Tuesday, April 21, 2009

ထာ၀ရခ်စ္သူ (၂)

ထာ၀ရခ်စ္သူ (၁)

က်မမ်က္လံုးေတြေ၀၀ါးစြာနဲ႕ မငိုဘူးထိန္းထားတဲ့ၾကားက မ်က္ရည္ေပါက္ေတြ ပါးျပင္ေပၚလိမ့္ဆင္းသြားတယ္ .. မ်က္ရည္ေတြကို လက္ခံုနဲ႕ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း သုတ္လုိက္တယ္ .. မေပ်ာ့ညံ့စမ္းနဲ႕ မိယြန္း ..

"ယြန္း ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္ေနျပီလား .. ေမာင္ ယြန္းကို အရမ္းသတိရေနတာ .. ယြန္းေမာင့္ဆီဖုန္းဆက္ေတာ့ ေမာင္၀မ္းသာလုိက္တာ .." ေျသာ္ .. အရမ္းသတိရေနလို႕ ၁ႏွစ္ေလာက္ အသံမၾကားလူမျမင္ေနတာေပါ့ေနာ္ ..

"ယြန္း .. ေမာင္ယြန္းနဲ႕ေတြ႕ခ်င္တယ္ .. ယြန္းလာႏုိင္မလားဟင္ .." ယြန္းကို ခ်ည္ေႏွာင္ခ်င္တုန္းလား ေမာင္ရယ္ .. စကားလံုးေတြနဲ႕ မခ်ည္ေႏွာင္ပါနဲ႕ေတာ့ .. ေနာက္တခါဆိုရင္ ခံႏိုင္ရည္ရွိေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး .. ယြန္းကို လြတ္လပ္ခြင့္ေပးပါေတာ့ ..

စိတ္ထဲက ျငင္းဆန္ေနမိေပမယ့္ တကယ္တန္း လက္ေတြ႕မွာေတာ့ ေမာင့္စကားေတြကိုေတာ့ ဥပကၡာမျပဳႏုိင္ခဲ့ဘူး .. ေမာင့္စကားအခြန္းတိုင္းအေပၚ အေလးအနက္ထားျပီး ေတြးေပးေနတတ္တုန္း .. ေမာင္နဲ႕ ပတ္သက္တုိင္း ထိန္းခ်ဳပ္မႈမဲ့ခဲ့ရတာ ေမာင္နဲ႕ေတြ႕ခ်ိန္က စလို႕ေပါ့ .. က်မဘယ္ေတာ့မွ ေမာင့္ေပၚထားတဲ့ခံစားခ်က္က ေျပာင္းလဲသြားလိမ့္မွာ မဟုတ္ဘူးေမာင္ ..

"ယြန္း ေမာင္ေျပာတာၾကားရဲ႕လား .. ေမာင့္ကိုစိတ္ဆိုးေနတုန္းလားဟင္ .. ေမာင္ယြန္းကိုလာေတြ႕ခ်င္တယ္ .. သိပ္လြမ္းတာပဲ ယြန္းရယ္ .." ယံုၾကည္ရမွာလားေမာင္ရယ္ .. က်မစိတ္ဓါတ္ကိုက ေပ်ာ့ညံ့လြန္းပါတယ္ .. အနက္ေရာင္ကို ျမင္ေတြ႕ေနပါရက္နဲ႕ ဒါအျဖဴပါလို႕ ေမာင္ေျပာေနရင္ေတာင္ က်မလိုက္ျဖဴမိမလားပဲ .. အိုး က်မ ႏံုအလိုက္ေလျခင္း ..

"ေမာင္ သိပ္ေနႏိုင္တာပဲေနာ္ .." တုန္ရီေနတဲ့အသံကိုထိန္းရင္ ေျပာမိလုိက္တယ္ ..
"ဒီလိုမဟုတ္ဘူး ယြန္း .. ေမာင္ ေတြ႕ရင္ ေအးေအးေဆးေဆးရွင္းျပခ်င္တယ္ .. ေမာင္ ညေန ယြန္းကိုလာေတြ႕မယ္ေနာ္ .."
"အင္း .." ျငင္းဆန္မယ္စဥ္းစားရင္းက ေခါင္းညိမ့္ လိုက္ေရာမိျပန္တယ္ .. ကိုယ့္ကိုယ္လည္း စိတ္ပ်က္မိပါရဲ႕ ..


။ ။ ။ ။ ။

ေသြးေသြးကိုေျပာျပမိေတာ့ အျပစ္တင္စကားေတြၾကားရတယ္ .. ေသြးေသြးေမးတယ္ .. "နင္သူ႕ကို ယံုၾကည္သလားတဲ့ .." ျပန္ေျဖဖို႕အေျဖ က်မမွာ မရွိခဲ့ဘူး .. ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း က်မေခါင္းမာမႈကို ေသြးေသြး အေလွ်ာ့ေပးခဲ့ရတယ္ .. "စိတ္ကို သိပ္ေတာ့ႏွစ္မထားနဲ႕ မိေရႊယြန္း .. နင္မမွတ္ေသးဘူးလားတဲ့ .." က်မ ျပတ္သားခ်င္ပါတယ္ .. ဒါေပမယ့္ ..

။ ။ ။ ။ ။

ကားသံၾကားလို႕ ေမာင္လာျပီဆိုတာ သိလိုက္တယ္ .. ကားေပၚက ဆင္းလာတဲ့ ေမာင့္သြင္ျပင္က သိပ္ကိုလန္းဆန္းေနတယ္ .. ေမာင္က အျမဲ ရႊင္လန္းတက္ၾကြေနတတ္သူေလ ..

"ယြန္း .." ေမာင့္ေလသံက ၁ႏွစ္နီးပါးခြဲခြာထားခဲ့တဲ့ ခ်စ္သူကို ေခၚပံုနဲ႕မတူပဲ သိပ္ႏူးညံ့ေနတယ္ .. က်မမ်က္ႏွာကို ေစ့ေစ့ၾကည့္လို႕ ေမာင္က "ယြန္းကို သိပ္ခ်စ္တာပဲ .. ယြန္းကို သိပ္လြမ္းေနတာ .. ယြန္း မ်က္ႏွာဘာလို႕ ညိွဴးေနတာလဲ .. ေမာင့္ကိုခုလိုေတြ႕ရတာ မေပ်ာ္ဘူးလား .."
"ေသြးေသြးက ေမာင့္ကို ေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္နဲ႕ေတြ႕တယ္ေျပာတယ္ .."
"ဟင္ .. မျဖစ္ႏုိင္တာ .. ေမာင္ ရန္ကုန္မွာ မရွိတာၾကာျပီ ယြန္းရဲ႕ .. ဒါေၾကာင့္ ယြန္းနဲ႕ အဆက္အသြယ္ ျပတ္သြားတာ .. ေမာင့္အကိုျဖစ္ပါလိမ့္မယ္ .. ေမာင့္မွာ ခ်စ္သူ ရည္းစားဆိုလို႕ ယြန္းပဲရွိတာေလ .. ဒါကို ယြန္းသိသားပဲ .." ဟုတ္ပါတယ္ .. ေမာင့္မွာ ခ်စ္သူဆိုလို႕ က်မတေယာက္ပဲရွိတာ .. ေမာင္က လူရႈပ္လူေပြတေယာက္မဟုတ္ဘူးဆိုတာေတာ့ က်မယံုၾကည္တယ္ .. က်မအေပၚထားတဲ့စိတ္က သာမန္သူငယ္ခ်င္း မိန္းကေလးေတြ ထက္ပိုတယ္ဆိုတာလည္း က်မသိေနတယ္ .. ဒါေပမယ့္ အဲဒီေမာင့္ခံစားခ်က္က က်မအေပၚထားတဲ့အခ်စ္လားဆိုတာေတာ့ မေသခ်ာခဲ့ဘူး .. က်မစိုးရိမ္ပူပန္ေနရတာလည္း အဲဒီအေၾကာင္းပဲ ..

တရက္ေတာ့ ေမာင္ေျပာလာတယ္ ..
"ယြန္း ယြန္းကိုေမာင္ သိပ္ခ်စ္တာသိလား .."
"ေမာင့္ကို ယြန္းသိပ္ခ်စ္တာေရာ ေမာင္သိရဲ႕လား .." ေမာင့္ေမးခြန္းကို ျပန္ေမးခြန္းထုတ္မိေတာ့
"သိတာေပါ့ .. ဒါေၾကာင့္လည္း ယြန္းကိုေမာင္က ပိုပိုခ်စ္လာရတာ .." က်မ သိပါတယ္ .. ေမာင္က်မကိုခ်စ္တာ က်မက ေမာင့္ကိုသိပ္ခ်စ္ႏုိင္လြန္းလို႕ဆိုတာ .. နာက်င္မိေပမယ့္ ေက်နပ္လိုက္ပါတယ္ ..

။ ။ ။ ။ ။
ခုတေလာ က်မ အစာစားရင္ သိပ္နင္တာပဲ .. လည္ပင္းက အစ္ေနသလိုခံစားေနရတတ္တယ္ .. ေဆးခန္း သြားမယ္ သြားမယ္နဲ႕ မသြားျဖစ္ႏိုင္ေသးဘူး ..

ခုရက္ပိုင္း အလုပ္ေတြသိပ္မ်ားေတာ့ အစားပ်က္အေသာက္ပ်က္ အလုပ္ေတြ ပိေနမိတယ္ .. လူကလည္း အားမရွိသလို ခံစားေနရေပမယ့္ အလုပ္ကိုပဲ အာရံုကေရာက္ျပီး ကိုယ့္ကိုယ္ဂရုမစိုက္ႏုိင္ခဲ့ဘူး .. တရက္ေတာ့ က်မဗိုက္ထဲက အရမ္းနာလာတယ္ .. မျဖစ္ေတာ့ဘူး .. က်မ ေဆးခန္းသြားမွ ျဖစ္ေတာ့မယ္ ..

ညေနအလုပ္ကအျပန္ ေမာင္လာၾကိဳရင္း တခါတည္းေဆးခန္း၀င္ျပျဖစ္တယ္ .. ဆရာ၀န္က စမ္းသပ္မႈေတြျပဳလုပ္ျပီး အေျဖကိုမနက္ျဖန္လာယူဖို႕ ခ်ိန္းလိုက္တယ္ ..

ေနာက္ေန႕ ေဆးခန္းေရာက္ေတာ့ ..
"ေျသာ္ .. သမီး .. လာ .." ေဒါက္တာက စကားဆက္မေျပာပဲ .. က်မေဆးမွတ္တမ္းကို ၾကည့္ေနတယ္ ..
"သမီး .. ေဒါက္တာတို႕ ခုသံသယျဖစ္ေနတာ .." က်မ မ်က္ႏွာကို ၾကည့္ျပီး ေဒါက္တာက စကားကိုရပ္ထားလုိက္တယ္ .. က်မ ရင္ေတြခုန္လွျပီ ..
"ေဒါက္တာ .. ဟို ခု ဘာေတြ႕လို႕လဲဟင္ .."
ေဒါက္တာက ဂရုဏာသက္စြာၾကည့္ရင္း ..
"ေသခ်ာေအာင္ထပ္စစ္ေဆးေသးတာေပါ့သမီးရယ္ .. ေဆးထုိးေဆးေသာက္လုပ္ျပီး ေစာင့္ၾကည့္ေသးတာေပါ့ .. ခု ဆရာမတို႕ ေဆးစစ္ခ်က္အရ သမီးမွာ အစာအိမ္ကင္ဆာျဖစ္ႏိုင္ေနတယ္ .. ၾကိဳးစားၾကတာေပါ့ .. စိတ္ဓါတ္ကို လႊတ္မခ်လုိက္နဲ႕ေနာ္ .. သမီး အခု အရမ္းလည္းအားနည္းေနတယ္ .. အားရွိေအာင္ ေနရမယ္ .. ခုနည္းလမ္းေတြ ရွိလာေနပါျပီ .. နည္းမွန္ လမ္းမွန္နဲ႕ ကုသရင္ .."
"ေတာ္ပါေတာ့ ေဒါက္တာရယ္ .." က်မ စိတ္ဓါတ္ေတြ ဟိုးေအာက္ထိ ဆြဲခ်ခံလိုက္ရသလိုပါပဲ .. က်မအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဆိုတာ ဘယ္ႏွစ္ရာႏႈန္းေလာက္မ်ား ရွိမွာမို႕လဲ .. က်မ မ်က္စိေရွ႕တင္ က်မဦးေလးတေယာက္ အစာအိမ္ကင္ဆာရဲ႕ ေ၀ဒနာေတြကို ခါးစည္း ခံစားသြားတာ က်မမသိတာလိုက္လို႕ .. ခုဆို က်မက ေသလူျဖစ္သြားျပီ .. ဘာလို႕ ဒီေလာက္ကံဆိုးရတာပါလိမ့္ ..

။ ။ ။ ။ ။

က်မ ကမၻာမွာ အေမွာင္ေတြသာၾကီးစိုးေနတယ္ .. က်မႏိုးထလာေတာ့ ေတာအုပ္ၾကီးတခုေရွ႕မွာ .. သားရဲတိရစၦာန္ေတြရဲ႕ ေအာ္ျမည္သံေတြကိုၾကားေနရတယ္ .. အနားမွာလည္း ဘယ္သူမွမရွိဘူး .. ေနာက္မွာေတာအုပ္ၾကီး ေတာ့အုပ္ၾကီးေရွ႕မွာ က်မတေယာက္ထဲ .. ၀ံပုေလြတေကာင္ ေတာအုပ္ထဲက ထြက္လာတယ္ .. ၀ံပုေလြေအာ္လိုက္သံက အားကိုးရာမဲ့ေနတဲ့က်မကို ပိုလို႕ ေၾကာက္လန္႕ေစတယ္ .. အတင္းကုန္းထျပီး ေရွ႕တည့္တည့္ကို ေျပးထြက္လိုက္မိတယ္ .. က်မေျပးတာျမင္ေတာ့ ၀ံပုေလြက က်မေနာက္ ေျပးလုိက္လာတယ္ .. က်မလြတ္ေအာင္ေျပးမွျဖစ္မယ္ .. ဘာလို႕ က်မတေယာက္တည္းျဖစ္ေနရတာလဲ .. ခုဘယ္ကိုေရာက္ေနတာလဲ ..

အိုး .. ေရွ႕မွာ ေခ်ာက္ၾကီး .. ေခ်ာက္ၾကီးေအာက္မွာ ေရစီးသံ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းကို ၾကားေနရတယ္ .. ေနာက္ကိုလွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဟို ၀ံပုေလြ .. ေရွ႕မွာေခ်ာက္ .. က်မတေယာက္တည္း အားကိုးရာမဲ့လိုက္တာ .. သေရတျမားျမားနဲ႕ ၀ံပုေလြက ေရွ႕ကိုတိုးလာတယ္ .. က်မဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္ျပီး ေခ်ာက္ထဲခုန္ဆင္းလိုက္တယ္ ..

မ်က္ႏွာေပၚ ေရမႈန္ေရမႊားေလးေတြလာစင္တာကို ခံစားလိုက္ရတယ္ .. အားယူျပီးမ်က္လံုးဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ ေမာင္က ျပဴတင္းေပါက္ေတြကို လိုက္ပိတ္ေနတယ္ .. မိုးရြာတာေပါ့ ..

ေမာင္က်မကိုလွည့္ၾကည့္ျပီး ျပံဳးျပတယ္ .. ေမာင့္အျပံဳးက မပီျပင္ျပီ .. မ်က္လံုးေတြ နီရဲေနတာၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ေမာင္ငိုထားတယ္ .. ေမာင္စိတ္ဆင္းရဲေနျပီထင္တယ္ ..
"ယြန္း ႏိုးလာျပီလား .. ယြန္း သိပ္အားနည္းေနတယ္ .. ဗိုက္ဆာျပီလားယြန္း .."
"မဆာပါဘူး ေမာင္ရယ္ .. ယြန္းအနားမွာ ေနပါလား .."
ေမာင္ က်မနားလာျပီး က်မရဲ႕ အားနည္းပိန္ခ်ိေနတဲ့လက္ေလးေတြကို လာဆုပ္ကိုင္တယ္ ..
"ေမာင္ .. ယြန္းမရွိေတာ့ရင္ .."
"ယြန္း .. ေမာင္ေတာင္းပန္ပါတယ္ .. အဲလိုစကားမ်ိဳးမေျပာပါနဲ႕ .." ေျပာရင္း ေမာင္မ်က္ရည္က်တယ္ .. က်မ စိတ္မေကာင္းလုိက္တာ .. ဒီလိုဆိုေတာ့လည္း ေမာင္က က်မအေပၚခ်စ္သားပဲလို႕ ေက်နပ္လိုက္မိေသးတယ္ ..
"ေမာင္ ယြန္းကို သိပ္ခ်စ္တယ္ .. ေမာင္ ယြန္းအေပၚ မေကာင္းခဲ့ဘူး .. ေမာင္ ယြန္းအေပၚ အျပစ္လုပ္မိတယ္ .. ေမာင့္အျပစ္ေတြပါ .. ဒီအျပစ္ေတြအတြက္ ဒဏ္ခံရမယ္ဆိုရင္ေတာင္ ဒီလိုနည္းနဲ႕ေတာ့ မခံပါရေစနဲ႕ .. ေမာင့္ ရင္ေတြကြဲေတာ့မယ္ ယြန္းရယ္ .. ယြန္းနဲ႕ မေ၀းခ်င္ဘူး .. ယြန္းရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို ဥပကၡာျပဳခဲ့ဘူးတယ္ .. ေမာင္ဖ်က္ဆီးခဲ့ဘူးတယ္ .. အားလံုးက ေမာင့္အျပစ္ေတြပါ .. ဒီဒဏ္ေတြကို ေမာင္တေယာက္ပဲခံခ်င္တယ္ .. ဒီလိုအျဖစ္မ်ိဳးနဲ႕ေတာ့ အျပစ္မေပးလိုက္ပါနဲ႕ ယြန္းရယ္ .."
"အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနၾကတာပဲေမာင္ရယ္ .. စိတ္ညစ္စရာေတြမေျပာပါနဲ႕ေတာ့ .. ေမာင္ ယြန္းကိုသိပ္ခ်စ္လား .. ဘယ္တုန္းက ခ်စ္သြားတာလဲ .."
"ေမာင္ ယြန္းကို သိပ္ခ်စ္တယ္ .. ျဖစ္္ႏုိင္ရင္ ယြန္းအစား ေမာင္ပဲခံလိုက္ခ်င္တယ္ .. ယြန္းကို စခ်စ္ကတည္းက ခ်စ္ခဲ့တာ .. ယြန္းအေပၚ အႏိုင္ယူလို႕ရလို႕ ေမာင္ အႏိုင္ယူခဲ့တယ္ .. ေမာင္မတရားခဲ့ဘူးေနာ္ ယြန္း .. ယြန္းကို ျပန္ျဖည့္ဆည္းေပးခ်င္တယ္ .. ယြန္း ေမာင့္ကို ခြဲမသြားပါနဲ႕ေနာ္ .."
"အင္းပါ ေမာင္ရယ္ .. ေမာင့္ကို ခြဲမသြားပါဘူး .. ေမာင့္နားမွာ အျမဲတမ္းရွိေနမွာပါ .."

။ ။ ။ ။ ။

က်မတကိုယ္လံုးေပါ့ပါးလို႕ .. ၀ါဂြမ္းတစလို လြင့္ေျမာေနမိတယ္ .. ေမာင္ေရာ .. ေမာင့္ကို က်မ လိုက္ရွာမိတယ္ .. ေမာင့္မ်က္လံုးေတြ နီေနတယ္ .. ေမာင္ငိုေနတယ္ .. မငိုပါနဲ႕ေမာင္ရယ္ .. က်မ ေမာင့္နားမွာ ရွိေနသားပဲ ..

ျပီးပါျပီ
PS/ ႏွစ္ပိုင္းခြဲခ်င္လို႕မဟုတ္ပဲ ညက ဘယ္လိုမွမတတ္ႏိုင္ေတာ့လို႕ ႏွစ္ပိုင္းျဖစ္သြားတာပါ .. သည္းခံပါရွင္ :D

ႏွစ္သက္မယ္ထင္မိတာေလးေတြ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...