Friday, February 27, 2009

အေမွာင္ထက္ နက္တဲ့ည

အေတြးေတြက လမ္းတစ္၀က္မွာ ေပ်ာက္ေပ်ာက္သြားတယ္ .. ကိုယ့္စိတ္ကို ဖမ္းမမိဘူး .. စိတ္ေတြကလည္း ရႈပ္ေထြးလို႕ .. စိတ္ေတြက ေလလြင့္ေနတယ္ .. ေလလြင့္ေနတဲ့ စိတ္ေနာက္ကို လုိက္သြားရင္း ညေတြက ပိုနက္လာတယ္ .. ေရွ႕ဆက္တိုးရင္း လာရာလမ္းက ေပ်ာက္ဆံုးျပန္တယ္ .. လမ္းဆံုးမ်ားေတြ႕မလား ရွာေဖြရင္း မူရင္းေနရာနဲ႕ ပိုမိုေ၀းကြာသြားတယ္ .. ေၾကာက္လန္႕ျခင္းက စိုးမိုးေနတယ္ ..


ဟိုမွာ အလင္းတစ္စက္ .. အလင္းစက္ေတြ႕ေတာ့ အလင္းေနာက္ကို ကေယာင္ေျခာက္ျခားေျပးလိုက္မိတယ္ .. လိုက္ေလေ၀းေလ .. ေျခလွမ္းေတြ ျမန္လာရင္ အလင္းသြားႏႈန္းက ပိုျမန္တယ္ .. အရွိန္တိုးျပီး ေျပးလိုက္မိေတာ့ အလင္းက အရွိန္နဲ႕ ဟိုးအေ၀းကို လြင့္ထြက္သြားတာျမင္လိုက္တယ္ .. ဒီအလင္းက ငါ့ဘ၀အတြက္ တစ္ခုတည္းေသာအလင္း .. အျခားအရာေတြ အကုန္ ခပ္နက္နက္ပဲျမင္ရတယ္ .. ဒီအလင္းသာမရွိေတာ့ရင္ .. ငါ့ကမၻာဟာ ေမွာင္ အတိပဲ ..

ေျပးလုိက္တယ္ .. ေျပးလုိက္တယ္ .. လိုက္ေလေ၀းေလပဲ .. ေမွာင္ရာက နက္လာတယ္ .. ျမင္လိုက္ရတဲ့ အလင္းေနာက္ကို ေျပးလုိက္ေနရင္း တစ္ေနရာမွာ ေျခေထာက္ေတြ ေခြယိုင္က်သြားတယ္ ..

ေမာတယ္ .. ေမာတယ္ .. တစ္ခုတည္းေသာ အလင္းစက္လည္း မရွိေတာ့ဘူး .. အခုေတာ့လည္း ဘ၀က နက္သထက္နက္ .. လမ္းဆံုးေတြ႕ဖို႕ကလည္း စမ္းတ၀ါး၀ါး .. လာရာလမ္းကို ျပန္ရွာေတာ့လည္း ၀ကၤဘာအေမွာင္ထဲမွာ တ၀ဲလည္လည္ .. ပတ္၀န္းက်င္ကိုၾကည့္ေတာ့ ေမွာင္အတိ .. ခု ငါ့ကမၻာမွာ ငါတစ္ေယာက္တည္း ..

ႏွစ္သက္မယ္ထင္မိတာေလးေတြ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...