အလွဴအတြက္ ႏိႈးေဆာ္ျခင္း

ခုတေလာ အြန္လုိင္းမွာ ျမင္ေနရတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ေတြ႕ၾကံဳလိုက္ရသမွ် ဒုကၡေတြက ၾကားရ ျမင္ရတာ တခ်က္ကေလးမွ သက္သာရာ လမ္းေၾကာင္းမေတြ႕မိပါဘူး .. ကိုယ္တေတြ ေမြးတည္းက ေနလာလုိက္တဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ဆက္တုိက္ ၾကံဳေတြ႕ေနရတဲ့ ဆင္းရဲ ဒုကၡေတြကို ျမင္တုိင္း ၾကားတုိင္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရံုကလြဲျပီးလည္း ကိုယ္တတ္ႏုိင္တာဆိုလို႕ ပိုက္ဆံေလး နဲနဲပါးပါးလွဴတာေလာက္ပဲ ရွိပါတယ္ .. တကယ္ လက္ေတြ႕မွာ ကြင္းဆင္းျပီး လုိက္လံ လုပ္အားေပးႏုိင္တဲ့ သူေတြကို တကယ္ပဲ ခ်ီးက်ဴးမိပါတယ္ .. ေလးလည္းေလးစားမိသလို ေက်းဇူးလည္း တင္မိပါတယ္ ..

ေမးထဲကို ၀င္လာသမွ် ေရနဲ႕ပတ္သက္တဲ့ ဒုကၡေတြရဲ႕ ပံုေတြတုိင္း ကိုယ့္ရဲ႕ရင္ထဲကို ၀မ္းနည္းမႈေတြပါ သယ္ေဆာင္ေပးပါတယ္ .. ကိုယ့္ႏုိင္ငံမွ ဟုတ္ရဲ႕လားလို႕ ေတြးမိတဲ့ အထိပါပဲ ..

ငယ္ငယ္တည္းက ကိုယ္သိတဲ့ ျမန္မာျပည္က တခါမွ ကပ္ေဘးေတြ ခံရတယ္ဆိုတာ မရွိသေလာက္ပါပဲ .. အဲဒီတုန္းက ေတြးမိတယ္ .. ျမန္မာႏုိင္ငံက ျမန္မာႏုိင္ငံသားေတြဟာ မ်ားေသာအားျဖင့္ စိတ္ေကာင္းေစတနာရွိၾကတယ္ .. အလွဴေရစက္ လက္နဲ႕မကြာ ရွိၾကတယ္ .. ေကာင္းမႈကုသိုလ္ေတြျပဳၾကလို႕ ကပ္ဆိုးမွန္သမွ် ကင္းလြတ္ခဲ့တာပဲ လို႕ေပါ့ .. ခုေတာ့ .. ၾကံဳလုိက္ရတဲ့ ကပ္ေတြ ကပ္ေတြဆိုတာ ရင္နာစရာေတြ ခ်ည္းပါပဲ ..

ကိုယ္ကိုတုိင္က အျပင္ထြက္လိုက္တာနဲ႕ ေရဆာတတ္တဲ့သူမ်ိဳးပါ .. ေရဆာတဲ့ဒုကၡကို ကိုယ္ခ်င္းစာမိတယ္ .. ကိုယ္ေရဆာတယ္ဆိုတာ ေသာက္ခ်င္ရင္ လြယ္ပါတယ္ .. လမ္းေဘးမွာ ၀ယ္ေသာက္ခ်င္လဲ ေနရာတုိင္းမွာ ဆုိင္ကရွိျပီးသားရယ္ ..

ကိုယ့္တုိင္းျပည္က ကိုယ့္ရဲ႕ တုိင္းရင္းသားေတြ .. ေရဆာလို႕မွ ေရလွဴမယ့္သူ မရွိရင္ ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ရမယ့္ အျဖစ္ .. ေနပူက်ဲတဲမွာ ေရပံုး ကိုယ္စီနဲ႕ ေရေစာင့္ေနတဲ့ ပံုရိပ္ေတြ ျမင္မိတဲ့အခ်ိန္မွာ ရင္ထဲ မခ်ိေအာင္ ခံစားရတယ္ .. ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ၾကံဳေတြ႕ေနရတဲ့ ၀ဋ္ေၾကြးေတြ ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ ကုန္ဆံုးပါမလဲ ..

ပံုေတြကိုေတာ့ ထပ္မတင္ေတာ့ပါဘူး .. အားလံုးလည္း ၾကည့္ျပီး ျမင္ျပီး ကိုယ့္လိုပဲ ခံစားျပီးေလာက္ပါျပီ ..

ပံုေတြ ျမင္လုိက္ရတုိင္း ကိုယ့္ျမန္မာျပည္မွ ဟုတ္ရဲ႕လားလို႕ ေတြးမိ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိရံုကလြဲျပီး ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ ျဖစ္ရံုကလြဲျပီး ကိုယ္တုိင္လည္း မတတ္ႏိုင္ .. မတတ္ႏုိင္တဲ့ အထဲကမွ ကိုယ္တတ္ႏုိင္သေလာက္ကေလးေပါ့ ..

ေသာက္ေရ သံုးေရနဲ႕ လိုအပ္သမွ် လွဴဒါန္းႏုိင္မယ့္ လင့္ေလးေတြ ကိုယ္လည္း မွတ္ထားရေအာင္ မွတ္ခ်င္သူမ်ားလည္း မွတ္ထားရေအာင္ ဒီကေန အသိေပး ႏိႈးေဆာ္လိုပါတယ္ ..

ရွင္ဇဋိလ

ဒီေန႕ပဲ ျမန္မာႏုိင္ငံက အသိ အစ္မတေယာက္နဲ႕ စကားေျပာျဖစ္ပါတယ္ .. အေပၚက လင့္ေလးက အဲဒီ အစ္မ ေပးတဲ့ လင့္ေလးပါ ..

ခုဆိုရင္ အဲဒီဘုန္းဘုန္းက ေရကိစၥနဲ႕ ခရီးေတြထြက္ျပီး ဒုကၡေရာက္ေနသူေတြကို ကူညီေနပါတယ္တဲ့ ..

အဲဒီအစ္မကို မိုးရြာေနျပီဆိုလို႕ ေမးၾကည့္မိေတာ့ .. မိုးေတာ့ ရြာေနပါတယ္တဲ့ .. ဒါေပမယ့္ ေရသန္႕ရဖို႕က ခက္ေနေသးတယ္တဲ့ .. ျပီးေတာ့ ေနာက္ပိုင္း ၾကံဳေတြ႕လာႏုိင္တဲ့ ေရာဂါေတြကို ကာကြယ္ဖို႕လည္း လိုအပ္ေနပါေသးတယ္တဲ့ ..

ကိုယ္ကိုတုိင္ ဒီစာကို ေရးဖို႕ မေရးဖို႕ စဥ္းစားမိပါေသးတယ္ .. လိုအပ္ မလိုအပ္ ျပန္ ခ်င့္ခ်ိန္ရပါေသးတယ္ .. ဒါေပမယ့္ ျမန္မာႏုိင္ငံက ခုဆိုရင္ အဘက္ဘက္က ကိုယ္ထူကိုယ္ထစနစ္နဲ႕ ထူကို ထူေထာင္ရမယ့္ အေျခအေနေရာက္ေနပါျပီ .. ကိုယ့္ကိုကိုယ္သာ အားကိုးရာ မဟုတ္ပါလား ..

ေအာက္က လင့္ႏွစ္ခုကေတာ့ သိတဲ့လူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမွာပါ .. ဘယ္ေနရာကေန ဘယ္လိုပဲ လွဴလွဴ အဓိက က ၾကံဳေတြ႕ေနရတဲ့ ဒုကၡေတြ အျမန္ဆံုးေအးျငိမ္းဖို႕ပါပဲ ..

RAVEN BDC

စကၤာပူ - ကိုဇူလိုင္ email: julydream0707@gmail.com
ရန္ကုန္ - ကိုရဲဟိန္း mobile: 09 5043302

Lotus Foundation

- ကို၀င္းထြန္းဆင့္ ဖုန္း (+၆၅) ၉၀၂၂၃၆၄၃
- ကိုေအာင္ျပည့္စံုေအး ဖုုန္း (+၆၅) ၉၁၁၉၇၃၆၁
- ကိုေက်ာ္၀ဏၰ ဖုန္း (+၆၅) ၈၂၃၆၉၁၅၉
- ကိုထင္ေက်ာ္ ဖုန္း (+၆၅) ၉၄၂၄၂၉၆၁

- မခင္မမ ဖုုန္း (+၆၅) ၉၇၃၃၄၃၀၂

Lotus Foundation မွတဆင့္ ေရအလွဴေပးလွဴလိုပါက -

- ကိုဝင္းထြန္းဆင့္

POSB Savings A/C - 175-43771-1 OCBC Saving A/C - 5535079809
- ကိုေအာင္ျပည့္စုံေအး DBS Saving plus A/C - 0206068726
- မခင္မမ POSB Savings A/C - 063-50289-8 သို႕ ေပးပို႕လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။

Lotus Foundation ကလူမွဴေရးလုပ္ငန္းေတြအတြက္တတ္အားသေရႊ႔ေစတနာနဲ႔ကူညီေပးေနၾကတဲ႔သူေတြစုစည္းထားတာပါ ..

တတ္ႏုိင္သူေတြ တတ္ႏိုင္သေလာက္ တတ္ႏိုင္တဲ့ ဘက္ကေန ျမန္မာႏုိင္ငံကို ကူညီၾကရမွာပါပဲ .. က်မတို႕ ျဖဳန္းတီးေနတဲ့ ေငြေတြထဲက တခ်ိဳ႕တ၀က္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အနည္းအက်ဥ္းပဲ ျဖစ္ျဖစ္ က်မတို႕ရဲ႕ ေသြးခ်င္းေတြအတြက္ လွဴဒါန္းႏုိင္ပါေစ ..

ျမန္မာႏုိင္ငံၾကီး ၾကံဳေတြ႕ေနရသမွ် ကပ္ဆိုး ေဘးဆိုးေတြကေန အျမန္ဆံုး လြတ္ကင္း ခ်မ္းသာၾကပါေစ ..

ခြင့္ေတာင္းျခင္း - RAVEN BDC ႏွင့္ Lotus Foundation လိပ္စာနဲ႕ ဆက္သြယ္ရန္ နံပါတ္မ်ားကို ေဖာ္ျပခြင့္ျပဳဖို႕ ဒီေနရာကေန ခြင့္ေတာင္းလုိက္ပါတယ္ရွင္ ..

ဧပရယ္ တန္ခူး

အခ်ိန္ရာသီေတြ
ေရြ႕လ်ားေျပာင္းလဲ
ေျခလွမ္းမွန္မွန္နဲ႕
နာရီေတြ တိုက္စားတယ္ ...။

ေရာက္ခဲ့ျပန္ျပီ
ျမန္မာတို႕အတြက္
ႏွစ္သစ္ကူးတရက္ ...။

ဇာတိအိမ္ေတြမွာေတာ့
မေျပာင္းမလဲ
အဲ .. ေျပာင္းေတာ့ ေျပာင္းလဲ လိမ့္မယ္ ...။

ေတြးၾကည့္ ေငးၾကည့္
သတိရျခင္းေတြလည္း ရွိလိမ့္မယ္ ...။

လြမ္းမိတဲ့အထဲမွာ
ဧပရယ္ျပယုဂ္
အေခၚအေ၀ၚ သတ္မွတ္ခ်က္ေလးေတြ ပါမယ္
သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ျဖတ္သန္းခဲ့ခ်ိန္ေတြ ပါမယ္ ...။

ပိေတာက္ေတြပြင့္ျပီ
ပန္းမႏွစ္သက္ေပမယ့္
ပိေတာက္ေလးေတာ့လည္း ခ်စ္ပါတယ္ ...။

ျမင္ေယာင္မိတယ္
သၾကၤန္မိုး ဖြဲဖြဲ
ပိေတာက္ေတြ ကတဲ့ပြဲ ...။

ည

မီးခိုးနံ႕ေရာေနတဲ့ ေလက ညင္ညင္သာသာနဲ႕ ျမိဳ႕ျပညထဲ အတူ လိုက္ပါ ေမ်ာလြင့္ေနသည္ .. ကားေမာင္းဆရာႏွင့္ စပယ္ယာတို႕ရဲ႕ စီစီညံညံအသံေတြလည္း အပါအ၀င္ .. ကားၾကီး အခ်င္းခ်င္း ေက်ာ္တက္ဖို႕ အျပိဳင္ အဆုိင္ ေမာင္းေနၾကသည္ .. တေနကုန္ အလုပ္္ထဲ ပင္ပန္းလာသူအခ်ိဳ႕ကလည္း ေရွ႕ဘာျဖစ္မလဲဆိုတာ မစဥ္းစားႏုိင္ခင္မွာပင္ အိပ္မက္ မက္လို႕ ေနျပန္သည္ ..

တခ်ိဳ႕ေသာ လမ္းထိပ္မ်ားတြင္ ညေနဆုိင္ေလးမ်ားျဖင့္ စည္ကားေနသည္ .. ပိုက္ဆံ ရွားပါးသည္ဟု မည္မွ်ပင္ ဆိုေစကာမူ ဘီယာဆုိင္ႏွင့္ လၻက္ရည္ဆုိင္မ်ားတြင္ေတာ့ လူမ်ား ျပည့္လွ်က္ ရွိၾကသည္ .. ဘီယာဆုိင္ႏွင့္ လၻက္ရည္ဆုိင္မ်ားသည္ ညဘက္ မိုးခ်ဳပ္သည့္ အခ်ိန္မ်ိဳးတြင္ ကားလမ္းမနားထိတိုင္ေအာင္ ခံုမ်ားခင္းလွ်က္ ေရာင္းခ်ၾကသည္ .. လူၾကီး လူလတ္ လူငယ္ မ်ားသည္ လမ္းေဘးနားက်က်တြင္ ေနရာယူလွ်က္ ပင္ပန္းမႈမ်ားကို ၀ါသနာပါရာ ေျဖေဖ်ာက္ၾကသည္ ..

တေနရာတြင္ က်မ ငယ္စဥ္က စီးခဲ့ဘူးေသာ ဆိုက္ကားဆရာၾကီး လူေစာင့္ေနသည္ .. ေနာက္ တေနရာတြင္ က်မ ငယ္စဥ္က စာတူတူ သင္ခဲ့ဘူးေသာ ေက်ာင္းေနဘက္ သူငယ္ခ်င္းမေလး တဦးလည္း လူေစာင့္ေနသည္ ..

ဆိုင္ၾကီးတခ်ိဳ႕မွ သီခ်င္းသံ ဆူဆူညံညံမ်ား ေရာေႏွာ ေအာ္ျမည္ေနၾကသည္ .. လူငယ္တအုပ္ အသံက်ယ္က်ယ္ျဖင့္ သီခ်င္းတပုဒ္ကို သံျပိဳင္ ဆိုသြားၾကသည္ .. တေနရာတြင္ အရက္မူးသမားၾကီးတဦး ေရခ်ိန္မကိုက္ေသးဘဲ ရစ္ေနသည္ .. တေနရာတြင္ ပြဲစား အမ်ိဳးသမီးၾကီး တဦး စကားတြင္တြင္ေျပာရင္း အတင္း အုပ္ေနသည္ ..

အမ်ိဳးသမီးေလးႏွစ္ေယာက္ စကားေျပာေနသည္ .. သူတို႕ေျပာေနတာက ဒီေန႕မီးလာမယ့္ ရက္လား ဟူသတည္း .. က်န္တေယာက္က ေနာက္ ၁၅ မိနစ္ေနလွ်င္ ထပ္ပ်က္လိမ့္ဦးမယ္ ဟူသတည္း ..

စတိုးဆိုင္မွ အေရာင္း၀န္ထမ္းမေလးတဦး ပစၥည္း ၀ယ္သူကို မ်က္စိေဒါက္ေထာက္ ၾကည့္ေနသည္ .. ေငြရွင္းေကာင္တာမွ မိန္းကေလးကေတာ့ မ်က္ႏွာ ၈ေခါက္ခ်ိဳးျဖင့္ ပစၥည္းေရာင္းေနသည္ .. ၀ယ္သူမ်က္ႏွာမွာေတာ့ စိတ္မသက္မသာ ရွိလွသည္ ..

တခ်ိဳ႕ အိမ္ေရွ႕ေတြမွာ အမ်ိဳးသမီးၾကီးမ်ား ယပ္ေတာင္ တဖ်တ္ဖ်တ္ျဖင့္ ျခင္ေမာင္းလွ်က္ ရွိၾကသည္ ..

ထုိအခ်ိန္တြင္ ၁၅ မိနစ္ ျပည့္ျပီထင့္ .. မီးမ်ား တျပိဳင္နက္ ေမွာင္က်သြားေလသည္ .. လူမ်ားအားလံုးတာ၀န္ကိုယ္စီျဖင့္ ဖေယာင္းတုိင္ ထြန္းသူထြန္းၾကသည္ .. လက္ႏွိပ္ဓါတ္မီးရွာ၍ မီးအားျမွင့္စက္ ေျပးခ်ၾကသည္ .. ျမည္တြန္ေတာက္တီး၍ မီးစက္ ေျပးႏိႈးသူ ႏိႈးၾကသည္ .. ကေလးမ်ားကေတာ့ ကစား မပ်က္ ..

ဧပရယ္ ဖူးလ္

ကၽြန္ေတာ္ ဒီေနရာမွာ ရပ္ေစာင့္ေနတုန္းပဲ ..

တခ်ိန္တခါတုန္းကေတာ့ ဒီလိုေန႕ရက္မ်ိဳးေတြမွာ ငိုသံစြက္တဲ့ ရယ္သံေတြနဲ႕ ခ်ိဳျမိန္ သာယာခဲ့ဘူးတယ္ ..

x x x x x 

စိတ္ရႈပ္ေနတဲ့ ဧည့္ၾကိဳေကာင္တာက အမ်ိဳးသမီးကိုလည္း အားနာလွျပီ .. သူမ မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ႕ ေနာက္တၾကိမ္ ေတာင္းေတာင္းပန္ပန္ ျပန္ရွာခိုင္းမိေတာ့ ..

"အမရယ္ .. က်မ ရွာတာလည္း ကုန္ေနပါျပီ .. ဒီနာမည္နဲ႕ ကား အက္ဆီးဒင့္ လူနာ လံုး၀ မရွိပါဘူးရွင္ .." ေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႕ သူမကို လွည့္မၾကည့္ေတာ့ပဲ ထြက္သြားေတာ့တယ္ ..

စိတ္ပ်က္ လက္ပ်က္နဲ႕ ရပ္ထားခဲ့တဲ့ ကားနားေရာက္ေတာ့ ..

"April fool" ျပိဳင္တူ ေအာ္လုိက္တဲ့ အသံေၾကာင့္ သူမ လန္႕သြားခဲ့တယ္ .. ျပံဳးျဖီးျဖီးနဲ႕ သူတို႕မ်က္ႏွာေတြ ျမင္လုိက္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ က်မ ေဒါသေတြလည္း အထြဋ္အထိပ္ ေရာက္လို႕ေပါ့ .. က်မ အရူးလုပ္ခံလုိက္ရတယ္ေလ .. တခ်ိန္တည္းမွာပဲ က်မ ရွက္စိတ္နဲ႕ ေဒါသ စိတ္ ေပါင္းျပီး မ်က္ရည္ေတြ စီးက် လာခဲ့တယ္ ..

က်မ မ်က္ရည္ကို ျမင္ေတာ့ ..

"ငယ္ .. ငယ္ .. မငိုပါနဲ႕ကြာ .. ကိုယ္က စလိုက္တာပါ .. ျပီးေတာ့ ဟိုေကာင္ေတြ တရားခံ .."

က်မ ကေလးတေယာက္လိုပဲ ကားေဘးနား ငုတ္တုတ္ထိုင္ခ်လုိက္ျပီး အားရပါးရ ငိုခ်လုိက္တယ္ .. ဟုတ္တယ္ေလ .. ကိုယ့္ခ်စ္သူတေယာက္လံုး ကားအက္စီးဒင့္ျဖစ္တယ္လို႕ သိလုိက္ရတဲ့အခ်ိန္ မိန္းကေလးတေယာက္ အေနနဲ႕ ဘယ္ေလာက္မ်ား စိုးရိမ္ ပူပန္သြားလိမ့္မလဲဆိုတာကို မေတြးမိလို႕ ခုလို စလိုက္တာလား ..

"ငယ္ .. ကိုယ္ေတာင္းပန္ပါတယ္ကြာ .. မငိုနဲ႕ေတာ့ေနာ္ .. ဒီေလာက္ ျဖစ္သြားမယ္ မထင္လို႕ စလုိက္မိတာပါ .. ကားေပၚတက္ .. ကိုယ္ျပန္လုိက္ပို႕ေပးမယ္ေနာ္ .."

အျပန္ လမ္းတေလွ်ာက္လံုးလည္း သူက ခ်ည္း စကားေတြ မ်ားလာခဲ့တယ္ .. ေတာင္းပန္စကားလည္း အထပ္ထပ္ ဆိုရင္းေပါ့ ..

x x x x x

ဒီလိုပါပဲ .. က်မ ခ်စ္သူရ ကံေကာင္းခဲ့လား ကံဆိုးခဲ့လား ကိုယ္တုိင္ မေ၀ခြဲႏုိင္ခဲ့ဘူး .. က်မ ခ်စ္သူက က်မျပံဳးေနရင္ ငိုေစသူ .. က်မ ငိုေနရင္လည္း ျပံဳးေစႏုိင္သူ ..

အစ အေနာက္သန္တဲ့ သူ႕ေၾကာင့္ က်မ အျမဲတမ္း ငိုခဲ့ရတယ္ .. ျပီးေတာ့ ေျပာေသးတယ္ .. ေခ်ာ့ခ်င္လို႕ ငိုတဲ့ထိ စတာတဲ့ ..

တခါကလည္း က်မတို႕ ခ်စ္သူသက္တမ္း ၂ႏွစ္ ျပည့္မွာ သူ ခ်ိန္းထားတဲ့ ေနရာကို ေတာ္ေတာ္နဲ႕ ေရာက္မလာဘူး .. ေရာက္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ..

"ငယ္ .. ကိုယ္ငယ့္ကို ေျပာစရာရွိတယ္ .." သူ အျမဲတမ္း တခုခု ေျပာစရာရွိတယ္လို႕ ေျပာလုိက္ရင္ကို က်မ စိတ္ထဲမွာ စိုးရိမ္ ပူပန္မႈေတြ ၾကီးစိုးေနတတ္တယ္ ..

"ကိုယ္ျပင္လို႕ မရတဲ့ အမွားတခု လုပ္ခဲ့တယ္ .. ငယ္ ကိုယ့္ကို ခြင့္လႊတ္ပါ .." သူက ဒီလိုပါပဲ အမိန္႕သံေတြနဲ႕ က်မဘ၀ကို ၾကီးစိုးခ်င္တဲ့သူ ..

"ကိုယ္မိန္းကေလးတေယာက္ကို လက္ထပ္ရေတာ့မယ္ .." ဒီစကားသံဟာ က်မအတြက္ ဘယ္ေလာက္မ်ား ရက္စက္ပါသလဲ ..

"ကိုယ့္ကို စကားတခြန္းေလာက္ ျပန္ေျပာပါဦး .."
"ကိုက ဘာစကား ၾကားခ်င္တာလဲ .. ငယ္က ၾကည္ျဖဴပါတယ္ .. အဲဒီ မိန္းကေလးနဲ႕ လက္ထပ္ပါလို႕ ေျပာေစခ်င္တာလား .." ငိုသံမစြက္ေအာင္ ၾကိဳးစားေျပာတဲ့ ၾကားကကို မ်က္ရည္ လြယ္လြန္းတယ္ ..

က်မ မ်က္ရည္ကို ျမင္မွ .. မ်က္ႏွာ ျပံဳးေထ့ေထ့နဲ႕ ..

"ဘာလို႕ ငိုတာလဲ .. ကိုယ္လက္ထပ္မွာ ဘယ္သူလဲ သိလို႕လား .. ကိုယ္က ခ်စ္လုိ႕စတာ .. ကိုယ္လက္ထပ္ခ်င္တာ ငယ္ေပါ့ .." တဲ့ေလ ..

ဘယ္လိုလဲ .. က်မ ရူးသြားႏုိင္ေလာက္တယ္ေနာ္ ..

ခ်စ္ျခင္းေတြကို ရူးသြပ္စြာ ခံစားတတ္တဲ့ က်မနဲ႕ အရာရာကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ျဖတ္သန္းတတ္တဲ့ သူ .. ႏွစ္ေယာက္သား အရာရာမွာေတာ့ ထပ္တူမက်ႏုိင္ခဲ့တာပဲေလ ..

က်မကို ေနာက္ထပ္ မစပါနဲ႕ေတာ့ .. လို႕ ေတာင္းေတာင္း ပန္ပန္ေျပာတိုင္းလဲ .. က်မရဲ႕ မ်က္ရည္ေတြကို သုတ္လို႕ ေနာက္ လံုး၀ မစေတာ့ဘူးေနာ္ ဆိုတာနဲ႕သာ အဆံုးသတ္ေလ့ ရွိတာပါပဲ ..

x x x x x

"ငယ္ .. ကိုယ္ေတာင္းပန္တယ္ေနာ္ .. စိတ္မဆိုးနဲ႕ေတာ့ .."
က်မ အေတြးစေတြကို ျဖတ္လို႕ သူ႕ဘက္ၾကည့္မိေတာ့ သူ႕မ်က္ႏွာက ပကတိ ၾကည္စင္ေနတာပါပဲ .. သူက အျမဲ ဒီလိုပဲေလ .. မ်က္၀န္းေတြကိုက သိပ္ ရိုးသားလြန္းပါတယ္ ..

"အရမ္း စိတ္ဆိုးသြားလား .."
"စိတ္ဆိုးတာ မဟုတ္ပါဘူး .. စိတ္ပူသြားတာပါ .. ဒါေပမယ့္ ငယ္ ဒါထက္ပို မခံစားႏုိင္ေတာ့ဘူး .. ကိုယ့္ခ်စ္သူတေယာက္လံုး မေတာ္တဆျဖစ္ျပီး ေဆးရံုေရာက္ေနပါတယ္ဆိုတဲ့ သတင္းက ဘယ္ေလာက္ထိ ဆိုးရြားတဲ့ ပူပန္မႈလည္း ဆိုတာကို မစဥ္းစားမိဘူးလား .. ကိုယ္ခ်င္း မစာမိဘူးလား .. ငယ့္ ဒီလိုပံုစံကို ျမင္ေတာ့ ၀မ္းသာသြားလားဟင္ .." က်မ နာနာက်ည္းက်ည္း ဆိုမိတယ္ ..

"ဟာ .. ဒီလို မဟုတ္ပါဘူး .. ကိုယ္မရည္ရြယ္ပါဘူး .. သူငယ္ခ်င္းေတြကလည္း ငယ္က ကိုယ့္ကို သိပ္ခ်စ္မွန္းသိေတာ့ .."
"အင္း .. သူငယ္ခ်င္းေတြ ၾကားထဲမွာ ဟာသတခုေပါ့ေနာ္ .."
"ဟာ .. ဒီလိုမဟုတ္ပါဘူး .. အထင္မလြဲပါနဲ႕ကြာ .. ကိုယ္တကယ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ .. ကိုယ့္ကို ခြင့္လႊတ္ပါကြာ .. ေနာက္ ဘယ္ေတာ့မွ ငယ့္ကို စိတ္ မပူေစရေတာ့ဘူးေနာ္ .. ကိုယ္တကယ္ ကတိေပးတယ္ .."

"ဟင့္အင္း .. ငယ္ ယံုလို႕ မရဘူး .. ဒီလိုပဲ ထပ္ ထပ္ျပီး စိတ္ဆင္းရဲ စိတ္ဒုကၡေရာက္ေနရဦးမွာပဲဆိုတာ သိတယ္ .."
"ကိုယ္ဘယ္လို ေတာင္းပန္ရမလဲကြာ .. အဲလိုၾကီးေတာ့ မေျပာပါနဲ႕ .. ကိုယ့္ကို ခြင့္ မလႊတ္္ႏုိင္ဘူးလား .. ကိုယ္ေနာက္တခါ ခုလိုမ်ိဳး ထပ္လုပ္တယ္ဆိုရင္ေလ ကားတကယ္တုိက္ပါေစကြာ .."
က်မ အလန္႕တၾကားနဲ႕ ..
"အို .. ဘာေတြ ေလွ်ာက္ေျပာေနတာလဲ .. နမိတ္မရွိ နမာမရွိနဲ႕ .."
"ဟုတ္တယ္ေလ .. ငယ္ကမွ ခြင့္မလႊတ္တာ .. ေနာက္တခါ ခုလိုအျဖစ္မ်ိဳး ထပ္လုပ္မိရင္ .."
"ေတာ္ေတာ့ ဆို .. မေျပာနဲ႕ေတာ့ .. တကယ္လို႕ ကိုသာ ခုလိုမ်ိဳး ငယ့္ကို ထပ္ျပီးေတာ့ စိတ္ဆင္းရဲေအာင္ လုပ္ရင္ .. ကို ကားမတုိက္နဲ႕ ငယ့္ကိုပဲ ကားတုိက္ပါေစ .."
"ဟာ .. ေပါက္တတ္ကရ .. ငယ္ ေလွ်ာက္ မေျပာနဲ႕ကြာ .."
"အင္းပါ ထပ္မေျပာေတာ့ဘူး .. အဲဒါ အတည္ပဲ .. ကို သာ ေနာက္တခါ ခုလို အျဖစ္မ်ိဳး ထပ္မျဖစ္ေစနဲ႕ေပါ့ .. ေနာ္ .. ငယ္ ခုနက ဘယ္ေလာက္ေတာင္ စိုးရိမ္ေနတယ္ မွတ္လဲ ကိုရဲ႕ .."

x x x x x

၂၀၁၀ ဧျပီလ ၁ရက္

မနက္ မိုးလင္းလင္းခ်င္း သူမ စိတ္ေတြ ေလးလံေနခဲ့တယ္ .. ဒီခ်ိန္မွာပဲ တယ္လီဖုန္းသံ ျမည္လာခဲ့တယ္ ..

x x x x x

သူမ ေဆးရံုမွာ လူေတြကို လုိက္စကားေျပာေပမယ့္ ဘယ္သူတေယာက္ကမွ ျပန္အေျဖမေပးခဲ့ဘူး .. သူမ ေမာေနပါျပီ .. စိတ္ေတြေရာ ရင္ေတြေရာ ပူလွျပီ .. က်မ ခ်စ္သူနာမည္ကို ရွာေပးၾကပါ ..

x x x x x

ကၽြန္ေတာ္ ဒီေနရာေလးမွာ ေစာင့္ေနပါတယ္ .. ကၽြန္ေတာ့္ ခ်စ္သူ စိတ္ပူပန္စြာနဲ႕ ေျပးလာမယ့္ အခ်ိန္ကိုေပါ့ .. ဒီတခါေတာ့ သူမကို အၾကာၾကီး စိတ္ပူေအာင္ မလုပ္ေတာ့ပါဘူး .. သူမကို ျမင္တာနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ခ်က္ခ်င္း ေခၚမွာပါ .. ဒါေပမယ့္ သူမ ခုထိ ေရာက္မလာေသးဘူး ..

သူမကို ကၽြန္ေတာ္ ေစာင့္ေနပါ့မယ္ .. သူမ မလာမခ်င္းေပါ့ ..

၀န္ခံခ်က္ .. ဧပရယ္ဖူး ေန႕အတြက္ ၀တၱဳတို တပုဒ္ေလာက္ တင္ခ်င္တာပါ .. ေရးျပီး သိပ္မၾကိဳက္ဘူး .. ဖတ္ျပီး မေကာင္းရင္ ခြင့္လႊတ္ေပးပါေနာ္ .. :D

ဒိုင္ယာရီ တအုပ္

ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ ျခံဳလႊမ္းဘူးတဲ့
ဒီ စာမ်က္ႏွာေတြ
အလြမ္း တရြက္
အေဆြး တရြက္
တဖ်တ္ဖ်တ္နဲ႕ ေလအဟုန္မွာ လြင့္ေမ်ာ
ဒါေတြက တကယ္ အတိတ္တဲ့

အတိတ္ရဲ႕ ပံုရိပ္ေတြမွာ
ျမက္ခင္းစိမ္းနဲ႕ ထုိင္ခံုေလး ႏွစ္ခုပါတယ္
စမ္းေခ်ာင္းေလး ေကြ႕ေကြ႕ ေကာက္ေကာက္စီးတယ္
သာယာခ်ိဳျမိန္ဖြယ္ ရယ္သံတခ်ိဳ႕ စြက္တယ္
စာတုိက္ပံုးေလးလည္း မအိပ္ရဘူးတဲ့

ေျပာင္းလဲျခင္း စာမ်က္ႏွာအလယ္မွာ
ငိုသံတခ်ိဳ႕နဲ႕ မ်က္ရည္စ တခ်ိဳ႕အလည္လာတယ္
ေဒါသသံေတြနဲ႕ တံခါးပိတ္သံ ၾကမ္းၾကမ္း တခ်ိဳ႕
တခ်ိဳ႕စာမ်က္ႏွာေတြက အနားသတ္ေတြ စုတ္ျပဲလို႕

ေနာက္ဆံုးရဲ႕ ေရွ႕တရြက္မွာ
တည္ျငိမ္တဲ့ အျပံဳးတ၀က္ စူးစမ္းျခင္းတ၀က္
သံေယာဇဥ္ တစ နာက်င္ျခင္း တစ
ႏွေျမာတသျခင္းေတြကို မာနတစံုနဲ႕ ဖံုးတယ္

ေနာက္ဆံုးစာမ်က္ႏွာကိုေရာက္ျပီ
ဒါက ဒီစာအုပ္ရဲ႕ အဆံုးသတ္
ဟန္ေဆာင္ျခင္းကင္းကင္းနဲ႕
အျဖဴထည္ သက္သက္ ျဖစ္ဖို႕
တစံုတခုမွ မေရးျခစ္မိေအာင္ ၾကိဳးစားမွ ထင္တယ္

စိတ္ကူးေလးပါ .. ဘ၀တခုက ဒိုင္ယာရီတအုပ္ဆိုရင္ စာအုပ္ထဲက တမ္းတစရာေတြကို ရွာေဖြ တမ္းတျပီး ေရးလုိက္ပါတယ္ .. း) တခ်ိဳ႕အတြက္ကေတာ့ ဇာတ္လမ္းတပုဒ္ ဒိုင္ယာရီ တအုပ္လည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါေသးတယ္ .. ကိုယ္တုိင္ စာအုပ္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးစာရြက္ကို ေရးရေတာ့မယ့္အခ်ိန္ ေရာက္လာခဲ့ရင္ ... "The End" ဆိုျပီးေတာ့သာ ပိတ္လုိက္ပါေတာ့မယ္ .. :D

ခုတေလာ

ခုတေလာ ဘာေတြ ရႈပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနလဲ .. :D

အရင္တပတ္က အိမ္ေျပာင္းပါတယ္ .. ေ၀းေ၀း လံလံ ဟိုဘက္ကားလမ္းကေန ဒီဘက္ကားလမ္းကို ေျပာင္းတာပါ .. :D အရင္ အိမ္မေျပာင္းခင္ကတည္းက ကိုယ့္အခန္းကိုယ္ မရွိတာမ်ားျပီး အလုပ္ျပီးတာနဲ႕ ေရာက္ေရာက္သြားတတ္တဲ့ အိမ္ေပါ့ .. ခုေတာ့ ျပန္ခ်င္ရင္ အိမ္ေနာက္ခန္း ၀င္လုိက္ရံုပဲ .. အိမ္ျပန္ဖို႕ရာ အီေလးဆြဲျပီး ေနစရာမလိုေတာ့ဘူးေပါ့ ..

သူငယ္ခ်င္း အေပါင္းအသင္းမက္တဲ့ မိုးခါးအတြက္ ခုေတာ့ သူငယ္ခ်င္းလို ခင္မင္မႈမ်ိဳး ေမာင္ႏွမေတြလို ရင္းႏွီးမႈမ်ိဳးနဲ႕ အိမ္လို႕ ပီပီ သသ ေခၚဆိုႏုိင္တဲ့ ေနရာတခုမွာ ေနေနရင္း အျပင္ေလာကနဲ႕ပါ အဆက္အသြယ္ ျပတ္ခ်င္သလိုလို ျဖစ္ေနပါျပီ :D .. ဘယ္ေလာက္ ေမာင္ႏွမေတြ တရံုးရံုးျဖစ္ေနလဲဆို မ်က္ႏွာခ်င္းေတြဆုိင္ အျပိဳင္ေပြလီေနၾကျပီး စာေရးဖို႕ေတြပါ လစ္ဟင္းတဲ့ထိပါပဲ ..

ေသြးသား မေတာ္စပ္ၾကဘူး .. ဒါေပမယ့္ ခင္ရာ ေဆြမ်ိဳး ..
ငယ္ေပါင္းၾကီးေဖာ္လည္း မဟုတ္ၾကဘူး .. ၾကီးေပါင္း ၾကီးေဖာ္ေပါ့ .. :P
အေတြးထဲမွာေတာ့ မိသားစုေလးတခုလိုပါပဲ ..

အခ်ိန္တန္ျပီဆို ဘယ္သူ မလာေသးဘူးလဲ .. လာေနျပီလား .. ဘယ္ေရာက္ေနျပီလဲ .. ဒီလူက မလာဘူးလား .. ဘာလို႕လဲ .. ဘာျဖစ္လို႕လဲ စသည္ျဖင့္ ေခ်ာ့တန္ေခ်ာ့ ေျခာက္တန္ေျခာက္ .. နည္းမ်ိဳးစံုသံုးျပီး အျပိဳင္ပလီ (အဲ .. ဟုတ္ပါဘူး .. :P) အျပိဳင္အဆုိင္ ခ်စ္ေနၾကပါတယ္ ဆိုပါေတာ့ .. :P

ခု ေလာေလာ လတ္လတ္မွာ .....

ေတြးေနမိတာက

အမွန္အတုိင္းေျပာရရင္ ေတြးဖို႕ အခ်ိန္ မရွိဘူးျဖစ္ေနတယ္ .. ပလီရ ရန္ျဖစ္ရနဲ႕ ေတြးမယ္ၾကံလုိက္ရင္ အိပ္ခ်ိန္ေရာက္ေရာက္ သြားလို႕ပါ .. :D ေျပာရမယ္ဆို ေတြးလည္း မေတြးခ်င္ဘူး .. သိပ္ေ၀းေ၀းထိ ေတြးလုိက္မိရင္ ခု စိတ္ခ်မ္းသာေနတာေတြရဲ႕ ေ၀းေ၀းကို ေရာက္သြားမွာဆိုးလို႕ ..

ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္ဆင္ျခင္မိတာက

အေပ်ာ္ဘက္ပဲ စိတ္ေရာက္ေနတယ္ .. စိတ္ခ်မ္းသာေနရင္ အကုန္ေမ့ေမ့ေနတတ္တယ္ .. (စိတ္ခ်မ္းသာတာေကာင္းေပမယ့္ တခ်ိဳ႕တာ၀န္ေတြ လစ္ဟင္းကုန္ေနျပီ ..)

က်န္းမာေရး

ေရာဂါ ေတာ္ေတာ္ ၾကီးေနပါတယ္ .. ထမင္းစားျပီးရင္ မ်က္လံုးက ပိတ္ခ်င္ေနတယ္ .. :P

ဖတ္ျဖစ္ေနတာက

ျမင္ေနရတဲ့ မ်က္ႏွာေတြ :P ..

ေရာက္ေနတဲ့ေနရာက

ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕ .. :P (ေနာက္တာ) အေပၚက ေျပာထားတဲ့ အိမ္ .. း))

မုန္းေနမိတာက

အခ်ိန္ေတြ .. မလိုရင္ သိပ္ကုန္လြယ္တာပဲ .. ျမန္ျမန္ကုန္ေစခ်င္ရင္ မကုန္ဘူး ..

ခ်စ္ေနတာက

ေ၀းေ၀းကဆို မိသားစုေလး .. အနားမွာေတာ့ အမ်ားၾကီးပဲ .. တေယာက္တမ်ိဳး အားလံုးကေတာ့ ခ်စ္ဖို႕ ေကာင္းေနတာပဲ .. း)

စိတ္ပ်က္ေနမိတာက

ဟိုတေလာကေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ စိတ္ပ်က္တယ္ .. ခုတေလာေတာ့ မပ်က္ေတာ့ျပန္ဘူး ..

စိတ္ထဲက မပါပဲ ေျပာတတ္တဲ့ ၀တ္ေက်တန္းေက် စကားေတြ .. (စိတ္ပ်က္ေပမယ့္ လိုအပ္တယ္ဆိုတာလည္း သိေနေတာ့ ..)

လူၾကီးလူေကာင္းေယာင္ေဆာင္ထားတဲ့ လူေတြ .. မ်က္ႏွာေျပာင္ေျပာင္နဲ႕ အရွက္ မရွိသူေတြ ..

နားေထာင္ေနမိတဲ့ သီခ်င္း

ၾကားၾကားသမွ် ..

တမ္းတေနမိတာက

အိမ္ျပန္ခ်ိန္ .. ရံုးပိတ္ရက္ ..

စြဲလန္းေနမိတာက

မရွိဘူးထင္တယ္ .. စဥ္းစားလို႕ မရဘူး ..

ေမ့ေလွ်ာ့ျပစ္ေနတာက

ေရွ႕မွာ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ၾကံဳေတြ႕ရမယ့္ ကံတရား .. ေတြ႕ ၾကံဳ ဆံု ကြဲ .. (ေမ့ထားခ်င္ေသးတယ္ ..)

လိုအပ္ေနတာက

လိုအပ္တာေလးေတြ အခ်ိန္နဲ႕ အမွ် ရွိေနေပမယ့္ အထူးတလည္ လိုအပ္တာမ်ိဳးေတာ့ မရွိပါ ..

စားျဖစ္ေနတာက

ဆိုက္ပရက္စ္က စာဖိုးမွဴးၾကီး လက္ရာ .. း))

လြမ္းေနမိတာက

ခုတေလာ လြမ္းဖို႕ အခ်ိန္ မရွိပါ ..

သနားေနမိတာက

ခုေတာ့ သနားစရာလူ မရွိဘူး .. ကိုယ့္နားလည္း ဘယ္သူမွ မရွိဘူးေလ .. သနားဖို႕ ေကာင္းတဲ့ ျမင္ကြင္းကိုျမင္ရင္ေတာ့ သနားတယ္ ..

ေတာင္းမိေနတဲ့ဆု

ဆုမေတာင္းျဖစ္ဘူး .. ဆႏၵေတြေတာ့ ရွိတယ္ .. ဆႏၵေတြအတုိင္း ျပည့္၀လာရင္ေတာ့ ေကာင္းမွာပဲ ..

ထပ္ျပန္တလဲလဲ ေအာ္ဟစ္ေနမိတာက

အက်ယ္ၾကီးေတာ့ မေအာ္မိပါဘူး .. ခပ္တိုးတိုး ေရရြတ္မိတယ္ ဆိုပါေတာ့ .. :P .. လုပ္သင့္တာေတြ လုပ္ရဦးမယ္ .. လုပ္စရာေတြ အမ်ားၾကီး ရွိေသးတယ္ ..

ၾကိတ္ျပီး ခ်ီးက်ဴးေနတာက

ကိုယ့္ထက္ စိတ္ဓါတ္ေရးရာ ေကာင္းမြန္ ျပတ္သားသူေတြ .. တပါးသူ အေပၚ ေစတနာ ထားႏုိင္လြန္းတဲ့ သူေတြ .. ဇြဲ ၀ီရိယ အားေကာင္းတဲ့သူေတြ .. အမွား အမွန္ကို ခ်င့္ခ်ိန္ ဆံုးျဖတ္ႏုိင္တဲ့သူေတြ ..

ၾကိတ္ျပီး အထင္ေသးေနမိတာက

အရွက္တရား မရွိတဲ့သူေတြ .. ကိုယ္ အသာရေနရင္ ျပီးေရာ သူတပါးအေပၚ ကိုယ္ခ်င္းစာနာစိတ္ မရွိသူေတြ ..

၀န္ခံခ်င္တာက

ဒီပို႕စ္ကို ေရးဖို႕ ၃ရက္ အခ်ိန္ယူလုိက္ရပါတယ္ .. :P

ခ်စ္လွစြာေသာ အကိုၾကီး ကိုဖိုးစိန္က စာမေရးတဲ့သူေတြကို ၾကည့္မရလို႕ ဆိုျပီး တဂ္ပါတယ္ .. ဘယ္ၾကည့္လို႕ရမလဲ .. ေနရာခ်င္းက အရမ္းေ၀းတာကိုး .. :P

မိုးခါး အၾကိဳက္

ေကာ္ဖီ

ေကာ္ဖီကို စြဲစြဲလန္းလန္း ေသာက္ျဖစ္ေနတာ ၾကာခဲ့ျပီ .. အခ်ိန္အားတုိင္း .. စိတ္ကူးေပါက္တုိင္း .. သတိရတုိင္း ေကာ္ဖီကို ေသာက္ျဖစ္တယ္ .. (သတိရတုိင္းဆိုတာ တျခားမေတြးပါနဲ႕ .. ေကာ္ဖီေသာက္ဖို႕ သတိရတာကို ဆိုလိုတာပါ .. :D .. ဒီတုိင္း သတိရတတ္တဲ့သူကေတာ့ ေကာ္ဖီကို မစြဲလန္းသလို ေသာက္ေလ့ ေသာက္ထလည္း မရွိပါဘူး .. ဤကား ေၾကာ္ျငာ :P)

ေကာ္ဖီကို အိမ္က ေဖၾကီးတို႕ေမၾကီးတို႕ကလည္း ေသာက္တတ္ေတာ့ ငယ္ငယ္တည္းက ေသာက္ျဖစ္ ေသာက္တတ္ခဲ့ပါတယ္ .. ေကာ္ဖီေသာက္ျပီး အိပ္မေပ်ာ္ျခင္းအျဖစ္ကိုလည္း မၾကံဳေတြ႕ဘူးလို႕ စာေမးပြဲရက္တြင္းမွာေတာင္ ေကာ္ဖီ ေသာက္ေကာင္း အိပ္ေကာင္း ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ..

ေကာ္ဖီကို ဘာလို႕ ၾကိဳက္လဲ .. က်မအတြက္ ေကာ္ဖီက ကိုယ္ ခ်ိဳခ်င္ရင္ ခ်ိဳတဲ့အရသာ ေပၚေအာင္ ေဖ်ာ္ႏုိင္သလို ခါးခ်င္ရင္လည္း ခါးတဲ့အရသာ ေပၚေအာင္ ေဖ်ာ္ျပီး စိတ္ၾကိဳက္ ေသာက္ႏုိင္ပါတယ္ .. တခါတေလ အခ်ိဳလြန္ျပီး ပ်က္သြားတဲ့အခါ သြန္ပစ္လိုက္ရံုကလြဲျပီး တျခားဆိုးက်ိဳးလည္း မေပးပါဘူး .. ခါးသက္တဲ့ အရသာကို မႏွစ္သက္ေပမယ့္ တခါတေလ ခါးသက္သက္အရသာကလည္း က်မကို ဆြဲေဆာင္တတ္ပါေသးတယ္ ..

စာအုပ္စာတမ္း လွလွေလးမ်ား .. ေဘာလ္ပင္ ေရာင္စံု လွလွေလးမ်ား ..

စာအုပ္လွလွေလးေတြ ေဘာလ္ပင္ေရာင္စံုေလးေတြ ျမင္ရင္ က်မစိတ္က ၀ယ္ခ်င္တဲ့စိတ္ ျဖစ္ေပၚလာတတ္ပါတယ္ .. ဒါကလည္း ငယ္တည္းက က်မ အက်င့္ တခုပါပဲ ..

ေက်ာင္းတက္တုန္းကေတာ့ စာအုပ္လွလွေလးေတြမွာ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ့သီခ်င္းေလးေတြ ေရးကူးတတ္တယ္ .. ေရာင္စံုေတြနဲ႕လည္း ဟိုေလွ်ာက္ျခစ္ ဒီေလွ်ာက္ျခစ္ေပါ့ .. လက္ေရးကေတာ့ မလွပါဘူး .. :P

ေနာက္ .. က်မမွာ ရင္ဖြင့္ေဖာ္ သူငယ္ခ်င္း မရွိေပမယ့္ စာအုပ္လွလွေလးေတြမွာ စိတ္ခ် လက္ခ် ရင္ဖြင့္ႏုိင္ပါတယ္ .. သူက ႏႈတ္လံုတယ္ .. သူတပါး မသိေစခ်င္တဲ့ကိစၥကို က်မခြင့္ျပဳခ်က္ မရပဲ ဘယ္သူမွ မသိေစရဘူး .. ဒါေပမယ့္ က်မ ေဘးနားက စာအုပ္ လွလွေလးေတြက စုတ္ျပတ္သတ္ေနတတ္တယ္ .. အဖံုးသာလွျပီး အထဲကစာရြက္ေတြကေတာ့ အျမဲတမ္း စုတ္ျဖဲ ခံရတတ္တယ္ ..

ကြန္ပ်ဴတာ

ကြန္ပ်ဴတာကေတာ့ က်မအတြက္ မရွိမျဖစ္ကို လိုအပ္တဲ့ အရာပါပဲ .. ကြန္ပ်ဴတာနဲ႕အတူ တြဲရက္လိုအပ္တာကေတာ့ အင္တာနက္ေပါ့ .. ခုလို စာေတြေရးဖို႕ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ စကားေျပာဖို႕ .. အလုပ္ခ်ိန္မွာ ပ်င္းရင္ သူငယ္ခ်င္းေတြကို လွမ္းနားပူဖို႕ .. အင္တာနက္က မရွိမျဖစ္ပါ ..

သီခ်င္း

သီခ်င္းေတြကို အရမ္းၾကိဳက္ပါတယ္ .. တခါတေလ ကိုယ္လြမ္းတဲ့အခ်ိန္ သူက လုိက္လြမ္းေပးတယ္ .. ကိုယ္စိတ္ညစ္တဲ့အခ်ိန္ အတူလိုက္ျပီး ေပါက္ကြဲေပးတတ္သလို တခါတေလ စိတ္ေျဖေဆး တခုလိုပဲ .. သီခ်င္းေတြကလည္း က်မအတြက္ မရွိမျဖစ္တခုပါပဲ ..

ဒီလိုေတြးလုိက္ေတာ့လည္း က်မမွာ အေဖာ္ေတြ မ်ားမွ မ်ားပဲ .. က်မအနားမွာ တခုမဟုတ္တခု (သို႕မဟုတ္) အားလံုးက ရွိေနခဲ့တယ္ ..

မဇြန္တဂ္တဲ့ တဂ္ပို႕စ္ေလးပါ .. မိုးခါး အၾကိဳက္ေတြ မ်ားလြန္းလို႕ ခုခ်က္ခ်င္း ေပၚလာတဲ့ အၾကိဳက္ေတြကို စာစီေရးလုိက္ပါတယ္ .. မၾကိဳက္တာေတြလည္း မ်ားမွ မ်ားပါပဲ .. :D ေရးတာ ေနာက္က်လို႕ စိတ္မဆိုးဘူး ထင္ပါတယ္ .. း)) စိတ္ဆိုးနဲ႕ေနာ္ .. း)) အရႈပ္ေတြ မ်ားလြန္းေနလို႕ပါ .. :D

အခြံ

ၾကာလွေပါ့
မုန္းတတ္ခဲ့တာ
၀တ္ေက်တန္းေက်
အလာပ သလာပ
ဝတ္ေက်တန္းေက်
ျပံဳးျပ မဲ့ၾက
ဝတ္ေက်တန္းေက်
ငိုၾက ရီၾက
ဝတ္ေက်တန္းေက်
ေျပာၾက ဆိုၾက

အားနာမႈေတြ
ဝတၱရားေတြနဲ႕
ဒီအေရျခံဳေတြ
တလႊာခ်င္းစီ ဆြဲခြာ ျဖတ္ထုတ္

ရင္ဘတ္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႕
အေပၚယံေတြ
အေပၚယံ အခြံနဲ႕
ရင္ခြင္ဗလာေတြ

တစိမ့္စိမ့္ထိုင္ေတြး
တစိမ့္စိမ့္ထိုင္ေငး
ေရးေရးေလးေတာင္ ေပၚမလာတဲ့ အေျဖ

တခါတခါ
ကိုယ့္အေတြး ကိုယ္ေမ့
ေလာကၾကီးနဲ႕ အဆက္အသြယ္ ျပတ္/ျဖတ္

အက်င့္ပါျပီး ေခါင္းထဲေရာက္ေရာက္လာတတ္တာက

လူေတြ အခြံ ျဖစ္ေနရတဲ့ အေၾကာင္း
ရင္ခြင္ ဗလာ ျဖစ္ေနရတဲ့ အေၾကာင္း

PS. ေပါက္ကြဲျခင္း မဟုတ္ပါ .. ခုလည္း ေပါက္ကြဲမေနပါ .. စိတ္ကူးေပါက္သလို ေတြးေတြး ေရးေရးပါပဲ .. း)) ခုတေလာက အလုပ္ထဲမွာ ဆုိက္ထဲ ဆင္းဆင္းေနရပါတယ္ .. အသားေတြလဲ မဲကုန္ဘီ း( .. လူေတြနဲ႕ ဆက္ဆံတဲ့အခါ တခါတေလ စိတ္အခန္႕ မသင့္တာနဲ႕ စိတ္ထဲ ဘ၀င္မက်တာနဲ႕ ဒီလိုပဲ ဟိုေလွ်ာက္ျခစ္ ဒီေလွ်ာက္ျခစ္လိုက္တာပါ .. ကိုယ္တုိင္လည္း လိုအပ္ရင္ လိုအပ္သလို မရီျပခ်င္လည္း ရီျပျဖစ္ပါတယ္ .. မေျပာခ်င္တဲ့လူနဲ႕လဲ ေျပာျဖစ္ရျပန္ပါတယ္ .. အဲလိုလုပ္ရတာ သူမ်ားေတြေတာ့ မသိဘူး ကိုယ့္စိတ္မွာေတာ့ အရမ္းကို ပင္ပန္းပါတယ္ .. စိတ္မပါတဲ့ အလုပ္ကို လုပ္ရတာကိုး .. ကိုယ့္အေပၚကိုလည္း စိတ္ထဲကအတုိင္း မဟုတ္ပဲ စိတ္ထဲက မပါပဲ ျပံဳးျပ ရယ္ျပၾကတဲ့လူေတြကို သူတို႕ ေတာ္ေတာ္ ပင္ပန္းရွာမွာပဲ ဆိုျပီး သနားမိေနပါတယ္ .. ဒီေလာက္ပါပဲ .. က်န္တာ သိပ္ ေထြေထြ ထူးထူး မရွိပါ ..

က်မႏွင့္ ခ်စ္ေသာ ........

- "သမီး အပ်ိဳၾကီး လုပ္မယ္ဆိုရင္ တသက္လံုး ေဖၾကီးက ရွာေကၽြးထားမွာေပါ့" (ဆိုလိုတာက ေယာက်ာၤးရရင္ေတာ့ တာ၀န္ထပ္ယူေတာ့မယ္ မထင္နဲ႕ေပါ့ .. :P)

"သမီး ဘာလုပ္ခ်င္လဲ .. သမီး လုပ္ခ်င္တာကို ေဖၾကီးက ရွိသမွ် အကုန္ ကုန္ခ်င္ကုန္ပါေစ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးမယ္" (က်မ အရံႈးရမယ္ဆိုရင္ေတာင္ ေဘးနားမွာ အျမဲတမ္း အားေပးေနမယ့္ ေဖၾကီးေပါ့ .. း))

"သမီးကို ေဖၾကီးက ယံုျပီးသား" (က်မ မဟုတ္တာ မလုပ္ႏိုင္ေအာင္ ခ်ဳပ္တဲ့ စကားေပါ့ .. :D)

"သမီး အဆင္ေျပသလို စိတ္တုိင္းက် လုပ္ပါ .. ေဖၾကီးတို႕က ရတယ္ .." (လုပ္မယ့္ အလုပ္တုိင္း အေပၚကို မစြက္ဖက္ပဲ ယံုၾကည္မႈေပးတဲ့ ေဖၾကီးေပါ့ .. း))

"သမီး ေနေကာင္းရဲ႕လား .. က်န္းမာေရး ဂရုစိုက္ပါ .. က်န္းမာေရးက အေရးၾကီးဆံုးပဲ .." (အျမဲတမ္း ဖုန္းဆက္တာနဲ႕ သတိေပးေနက် စကားတခြန္းေပါ့ .. း))

"အဆံုးစြန္ .. သားသမီး အတြက္ဆိုရင္ ဘာမွ မလုပ္ႏိုင္ေတာ့လို႕ လမ္းေဘးမွာ အထုပ္သယ္ရမယ္ ဆိုရင္ေတာင္ သားသမီးကို မသိေစရဘူး .. သားသမီးေတြ မ်က္ႏွာငယ္ရမယ့္ အျဖစ္မ်ိဳး သူမ်ား လက္ညွိဳးထိုးခံရမယ့္ အလုပ္ ဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္ဘူး .." စသည္ျဖင့္ ........

က်မက အေဖ့သမီးတဲ့ .. ေဖၾကီးက သမီးၾကီးမို႕ ပိုတယ္ .. ယံုတယ္ .. ငယ္ငယ္တည္းကပါ .. က်မကလည္း ေဖၾကီးကို အရမ္းကပ္တယ္ .. က်မအတြက္ တုိင္ပင္ေဖာ္ တိုင္ပင္ဖက္ .. ေႏြးေထြးတဲ့ ရင္ခြင္တစံု .. အကာအကြယ္ေပးမယ့္ လက္ႏွစ္ဖက္ .. သယ္ပိုးေပးမယ့္ ပုခံုးႏွစ္ဖက္ .. သယ္ေဆာင္သြားေပးမယ့္ ေျခတစံု .. ေဖၾကီးမွာ ရွိတယ္ .. အင္အားေတြ နဲပါးလာျပီ ဆိုေပမယ့္ေပါ့ .. သားသမီးအတြက္ လြတ္လပ္မႈေတြ ဆံုးရံႈးတယ္ .. လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြလည္း ဆံုးရံႈးတယ္ .. ဒါေပမယ့္ ဒါ ငါ့သားသမီးအတြက္ဆိုတာနဲ႕တင္ ေက်နပ္တယ္ .. 

- စကားကို သိပ္ ခ်ိဳခ်ိဳသာသာ မေျပာတတ္ေပမယ့္ စကားေတြမွာ က်မအတြက္ ေစတနာေတြ ေပ်ာ္၀င္ေနတယ္ ဆိုတာ သိတယ္ ..စကားေတြက ပံုမွန္ေပမယ့္ ေမတၱာတရားရဲ႕ ေႏြးေထြးမႈကို ခံစားရတယ္ .. စကားလံုး အလွေတြနဲ႕ သိပ္ တီတီ တာတာ မေျပာတတ္ေပမယ့္ မ်က္၀န္းတစံုမွာ က်မအတြက္ ခ်စ္ျခင္းေတြ ရွိေနတယ္ဆိုတာလည္း က်မခံစားလို႕ရတယ္ .. သူ႕မွာ က်မကို အားေပးတတ္တဲ့ လက္တစံု ရွိတယ္ .. စိတ္ညစ္မႈေတြကို ေျဖေဖ်ာက္ ေျပာဆို ေပးႏုိင္တဲ့ ႏႈတ္ခမ္း တစံု ရွိတယ္ .. ရိုးသားစြာနဲ႕ ခ်စ္ခင္တတ္တဲ့ စိတ္ ရွိတယ္ .. 

တေယာက္ကို တေယာက္ အက်ိဳးအျမတ္ေတြ မတြက္ခ်က္ပဲ ခ်စ္တယ္ .. က်မအိပ္မက္ထဲက ပန္းေရာင္ အိမ္ေလးမွာ သူနဲ႕က်မ အတူတူ ပန္းေတြ ပ်ိဳးတယ္ .. စိမ္းလန္းမယ့္ သစ္ပင္ေတြ စိုက္တယ္ .. ငါးေလးေတြ ေမြးတယ္ .. အစာေကၽြးတယ္ .. သစ္သီးေတြ ခူးတယ္ .. (ဘယ္လိုလဲ ၾကည္ႏူးဖို႕ ေကာင္းတယ္ဟုတ္ .. း)) ဆက္မက္ဦးမယ္ .. အဲလို အိပ္မက္ လွလွေလးေတြ .. အိပ္ေရး ပ်က္ခ်င္ ပ်က္ပါေစ .. း)

- အျပန္အလွန္ အားေပးၾကတယ္ .. အခ်ိန္ျပည့္မဟုတ္ေပမယ့္ တတ္ႏုိင္သေလာက္ .. အခ်ိန္ၾကာေလ အျဖဴေရာင္ သံေယာဇဥ္ေတြနဲ႕ ရင္းႏွီးမႈေတြ ကူညီမႈေတြ အားေပးစကားေတြနဲ႕ က်မတို႕ ေရွ႕ဆက္ၾကတယ္ ..

သူတို႕မွာ ရင္ဘတ္ခ်င္း နားလည္ေပးႏုိင္တဲ့ ခံစားခ်က္ တစံုစီ ရွိတယ္ .. သူငယ္ခ်င္း (၀ါ) ေမာင္ႏွမလို႕ စိတ္ထဲက သတ္မွတ္ထားမိတယ္ .. လူ သိပ္မ်ားမ်ား မဟုတ္ပါဘူး .. ၃ေယာက္ ၄ေယာက္ ၅ေယာက္ .. ေျပာတတ္တဲ့စကားက နင္ စကားေတြ ေျပာခ်င္ရင္ ငါတို႕ နားေထာင္ေပးခ်င္တယ္ .. ဒါေပမယ့္ က်မ အက်င့္အတုိင္း လံုးေစ့ပတ္ေစ့ မေျပာျဖစ္ေသးပါဘူး .. မခင္လို႕ မဟုတ္ေပမယ့္ က်မ အက်င့္ကိုက ..

တေယာက္ကို တေယာက္ ဘာေတြရွိလဲဆိုတာ မေတြးပဲ သူဘာလိုလဲ ဆုိတာမ်ိဳး .. သူ ဘာလုပ္ေနလဲဆိုတာထက္ အဆင္ေျပရဲ႕လား ဆိုတာမ်ိဳး .. ဘာေပးပါဆုိတာထက္ ဘာလိုအပ္လဲ ဆိုတာမ်ိဳး .. ဒီလိုမ်ိဳး ေျပာင္းျပန္ အခ်ိဳးက် ၾကတယ္ .. တခ်ိဳ႕နဲ႕ တခါတေလေတာ့လည္း ခပ္ေ၀းေ၀းကေနပဲ အားေပးစကားေျပာရတယ္ .. ဒါေပမယ့္ ေသခ်ာတာ လံုး၀ အေပၚယံ မဟုတ္ဘူး ..

လွတယ္ .. အေရာင္စံုေတြနဲ႕ အစီစီ အရီရီနဲ႕ ပန္းေတြက ပြင့္လို႕ .. ေလာကၾကီးက လွပါတယ္ .. တခါတေလ ခံစားဖို႕ ေမ့ေနလို႕သာ ..

ဗညားက က်မ ခင္မင္ျမတ္ႏိုးတဲ့ သူေတြတဲ့ .. ဗညားေရ ငါေနာက္က်သြားတယ္ .. ေဆာရီး ေျဗာတီး ေဟ့ .. :P

ဆံုးရံႈးျခင္း မွတ္တမ္း

မထင္မွတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ မထင္မွတ္တဲ့ ေထာင့္က ရိုက္ခ်က္တခုေၾကာင့္ ယိုင္လဲသြားရမတဲ့လား ..

ရုတ္တရက္ ၾကားလုိက္ရတဲ့ စကားေလးတခြန္းေၾကာင့္ သူမ မိုက္ခနဲ တခ်က္ ျဖစ္သြားရတယ္ .. "ကို႕ကို သူမဆီ ျပန္သြားခြင့္ေပးပါ" တဲ့လား ..

က်မက သူ႕အေပၚ လြမ္းဆြတ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ သူကေတာ့ က်မမဟုတ္တဲ့ တျခားတေယာက္ကို သတိရ တမ္းတေနပါတယ္တဲ့ .. က်မရဲ႕ စိတ္ကူး အိပ္မက္ေတြမွာ သူနဲ႕ ႏွစ္ကုိယ္တူဘ၀ဆိုတာကို ေတြးေတာေနခ်ိန္မွာ သူကေတာ့ မတည္ေဆာက္လုိက္ရတဲ့ အိပ္မက္ေဟာင္းတခုကို ပံုေဖာ္လြမ္းဆြတ္ေနခဲ့တယ္ေပါ့ .. က်မရဲ႕ အေတြးမွာ သူနဲ႕ နီးဖို႕ ၾကိဳးစားရင္း နီးစပ္ခြင့္ရေတာ့မယ္လို႕ ေပ်ာ္ရႊင္ေနမိခ်ိန္မွာ သူကေတာ့ ေ၀းကြာသြားခဲ့တဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တစံုတခုကို ရင္၀ယ္ပိုက္လို႕ အေျပးအလႊား လိုက္လံ ဖမ္းဆုတ္ေနခဲ့တာပဲ ..

မတရားခဲ့ဘူး ..

ဆံုေတြ႕ခဲ့တဲ့
ကံတရားေတြကစလို႕
သူမကိုယ္တုိင္က ညံ့ေနခဲ့တာပါ ..

ႏူးညံ့တဲ့ အျပံဳးတခုကို ပိုင္ဆိုင္တဲ့ သူ႕ကို စေတြ႕ေတြ႕ခ်င္း ရင္ခုန္ခဲ့တဲ့ က်မ အစတည္းက ရံႈးနိမ့္ခဲ့တာပါ .. ပိုဆိုးတာက သူ႕အျပံဳးကို ပိုင္ဆိုင္သူက ရွိႏွင့္ေနခဲ့ျပီ .. ဒါထက္ပိုဆိုးတာက ပိုင္ရွင္က က်မ သူငယ္ခ်င္းတဲ့ေလ ..

ရင္နာစရာပါပဲ
ဒဏ္ရာကို လူမသိ သူမသိကုစား
ကူကယ္ရာလည္း မရွိခဲ့ဘူး

ေရးလက္စ ဒိုင္ယာရီကို အဆံုးမသတ္ခင္ မဟုတ္လည္း အဆံုးသတ္ျပီးတာနဲ႕ ျမင္ေယာင္ေနတဲ့ အျပံဳးတခုကို အျပီးအပိုင္ စြန္႕လႊတ္လုိက္ေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ ခံစားခ်က္တခုနဲ႕တင္ သူမ ရင္ေတြ နာက်င္ေနတတ္ျပီေလ .. ျဖစ္သင့္တဲ့အရာတခုမို႕ သူမ အဆံုးသတ္ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားရမယ္ .. ကံတရားကိုသာ အျပစ္တင္လုိက္ပါ ..

လူမသိ သူမသိက်တဲ့
မ်က္ရည္ေတြအတြက္
ကိုယ္တိုင္လည္း အရွက္သည္းခဲ့ျပီ
ပိုင္ဆုိင္ခြင့္ရဖို႕ မၾကိဳးစားေပမယ့္
လိုခ်င္စိတ္ရွိခဲ့တာ လူဆိုတဲ့ အတၱေၾကာင့္ပါ ..

စိတ္ခ်ပါ .. က်မကေလ သူ႕အျပံဳးကို ျမင္ယံုနဲ႕ ေက်နပ္ေနခဲ့တာတဲ့ .. တခါတေလေတာ့လည္း ပိုင္ဆုိင္ခ်င္မိတာေပါ့ကြယ္ ..

မငိုပါနဲ႕
တားခြင့္မရွိေပမယ့္
ႏွစ္သိမ့္ေပးခြင့္ေတာ့ ရွိလိမ့္မယ္ ..

က်မ ၾကိဳးစားႏွစ္သိမ့္ေပးမွာေပါ့ .. သူသာ လိုအပ္မယ္ဆိုရင္ေလ .. သူ႕မ်က္ရည္ေတြအတြက္ စိတ္မေကာင္းေပမယ့္ က်မစိတ္ေတြ မျဖဴစင္ေနခဲ့ဘူး ..

အျပံဳးေတြ ျပန္ျမင္ခြင့္ရေပမယ့္
သူ႕မ်က္၀န္းေတြ စိုလဲ့ေနခဲ့တယ္
မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနခြင့္ေပးပါ ..

ခပ္ျပံဳးျပံဳးေနတတ္တဲ့ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းေတြ ကိုပဲ သတိထားမိေတာ့ သူ႕မ်က္၀န္းက ၀မ္းနည္းမႈကို သတိမထားမိဘူး .. တမင္ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္တယ္လည္း ေျပာႏုိင္ပါတယ္ .. ဒီလိုလည္း က်မက အတၱကို ေရွ႕တန္းတင္တတ္ခဲ့တယ္ေလ ..

အေျဖတခုက ေရွ႕မွာ ေလွာင္ေျပာင္လို႕
အခ်ိန္တခ်ိဳ႕ကလည္း ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္လို႕
ငါကလည္း အရံႈးေတြ တေပြ႕တပုိက္နဲ႕ ..

ျပင္ဆင္ခြင့္ကို ေတာင္းဆိုခြင့္မရွိသူတေယာက္ အတြက္ ေပးလာတဲ့ အရံႈးကိုပဲ တသက္စာ ..