ျပံဳးျပ ရယ္ျပၾကတဲ့လူေတြကို သူတို႕ ေတာ္ေတာ္ ပင္ပန္းရွာမွာပဲ ဆိုျပီး သနားမိေနပါတယ္ .. ဒီေလာက္ပါပဲ .. က်န္တာ သိပ္ ေထြေထြ ထူးထူး မရွိပါ ..

က်မႏွင့္ ခ်စ္ေသာ ........

- "သမီး အပ်ိဳၾကီး လုပ္မယ္ဆိုရင္ တသက္လံုး ေဖၾကီးက ရွာေကၽြးထားမွာေပါ့" (ဆိုလိုတာက ေယာက်ာၤးရရင္ေတာ့ တာ၀န္ထပ္ယူေတာ့မယ္ မထင္နဲ႕ေပါ့ .. :P)

"သမီး ဘာလုပ္ခ်င္လဲ .. သမီး လုပ္ခ်င္တာကို ေဖၾကီးက ရွိသမွ် အကုန္ ကုန္ခ်င္ကုန္ပါေစ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးမယ္" (က်မ အရံႈးရမယ္ဆိုရင္ေတာင္ ေဘးနားမွာ အျမဲတမ္း အားေပးေနမယ့္ ေဖၾကီးေပါ့ .. း))

"သမီးကို ေဖၾကီးက ယံုျပီးသား" (က်မ မဟုတ္တာ မလုပ္ႏိုင္ေအာင္ ခ်ဳပ္တဲ့ စကားေပါ့ .. :D)

"သမီး အဆင္ေျပသလို စိတ္တုိင္းက် လုပ္ပါ .. ေဖၾကီးတို႕က ရတယ္ .." (လုပ္မယ့္ အလုပ္တုိင္း အေပၚကို မစြက္ဖက္ပဲ ယံုၾကည္မႈေပးတဲ့ ေဖၾကီးေပါ့ .. း))

"သမီး ေနေကာင္းရဲ႕လား .. က်န္းမာေရး ဂရုစိုက္ပါ .. က်န္းမာေရးက အေရးၾကီးဆံုးပဲ .." (အျမဲတမ္း ဖုန္းဆက္တာနဲ႕ သတိေပးေနက် စကားတခြန္းေပါ့ .. း))

"အဆံုးစြန္ .. သားသမီး အတြက္ဆိုရင္ ဘာမွ မလုပ္ႏိုင္ေတာ့လို႕ လမ္းေဘးမွာ အထုပ္သယ္ရမယ္ ဆိုရင္ေတာင္ သားသမီးကို မသိေစရဘူး .. သားသမီးေတြ မ်က္ႏွာငယ္ရမယ့္ အျဖစ္မ်ိဳး သူမ်ား လက္ညွိဳးထိုးခံရမယ့္ အလုပ္ ဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္ဘူး .." စသည္ျဖင့္ ........

က်မက အေဖ့သမီးတဲ့ .. ေဖၾကီးက သမီးၾကီးမို႕ ပိုတယ္ .. ယံုတယ္ .. ငယ္ငယ္တည္းကပါ .. က်မကလည္း ေဖၾကီးကို အရမ္းကပ္တယ္ .. က်မအတြက္ တုိင္ပင္ေဖာ္ တိုင္ပင္ဖက္ .. ေႏြးေထြးတဲ့ ရင္ခြင္တစံု .. အကာအကြယ္ေပးမယ့္ လက္ႏွစ္ဖက္ .. သယ္ပိုးေပးမယ့္ ပုခံုးႏွစ္ဖက္ .. သယ္ေဆာင္သြားေပးမယ့္ ေျခတစံု .. ေဖၾကီးမွာ ရွိတယ္ .. အင္အားေတြ နဲပါးလာျပီ ဆိုေပမယ့္ေပါ့ .. သားသမီးအတြက္ လြတ္လပ္မႈေတြ ဆံုးရံႈးတယ္ .. လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြလည္း ဆံုးရံႈးတယ္ .. ဒါေပမယ့္ ဒါ ငါ့သားသမီးအတြက္ဆိုတာနဲ႕တင္ ေက်နပ္တယ္ .. 

- စကားကို သိပ္ ခ်ိဳခ်ိဳသာသာ မေျပာတတ္ေပမယ့္ စကားေတြမွာ က်မအတြက္ ေစတနာေတြ ေပ်ာ္၀င္ေနတယ္ ဆိုတာ သိတယ္ ..စကားေတြက ပံုမွန္ေပမယ့္ ေမတၱာတရားရဲ႕ ေႏြးေထြးမႈကို ခံစားရတယ္ .. စကားလံုး အလွေတြနဲ႕ သိပ္ တီတီ တာတာ မေျပာတတ္ေပမယ့္ မ်က္၀န္းတစံုမွာ က်မအတြက္ ခ်စ္ျခင္းေတြ ရွိေနတယ္ဆိုတာလည္း က်မခံစားလို႕ရတယ္ .. သူ႕မွာ က်မကို အားေပးတတ္တဲ့ လက္တစံု ရွိတယ္ .. စိတ္ညစ္မႈေတြကို ေျဖေဖ်ာက္ ေျပာဆို ေပးႏုိင္တဲ့ ႏႈတ္ခမ္း တစံု ရွိတယ္ .. ရိုးသားစြာနဲ႕ ခ်စ္ခင္တတ္တဲ့ စိတ္ ရွိတယ္ .. 

တေယာက္ကို တေယာက္ အက်ိဳးအျမတ္ေတြ မတြက္ခ်က္ပဲ ခ်စ္တယ္ .. က်မအိပ္မက္ထဲက ပန္းေရာင္ အိမ္ေလးမွာ သူနဲ႕က်မ အတူတူ ပန္းေတြ ပ်ိဳးတယ္ .. စိမ္းလန္းမယ့္ သစ္ပင္ေတြ စိုက္တယ္ .. ငါးေလးေတြ ေမြးတယ္ .. အစာေကၽြးတယ္ .. သစ္သီးေတြ ခူးတယ္ .. (ဘယ္လိုလဲ ၾကည္ႏူးဖို႕ ေကာင္းတယ္ဟုတ္ .. း)) ဆက္မက္ဦးမယ္ .. အဲလို အိပ္မက္ လွလွေလးေတြ .. အိပ္ေရး ပ်က္ခ်င္ ပ်က္ပါေစ .. း)

- အျပန္အလွန္ အားေပးၾကတယ္ .. အခ်ိန္ျပည့္မဟုတ္ေပမယ့္ တတ္ႏုိင္သေလာက္ .. အခ်ိန္ၾကာေလ အျဖဴေရာင္ သံေယာဇဥ္ေတြနဲ႕ ရင္းႏွီးမႈေတြ ကူညီမႈေတြ အားေပးစကားေတြနဲ႕ က်မတို႕ ေရွ႕ဆက္ၾကတယ္ ..

သူတို႕မွာ ရင္ဘတ္ခ်င္း နားလည္ေပးႏုိင္တဲ့ ခံစားခ်က္ တစံုစီ ရွိတယ္ .. သူငယ္ခ်င္း (၀ါ) ေမာင္ႏွမလို႕ စိတ္ထဲက သတ္မွတ္ထားမိတယ္ .. လူ သိပ္မ်ားမ်ား မဟုတ္ပါဘူး .. ၃ေယာက္ ၄ေယာက္ ၅ေယာက္ .. ေျပာတတ္တဲ့စကားက နင္ စကားေတြ ေျပာခ်င္ရင္ ငါတို႕ နားေထာင္ေပးခ်င္တယ္ .. ဒါေပမယ့္ က်မ အက်င့္အတုိင္း လံုးေစ့ပတ္ေစ့ မေျပာျဖစ္ေသးပါဘူး .. မခင္လို႕ မဟုတ္ေပမယ့္ က်မ အက်င့္ကိုက ..

တေယာက္ကို တေယာက္ ဘာေတြရွိလဲဆိုတာ မေတြးပဲ သူဘာလိုလဲ ဆုိတာမ်ိဳး .. သူ ဘာလုပ္ေနလဲဆိုတာထက္ အဆင္ေျပရဲ႕လား ဆိုတာမ်ိဳး .. ဘာေပးပါဆုိတာထက္ ဘာလိုအပ္လဲ ဆိုတာမ်ိဳး .. ဒီလိုမ်ိဳး ေျပာင္းျပန္ အခ်ိဳးက် ၾကတယ္ .. တခ်ိဳ႕နဲ႕ တခါတေလေတာ့လည္း ခပ္ေ၀းေ၀းကေနပဲ အားေပးစကားေျပာရတယ္ .. ဒါေပမယ့္ ေသခ်ာတာ လံုး၀ အေပၚယံ မဟုတ္ဘူး ..

လွတယ္ .. အေရာင္စံုေတြနဲ႕ အစီစီ အရီရီနဲ႕ ပန္းေတြက ပြင့္လို႕ .. ေလာကၾကီးက လွပါတယ္ .. တခါတေလ ခံစားဖို႕ ေမ့ေနလို႕သာ ..

ဗညားက က်မ ခင္မင္ျမတ္ႏိုးတဲ့ သူေတြတဲ့ .. ဗညားေရ ငါေနာက္က်သြားတယ္ .. ေဆာရီး ေျဗာတီး ေဟ့ .. :P

ဆံုးရံႈးျခင္း မွတ္တမ္း

မထင္မွတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ မထင္မွတ္တဲ့ ေထာင့္က ရိုက္ခ်က္တခုေၾကာင့္ ယိုင္လဲသြားရမတဲ့လား ..

ရုတ္တရက္ ၾကားလုိက္ရတဲ့ စကားေလးတခြန္းေၾကာင့္ သူမ မိုက္ခနဲ တခ်က္ ျဖစ္သြားရတယ္ .. "ကို႕ကို သူမဆီ ျပန္သြားခြင့္ေပးပါ" တဲ့လား ..

က်မက သူ႕အေပၚ လြမ္းဆြတ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ သူကေတာ့ က်မမဟုတ္တဲ့ တျခားတေယာက္ကို သတိရ တမ္းတေနပါတယ္တဲ့ .. က်မရဲ႕ စိတ္ကူး အိပ္မက္ေတြမွာ သူနဲ႕ ႏွစ္ကုိယ္တူဘ၀ဆိုတာကို ေတြးေတာေနခ်ိန္မွာ သူကေတာ့ မတည္ေဆာက္လုိက္ရတဲ့ အိပ္မက္ေဟာင္းတခုကို ပံုေဖာ္လြမ္းဆြတ္ေနခဲ့တယ္ေပါ့ .. က်မရဲ႕ အေတြးမွာ သူနဲ႕ နီးဖို႕ ၾကိဳးစားရင္း နီးစပ္ခြင့္ရေတာ့မယ္လို႕ ေပ်ာ္ရႊင္ေနမိခ်ိန္မွာ သူကေတာ့ ေ၀းကြာသြားခဲ့တဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တစံုတခုကို ရင္၀ယ္ပိုက္လို႕ အေျပးအလႊား လိုက္လံ ဖမ္းဆုတ္ေနခဲ့တာပဲ ..

မတရားခဲ့ဘူး ..

ဆံုေတြ႕ခဲ့တဲ့
ကံတရားေတြကစလို႕
သူမကိုယ္တုိင္က ညံ့ေနခဲ့တာပါ ..

ႏူးညံ့တဲ့ အျပံဳးတခုကို ပိုင္ဆိုင္တဲ့ သူ႕ကို စေတြ႕ေတြ႕ခ်င္း ရင္ခုန္ခဲ့တဲ့ က်မ အစတည္းက ရံႈးနိမ့္ခဲ့တာပါ .. ပိုဆိုးတာက သူ႕အျပံဳးကို ပိုင္ဆိုင္သူက ရွိႏွင့္ေနခဲ့ျပီ .. ဒါထက္ပိုဆိုးတာက ပိုင္ရွင္က က်မ သူငယ္ခ်င္းတဲ့ေလ ..

ရင္နာစရာပါပဲ
ဒဏ္ရာကို လူမသိ သူမသိကုစား
ကူကယ္ရာလည္း မရွိခဲ့ဘူး

ေရးလက္စ ဒိုင္ယာရီကို အဆံုးမသတ္ခင္ မဟုတ္လည္း အဆံုးသတ္ျပီးတာနဲ႕ ျမင္ေယာင္ေနတဲ့ အျပံဳးတခုကို အျပီးအပိုင္ စြန္႕လႊတ္လုိက္ေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ ခံစားခ်က္တခုနဲ႕တင္ သူမ ရင္ေတြ နာက်င္ေနတတ္ျပီေလ .. ျဖစ္သင့္တဲ့အရာတခုမို႕ သူမ အဆံုးသတ္ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားရမယ္ .. ကံတရားကိုသာ အျပစ္တင္လုိက္ပါ ..

လူမသိ သူမသိက်တဲ့
မ်က္ရည္ေတြအတြက္
ကိုယ္တိုင္လည္း အရွက္သည္းခဲ့ျပီ
ပိုင္ဆုိင္ခြင့္ရဖို႕ မၾကိဳးစားေပမယ့္
လိုခ်င္စိတ္ရွိခဲ့တာ လူဆိုတဲ့ အတၱေၾကာင့္ပါ ..

စိတ္ခ်ပါ .. က်မကေလ သူ႕အျပံဳးကို ျမင္ယံုနဲ႕ ေက်နပ္ေနခဲ့တာတဲ့ .. တခါတေလေတာ့လည္း ပိုင္ဆုိင္ခ်င္မိတာေပါ့ကြယ္ ..

မငိုပါနဲ႕
တားခြင့္မရွိေပမယ့္
ႏွစ္သိမ့္ေပးခြင့္ေတာ့ ရွိလိမ့္မယ္ ..

က်မ ၾကိဳးစားႏွစ္သိမ့္ေပးမွာေပါ့ .. သူသာ လိုအပ္မယ္ဆိုရင္ေလ .. သူ႕မ်က္ရည္ေတြအတြက္ စိတ္မေကာင္းေပမယ့္ က်မစိတ္ေတြ မျဖဴစင္ေနခဲ့ဘူး ..

အျပံဳးေတြ ျပန္ျမင္ခြင့္ရေပမယ့္
သူ႕မ်က္၀န္းေတြ စိုလဲ့ေနခဲ့တယ္
မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနခြင့္ေပးပါ ..

ခပ္ျပံဳးျပံဳးေနတတ္တဲ့ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းေတြ ကိုပဲ သတိထားမိေတာ့ သူ႕မ်က္၀န္းက ၀မ္းနည္းမႈကို သတိမထားမိဘူး .. တမင္ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္တယ္လည္း ေျပာႏုိင္ပါတယ္ .. ဒီလိုလည္း က်မက အတၱကို ေရွ႕တန္းတင္တတ္ခဲ့တယ္ေလ ..

အေျဖတခုက ေရွ႕မွာ ေလွာင္ေျပာင္လို႕
အခ်ိန္တခ်ိဳ႕ကလည္း ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္လို႕
ငါကလည္း အရံႈးေတြ တေပြ႕တပုိက္နဲ႕ ..

ျပင္ဆင္ခြင့္ကို ေတာင္းဆိုခြင့္မရွိသူတေယာက္ အတြက္ ေပးလာတဲ့ အရံႈးကိုပဲ တသက္စာ ..

ဟိုေရာက္ ဒီေရာက္ (၅)

တခ်ိဳ႕ေျပာၾကတယ္ .. ငါကေတာ့ သူ႕အေပၚ ေကာင္းလုိက္ရတာ .. သူက်ေတာ့ ဆိုတာမ်ိဳး .. ဒါဆို သူ႕အေပၚမွာ ကိုယ္က ေမွ်ာ္လင့္ထားလို႕ေပါ့ .. ဒါဆို ကိုယ္က သူ႕အေပၚ ေစတနာ သန္႕သန္႕နဲ႕ ေကာင္းခဲ့တာပါ ဆိုတာ .....

တခ်ိဳ႕စကားေတြကို ျမန္မာလို ေျပာေနေပမယ့္ နားမလည္တာေတြက မ်ားတယ္ .. အေပၚက စာသားလိုေပါ့ ..

ကိုယ္က သူျပန္ေကာင္းဖို႕ ေကာင္းေနတာ ေကာင္းျပေနတာလား .. ဒါကို ဘယ္သူက ဘယ္ေလာက္ရာခုိင္ႏႈန္းနဲ႕ တိတိက်က် ေ၀ခြဲျပႏုိင္မလဲ .. မလိမ္မညာပဲနဲ႕ေပါ့ ..

ေစတနာဆိုတာ ေရာင္ျပန္ဟပ္တယ္ .. ေရာင္ျပန္ဟပ္မယ့္ ေစတနာေတြအတြက္ ကိုယ့္ေစတနာေတြကို အရင္းအႏွီးျပဳလုိက္တာလား .. (ဒီညေတာ့ ဂြက်က် ေတြးျပီး ေရးျပီပဲ .. :D)

ကိုယ္တုိင္ျဖစ္ဘူးေတာ့ သိသလိုပဲ .. သိသလိုပဲ ပဲရွိေသးေတာ့ ေသခ်ာတယ္ မေျပာႏုိင္ေသးျပန္ဘူး ..

ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူက ကိုယ့္အေပၚ မခ်စ္သလိုပဲ .. စာေတြဖတ္တယ္ .. ေဗဒင္ေတြ ဖတ္တယ္ .. အဲဒီမွာေတြ႕တယ္ .. ကိုယ္ခ်စ္သူက ကိုယ့္ကို ျပန္ခ်စ္လာေစခ်င္ရင္ မ်က္ႏွာကို ျမင္ေအာင္ ၾကည့္ျပီး ေမတၱာပို႕ဖို႕ .. လုပ္တာပဲ .. တကယ္လည္း စြမ္းတယ္ .. စြမ္းလို႕ ေနာက္ပိုင္း ဒုကၡျဖစ္ျပန္ေရာ .. ဘယ္အရာမွ အလြန္အကၽြံမျဖစ္တာ အေကာင္းဆံုးပဲ .. ေမတၱာထားတယ္ဆိုတာလည္း မခ်င့္ခ်ိန္တတ္ရင္ အထားမတတ္ရင္ တဖက္က နစ္နာစရာ ျဖစ္တတ္ေသးတယ္ .. (ရႈပ္တယ္ေနာ္ .. :D)

ေမတၱာတရားထားတာ ေမတၱာထားတတ္တာ လူခ်စ္လူခင္ေပါတယ္ .. ေမတၱာထားႏုိင္တာ အေကာင္းဆံုးပါပဲ .. ဒါေပမယ့္ ျဖဴစင္သင့္တယ္ သန္႕ရွင္းေနသင့္တယ္ .. ကိုယ့္အက်ိဳးစီးပြားကို လိုလားတဲ့ ေမတၱာမ်ိဳး မျဖစ္သင့္ဘူး .. ငါဒါေလး ေပးလုိက္ရင္ သူ႕ဆီက ဒါေတာ့ ျပန္ရမွာပဲ ဆိုတဲ့ အေတြးမ်ိဳးေပါ့ .. ဒါက စီးပြားဆန္သြားျပီ ထင္တယ္ ..

ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ ရူးခ်ာခ်ာနဲ႕ အကုန္ေလွ်ာက္လုပ္ဖူးတယ္ .. ရီလည္းရီရတယ္ .. ခုက်ေတာ့ ရီစရာေပါ့ေနာ္ .. အခ်ိန္က လူကို ရင့္က်က္ေစတယ္ .. ခုေတာ့ ေပါခ်ာခ်ာ အလုပ္ေတြ မလုပ္မိေအာင္ ၾကိဳးစားေနတယ္ .. ဒါေတာင္ တခ်က္တခ်က္ .......

ဘာတခုမွ ရယူပိုင္ဆိုင္ခ်င္စိတ္ မရွိေတာ့ရင္ ပိုင္ဆုိင္ခ်င္စရာ မေကာင္းေတာ့ရင္ ကမၻာၾကီး ျငိမ္းခ်မ္းေနမလား .. မက္ေမာစရာေတြ ရွိေနလို႕ပဲ လူေတြ ပူေလာင္ေနၾကတာလား .. အပူဆိုတာ ကိုယ္တုိင္ရွာတာထင္ပါရဲ႕ ..

တခါတခါ စိတ္က လူေနာက္ကို လုိက္ .. တခါတခါ လူက စိတ္ေနာက္ကို လုိက္ ..

စိတ္ကူး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္

ေက်ာင္းတက္တုန္းက စိတ္ကူးထဲမွာေတာ့ ကိုယ္ပိုင္စီးပြားေရးလည္း လုပ္တယ္ .. သီခ်င္းလည္း ဆိုတယ္ .. ျခံက်ယ္က်ယ္မွာ ေကာ္ဖီတို႕ သီဟိုဋ္တို႕လည္း စိုက္ခ်င္တယ္ .. ဦးေလးေတြ ဘၾကီးေတြက ျမစ္ၾကီးနားဘက္မွာ ျခံရွိခဲ့ဘူးေတာ့ ကိုယ္လည္း ေရာက္ဖူးရင္း အဲလို အပင္စိုက္တာမ်ိဳးကိုပါ သေဘာက်ခဲ့တာ .. လုပ္ခ်င္တဲ့ စိတ္ကူးမိတဲ့ အလုပ္ေတြကေတာ့ အားၾကီးပဲ .. ႏုိင္ငံျခားဆိုလည္း သြားခ်င္တာပဲ .. ရုပ္ရွင္ေတြထဲက ယူနီေဖာင္းနဲ႕ ေဒါက္ဖိနပ္ တဂြပ္ဂြပ္သြားေနတဲ့ မင္းသမီးေတြကို အားက်တာေပါ့ .. ဆံထံုးေလးလည္း ထံုးျပီး :P

ခု လက္ရွိမွာေတာ့ ဆံထံုးလည္း မပါ(ဂတံုးလည္း မဟုတ္ပါ :P) .. ယူနီေဖာင္းလည္း မ၀တ္ရ .. ေဒါက္ဖိနပ္လည္း မစီးႏိုင္တဲ့ ဘ၀ပါ .. ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းဆိုေတာ့ ဆိုက္ထဲဆင္းတဲ့အခါ အက်ၤ ီ အျဖဴေတာင္ မဲတယ္ေလ ..

ငယ္ငယ္တုန္းက ျဖစ္ခ်င္တာေတာ့ အင္ဂ်င္နီယာပါ .. တကယ္တမ္းရတဲ့ ဘြဲ႕ကေတာ့ အီကို .. တနဂၤေႏြနာမ္ေတာ့ တနဂၤေႏြနာမ္ပဲ .. :D

ကံတရားကေတာ့ ခုခ်ိန္ထိ မဆိုးေသးဘူးလို႕ ေျပာႏုိင္ပါတယ္ .. ျဖစ္ခ်င္တာေလးေတြ သူ႕လမ္းေၾကာင္းေလးနဲ႕ သူ ျဖစ္ျဖစ္လာတတ္ပါတယ္ ..

ေနာက္ ၅ ႏွစ္ .. ျဖစ္ခ်င္တာေတြ လုပ္ခ်င္တာေတြကေတာ့ အခ်ိန္နဲ႕ အမွ် ျဖစ္ေနတာပါပဲ .. ေျပာင္းလဲ ေနတာပါပဲ .. :D ေနာက္ ၅ ႏွစ္မွာ ျဖစ္ေနခ်င္တာေလးေတြကေတာ့ ..

- ပီအာေတာ့ ျဖစ္ေနေလာက္ျပီ ထင္ရတာပါပဲ .. း)) ပီအာျဖစ္ျပီးရင္ေတာ့ ရန္ကုန္မွာ ျဖစ္ျဖစ္ ရန္ကုန္နဲ႕ စလံုးျဖစ္ျဖစ္ လုပ္ငန္းေလး တခုေလာက္ေတာ့ လုပ္ခ်င္တယ္ .. သိပ္ေတာ့ မလြယ္ပါဘူး .. ျဖစ္ႏုိင္ရင္ေပါ့ ..
- ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ျခံေလးတျခံနဲ႕ ႏွစ္ရွည္ပင္ေတြ စိုက္ခ်င္တယ္ .. ေမျမိဳ႕လို ေအးတဲ့ေနရာမ်ိဳးမွာ ပန္းပင္ေတြ စိုက္ခ်င္တယ္ ..
- မမ၀ါလိုပဲ ေကာ္ဖီဆိုင္ ေကာင္းေကာင္း သန္႕သန္႕ေလး တခု ဖြင့္ခ်င္တယ္ ..
- ကေလးေတြ ထိန္းတဲ့ ေက်ာင္းမ်ိဳးလည္း အဆင့္ျမင့္ျမင့္ေလး ဖြင့္ႏုိင္ရင္ေကာင္းမယ္ ..
- ဘိုးဘြားရိပ္သာလိုမ်ိဳး သက္ၾကီး ရြယ္အိုေတြကို ျပဳစုေပးႏုိင္မယ့္ ေနရာတခုေလာက္လည္း လုပ္ေပးႏုိင္ခ်င္တယ္ .. (ဒါကေတာ့ စီးပြားေရး မဟုတ္ပဲ လုပ္ခ်င္တာမ်ိဳးပါ .. ၾကိဳးစားရင္ေတာင္ ႏွစ္ေတြ အမ်ားၾကီး ေစာင့္ရေလာက္တယ္ .. မလြယ္ဘူး ..)

တေနရာတည္းမွာ ၾကာၾကာ မေနႏုိင္ မေနခ်င္တဲ့ စိတ္ေၾကာင့္ အနည္းဆံုး နယ္နဲ႕ ရန္ကုန္လိုမ်ိဳး စလံုးနဲ႕ ရန္ကုန္လိုမ်ိဳး ဟိုကူး ဒီသန္း လုပ္လို႕ရမယ့္ အလုပ္ေလးေတြ လုပ္ခ်င္တယ္ .. စလံုးမွာ C ျဖစ္ဖို႕ေတာ့ ဒီတသက္ စိတ္ကူးမိမွာ မဟုတ္ပါဘူး .. တျခားႏုိင္ငံလည္း သြားခ်င္စိတ္ မရွိဘူး .. တကယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္သလို လုပ္ကိုင္စားႏုိင္မယ္ ဆိုရင္ေပါ့ ..

အလုပ္ကေတာ့ မေသမခ်င္း လုပ္ေနရမယ္ .. ပိုက္ဆံကလည္း မေသမခ်င္း လိုအပ္ေနမယ္ .. ဒါေၾကာင့္ အလုပ္ မလုပ္ခ်င္လည္း လုပ္ လုပ္ခ်င္လည္း လုပ္ေနရဦးမွာပါပဲ ..

ေနာက္ ၅ ႏွစ္မွာ အိမ္ေထာင္ က်ေနႏိုင္လား .. ေနာက္ ၅ ႏွစ္ဆို မိုးခါး အသက္က ၃၀ ေလာက္ ျဖစ္ေနျပီ .. အရင္က စိတ္ကူးထဲမွာေတာ့ အသက္ ၂၈-၂၉ ေလာက္ဆို အိမ္ေထာင္သာ ျပဳစရာ ရွိေနမယ္ဆိုရင္ ျပဳမယ္ေပါ့ .. အကယ္၍ ၃၀ ေက်ာ္တဲ့ အထိ အိမ္ေထာင္မျပဳျဖစ္ရင္ မျပဳေတာ့ဘူးလို႕ စိတ္ကူးထားတာပဲ .. ကံတရားကေတာ့ ျခြင္းခ်က္ေပါ့ ..

ကိုယ္ လက္ထပ္မယ့္သူက ကိုယ့္အေပၚကို တသက္လံုး တန္ဖိုးထား ျမတ္ႏိုးျပီး သစၥာရွိရွိနဲ႕ ေပါင္းသင္းသြားေစခ်င္တယ္ .. (အခ်စ္ ဆိုတာထက္ သံေယာဇဥ္နဲ႕တည္ေဆာက္ခ်င္တယ္ .. ခ်စ္လည္း ခ်စ္ေစခ်င္ပါတယ္ .. :D) ကိုယ့္အေပၚကို ဦးေဆာင္ဦးရြက္ ျပဳႏုိင္မယ့္သူ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္ .. (တကယ္တန္းေတာ့ ကိုယ္တိုင္က ေနာက္လိုက္ လုပ္ခ်င္စိတ္ မရွိဘူး .. ဒါေပမယ့္ သူ႕ကို ကိုယ့္ထက္ ေရွ႕မွာ ေရာက္ေနေစခ်င္တယ္ .. သူ႕အတြက္ ကိုယ္က ပါရမီ ျဖည့္ဖက္ေကာင္းတေယာက္ ျဖစ္ခ်င္မိတယ္ ..) ကိုယ့္ထက္ အသက္ၾကီးေစခ်င္တယ္ .. ေခ်ာတာ မေခ်ာတာထက္ ၾကည့္လုိက္ရင္ ၾကည္လင္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာမ်ိဳးကို သေဘာက်တယ္ .. တည္တည္ ၾကည္ၾကည္ ရွိေစခ်င္တယ္ .. (တစိမ္း မိန္းကေလးေတြနဲ႕ လက္ပုတ္ ေခါင္းပုတ္ ေနတတ္တဲ့သူမ်ိဳးကို မုန္းပါတယ္ ..) တပါးသူအေပၚကို ကိုယ္ခ်င္းစာ ၾကင္နာတတ္တဲ့သူမ်ိဳး ျဖစ္ေစခ်င္တယ္ .. မိသားစုအေပၚ သံေယာဇဥ္ထားတတ္တဲ့သူမ်ိဳး တာ၀န္ယူတတ္ တာ၀န္ေက်တတ္တဲ့ သူမ်ိဳး ျဖစ္ေစခ်င္တယ္ .. ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္တဲ့ အက်င့္ ရွိေစခ်င္တယ္ .. (အေပ်ာ္ရွာတာမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ မိသားနဲ႕ ေပ်ာ္တာမ်ိဳးပါ ..) သန္႕သန္႕ရွင္းရွင္း သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ေနတတ္ရမယ္ .. (ညစ္တီးညစ္ပတ္ပံုေပါက္ေနရင္ အျမင္ကတ္ပါတယ္ .. :D) အတၱရွိသင့္သေလာက္ ရွိျပီး အတၱေတာ့ မၾကီးေစခ်င္ပါဘူး .. ေလာဘ ရွိသင့္သေလာက္ ရွိျပီး ေလာဘ မၾကီးေစခ်င္ပါဘူး .. မာန ရွိသင့္သေလာက္ ရွိျပီး မာန မၾကီးေစခ်င္ပါဘူး .. တေယာက္ကို တေယာက္ နားလည္ ေဖးမေပးတတ္တဲ့သူမ်ိဳးနဲ႕ ဆံုခ်င္ပါတယ္ .. ယံုၾကည္ ကိုးကြယ္တဲ့ ဘာသာ တူခ်င္ပါတယ္ .. (စဥ္းစားေလ စဥ္းစားေလ လိုခ်င္တဲ့အခ်က္ေတြက ပိုမ်ားေလ .. အိမ္ေထာင္က်ဖို႕လည္း ပိုေ၀းေလ ျဖစ္ပါေတာ့မယ္ .. :D အပ်ိဳၾကီး ျဖစ္သြားရင္ မမ၀ါေၾကာင့္ပဲ :P)

မိုးခါးက သိပ္ဇီဇာေၾကာင္တယ္ .. ငယ္ငယ္က ပိုဆိုးေသးတယ္ .. ေကာ္ဖီဆို ကိုယ့္ခြက္နဲ႕ ကိုယ္မွ ေသာက္တာမ်ိဳး .. ကိုယ့္ပစၥည္းကို သူတပါး သံုးရင္ မၾကိဳက္တာမ်ိဳး အစံုပါပဲ .. အရမ္းကို ဇီဇာေၾကာင္ပါတယ္ .. ခုလည္း ဇီဇာေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႕ပဲ လိုခ်င္တဲ့ပံုစံကို ေရးလိုက္ပါတယ္ .. ရွိေတာ့ ရွိမယ္ ရွားမယ္ .. :D ကိုယ္နဲ႕လည္း ေတြ႕ဦးမွကိုး ..

ကံတရားကို ၾကိဳမျမင္ႏုိင္လို႕ ကိုယ္လုပ္သင့္တာကို လုပ္ႏုိင္တဲ့ အခ်ိန္မွာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ လုပ္သြားရံုပါပဲ .. ေနာင္တ ကင္းကင္းနဲ႕ ရွင္သန္သြားခ်င္တယ္ .. အမ်ားၾကီး မတန္တဆ မေမွ်ာ္လင့္သလို ျဖစ္သင့္တာေလးေတာ့ ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားသြားရ မွာပါပဲ ..

လူတုိင္းက ကံေကာင္းျခင္းကိုပဲ လိုလားတတ္ၾကပါတယ္ .. ကံေကာင္းေအာင္ ကိုယ္တုိင္ ေကာင္းေနႏုိင္ဖို႕ ၾကိဳးစားပါဦးမယ္ .. ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြ တသီတတန္းနဲ႕ ေရွ႕လာမယ့္ ခရီးကို ေလွ်ာက္ပါဦးမယ္ .. ခြဲခြာျခင္း မွတ္တိုင္နဲ႕ ဆံုေတြ႕ျခင္း မွတ္တိုင္ေပါင္း မ်ားစြာကိုလည္း ျဖတ္သန္းပါဦးမယ္ .. ခရီးဆံုးတဲ့အထိ လက္တြဲ လိုက္ပါႏိုင္မယ့္ အေဖာ္မြန္ေကာင္းတဦးနဲ႕ေတာ့ ဆံုေတြ႕ခ်င္ပါတယ္ .. (ခု ေလာေလာဆယ္မွာေတာ့ ရာခိုင္ႏႈန္းကေတာ့ ၅၀% ပါပဲ) ကိုယ္တုိင္လည္း အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ဖို႕ ၾကိဳးစားပါမယ္ ..

မမ၀ါအတြက္ ညီမစိတ္ကူးေလးေတြကို ခ်ေရးလိုက္ပါတယ္ .. မမ၀ါလို ေပ်ာ္ရႊင္ ေအာင္ျမင္တဲ့ မိသားစုေလး ပိုင္ဆိုင္ႏုိင္ရင္ေတာ့ ေကာင္းမွာပဲ .. း)) မမ၀ါလည္း ဘ၀ တေလွ်ာက္လံုး ဒီမိသားစုေလးနဲ႕ အတူ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႕ ျဖတ္သန္းသြားႏုိင္ပါေစ .. ေပ်ာ္ရႊင္မယ္လို႕လည္း ယံုၾကည္ပါတယ္ .. း))

စိတ္အေျခအေန

တခါတေလ စကားတခ်ိဳ႕က
ပံုမွန္ေပမယ့္ ခါးတယ္

မေမွ်ာ္လင့္မိေအာင္ ေနပါတယ္
တခ်က္တခ်က္က် ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ငဲ့ၾကည့္မိတယ္
ႏွေျမာမိတယ္လား

မာနက သတိေပး
ေျခလွမ္းေတြ ေနာက္မဆုတ္နဲ႕တဲ့

လြန္ဆြဲဆဲ ဒြိဟစိတ္ေတြ
ျဖစ္သင့္ျခင္း မျဖစ္သင့္ျခင္းေတြၾကား
ငါ တကယ္တမ္းေတာ့
မားမား မတ္မတ္ မရပ္ႏုိင္ခဲ့

မၾကည္လင္တဲ့ စိတ္ဓါတ္ေတြ ေဆးခ်ဖို႕
ေရေတြကိုယ္တုိင္က ေနာက္လို႕

မတတ္ႏုိင္ဘူးေလ
ေရြးခ်ယ္ခြင့္မွ မရွိခဲ့ပဲ

အခ်ိန္တခုက ငါ့ကို ေလွာင္တယ္
နင္ ဘာကို ေစာင့္ေနတာလဲ တဲ့

မလိုအပ္တာေတြ ကိုယ္တုိင္သိရဲ႕နဲ႕
ကိုယ္တုိင္ ကိုယ္က် မိုက္မဲဆဲ

ကဲ ဒီလိုနဲ႕ အခ်ိန္ေတြ ကုန္တယ္

အိမ္ေရွ႕တခါးကိုထြက္
တံခါးမွာ ဆိုင္းဘုတ္ တခု တင္လုိက္တယ္
"ဒီကေန႕ စိတ္အေျခအေန မေကာင္းပါ"

ေကာက္ေၾကာင္း

ေ၀းလြင့္သြားတဲ့ ေျခရာေတြေပၚ
ငါ ေကာက္ေၾကာင္း လုိက္ၾကည့္တယ္
မညီမညာ
တခ်ိဳ႕တေလလည္း ညီညီညာညာ

မညွိခဲ့တာလား

စတည္းက စည္းခ်က္မညီခဲ့တာေလ

စည္း ၀ါး မကိုက္ခဲ့ဘူး
နားမလည္သလို
မၾကိဳးစားမိဘူး

နားမလည္တဲ့
ပုစၦာဆန္ဆန္ စကားတခြန္းကို
အေျဖထုတ္ဖို႕
စိတ္မ၀င္စားခဲ့တာလား

အဆံုးသတ္တတ္ဖို႕
ႏႈတ္ဆက္စကား ေျပာတတ္ဖို႕ လိုမယ္

ေနာက္ဆံုးမွာ ပုဒ္မခ်
စာပုိဒ္ကို အဆံုးးသတ္လိုက္ရံုပါ

သိပ္မခဲယဥ္းဘူး
မ်ဥ္းေလး ေသေသ သပ္သပ္ ပိတ္တတ္ဖို႕သာ

ႏႈတ္ဆက္ခ်ိန္မွာ
တေယာက္မ်က္ႏွာ တေယာက္ မျမင္ မၾကည့္ေၾကး

အရာရာဟာ တစတစ
ေ၀းကြာျခင္းကို ဦးတည္
ေပ်ာက္ကြယ္ျခင္းနဲ႕ အဆံုးသတ္
မရွိျခင္းသာ အရွိျဖစ္ခဲ့တယ္